Novel & Cerita My System Is Very Serious

Tulala siya habang sinasambit ang pangalan ni Linux. Doon lang nag - sink - in sa sistema niya na wala na talaga ito. Bawat pagdaan ng araw ay tila naging bangungot kay Sereia. Wala na siyang makakausap at wala na rin siya mapahihingahan ng problema.

“Ikaw ang naging dahilan kung bakit nabigo ang buong sistema.” Napaluha ako. “Hindi ko maintindihan.” “Hindi mo kailangang maging pinakamalakas.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Kailangan mo lang piliin ang sarili mong buhay.” Biglang umalingawngaw ang alarma. ORIGINAL COMMAND DETECTED. SYSTEM RESET INITIATED. Napatigil kami. “Hindi,” sabi ni Lira. Napalingon ako.

Ang boses niya ay mababa, baritono, at may halong insulto. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa na para bang isa lamang akong glitch o hindi kaya virus sa perpekto niyang sistema. “Nalaglag ang mga gamit ko, pwede bang alisin mo ang paa mo sa resume ko?” matapang kong sagot, kahit sa loob-loob ko ay nanginginig na ang tuhod ko. Nakakainsulto, na nakakainis and the same time nakakagalit! Gusto kong magwala pero pinakalma ko ang aking sarili.

Sigaw nila sa akin kaya napapikit ako ng mata dahil sa ingay. “Of course I’m being serious. If there’s anyone here who’s obsessed with the position of the exclusive designer, it’s me. Kaya seryoso sa akin ang bagay na ‘to.” Sabi ko at umupo sa harap nila. “Your actions contradict your words. Paano namin masasabi na seryoso ka eh parang wala lang sayo ang issue na ‘to eh!” I blinked a few times, did it look that way to them? Seryoso naman ako sa sinabi ko ah?

Parang hinahalukay ang kaluluwa ko sa seryoso ng expression niya. I'm facing the serious side of him. No doubt about that. Sa naging takbo ba naman ng huling pag-u-usap namin. Pinagbabaan ko pa siya ng tawag na sigurado akong suntok sa buwan na mangyari sa kanya.

Ang makalimot. Ngunit sa sandaling iyon, ang Drive sa kanyang dibdib ay muling kumitit. Isang masakit na kuryente ang dinala nito sa kanyang puso. Hindi ito ang "Interface Mastery" na ginamit niya laban sa mga drone. Ito ay isang System Alert. WARNING: EXTREME DOPAMINE MANIPULATION DETECTED. NEURAL INTERFACE COMPROMISED.

Doon kami pumwesto, magkatapat. “Seryoso ka na ba? Gusto mo trabaho agad?” tanong ni Kuya Lualhati habang nakasandal sa upuan, nakatutok ang mga mata sa akin na para bang ine-evaluate na niya ang estado ng utak at katawan ko. “Kuya, dalawang linggo na akong literal na nakatengga,” sagot ko sabay mahinang tawa. “Parang nangangati na ulit ’yung sistema ko sa sobrang walang ginagawa.”

Tulala siya habang sinasambit ang pangalan ni Linux. Doon lang nag - sink - in sa sistema niya na wala na talaga ito. Bawat pagdaan ng araw ay tila naging bangungot kay Sereia. Wala na siyang makakausap at wala na rin siya mapahihingahan ng problema.

Ang paligid ay puno ng humming ng mga server, ang ilaw ay dim, at sa bawat gabi, naririnig ko pa rin sa likod ng isip ko ang tinig ni Serena. Parang bulong na ayaw mawala. “You can’t delete me. You made me.” Minsan, bigla na lang namamatay ang mga ilaw. O kaya’y nagfiflicker ang mga monitor kahit walang tao sa harap nila. Pero kapag tinatanong ko si Matteo kung may problema sa system, sagot lang niya — “No anomalies detected.” Pero ako, ramdam ko. May multo sa kuryente.

"Hindi ito madali. Alam ko ang sistema rito. Ang kalahating milyon na 'yan, may mabigat na kabayaran. Ang mga customer, hindi lang basta kasama sa pag-inom o pakikipagkwentuhan ang hihilingin sa'yo. Maaring higit pa roon... alam mo kung ano ang ibig kong sabihin. At alam kong wala ka pang kahit anong karanasan sa mga ganiyang bagay." Alam ni Alex na inosente pa si Sera pagdating sa maruming sistema ng gabing iyon, kaya natatakot siya para sa kaniyang kaibigan.Subalit dahil sa tindi ng desperasyon at sa sunod-sunod na trahedyang humampas sa kaniyang buhay, mula sa sakit ni Liam hanggang sa pagkatupok ng kanilang bahay, handa na si Sera na kumapit sa patalim.