My System Is Very Serious Novels & Stories

serious? Nang sa pang-apat na butones na siya ay bigla niya ring itinigil. Nonsense because I can already take a glimpse of his broad chest. “Maliligo lang ako. Huwag kang aalis gaya ng ginawa mo. Hindi pa kita nasisingil para sa bagay na ‘yon,” mahinang sabi niya, pinapaalala ang ginawa kong pag-alis nang umagang ‘yon, at seryoso ang mga matang tiningnan ako. “Kung hindi ka umalis, siguro nagawan ko pa iyon ng paraan. Hindi sana nangyari ‘to.”

Mukhang nasa sistema ko na ‘yong alak. “Alam ko, sasamahan na kita.” Sabi niya at tumango lang ako kaya naglakad na kami papasok sa villa. “Marami ka na yatang nainom.” “Hindi, na-out of balance lang ako.” Sabi ko at saka siya nginitian. Hindi pa naman talaga ako nahihilo pero aaminin kong umeepekto na ang alak sa sistema ko.

Hindi ngayon. ​"Cyprian, gaano katagal bago muling gumana ang system natin?" pabulong na tanong ni Zia. Ang kaniyang boses ay kasing talim ng asero, walang bakas ng pag-aalinlangan kahit na ang kaniyang asawa ay hingal na hingal sa tabi niya. Naamoy ko sa kaniya ang matapang na amoy ng gun oil at ang metallic na amoy ng baril.

Namumula rin ang mga mata niya na kung hindi ako nagkakamali ay galing pa sa pag-iyak dahil mamasa-masa pa ang mga ito at pati na rin ang kaniyang pilik mata. "Puwede ba na maging seryoso ka naman kahit minsan? Buhay natin ang nakataya dito, talagang mas pinoproblema mo yang meeting niyo?" sumbat niya na napapailing pa at tila disappointed sa sinabi ko.

" Parang nawala rin 'yong sense ng pagod at stress ko kagabi dahil sa nangyari, 'di ba? " " Huwag mong sabihin na walang sense 'yong pag o-overtime mo kagabi nang dahil lang sa maliit na pagkakamali, " saad ni Terrence saka ako pinatalikod at hinawakan ang aking balikat upang marahang itulak dahil ako na pala ang sunod na lalagyan ng kanin sa food tray ko. " Na-take down na 'yong article at na-publshed mo na 'yong original. Kung sino man 'yong mga taong nakabasa noong artcle kagabi, malamang na iisipin nila na system error lang 'yon. " " Paanong iisipin kung ang saakin lang naman 'yong may problema? "

Mas nilalapit niya pa ng husto ang mukha niya sa mukha ko. Pinilit ko na ikalma ang sistema ko, nagsisimula na naman magwala ang puso ko sa ginagawa niya. "Huwag mong subukan na gamitin ulit ang surname mo, Erie." Pagpapaalala ko sa kaniya sa kabila ng pakikipaglaban ko sa kiliti na nararamdaman ng sistema ko. "Bahala ka riyan! Basta member mo na ako sa thesis."

bakit hindi pa rin siya ligtas? “Ano ang ibig mong sabihin? She’s not responding?” tanong niya, bahagyang tumataas ang boses habang pilit pinipigil ang panginginig ng kanyang mga labi. “Her system is starting to shut down. We’re doing everything we can… but I have to be honest—we may need to prepare for the worst.”

Napatayo Naman ako at agad na nag tungo sa harapan ng maraming computer. “The System is under attack ” nanlaki Naman Ang mga mata ko. Agad Naman akong umupo Kasama si keenzy, Ang mga kamay namin ay di mag kamayaw sa pag tipa. Pilit naming pinipigilan na mapasok ang system dahil sigurado ako na mauubos lahat ng information na andoon.

Seryosong ang mukha ni Zandy nang sinabi iyon, saka iniwan akong mag-isa na nakaawang ang bibig. Hindi ko alam ang iisipin ko sa mga sinabi ni Zandy pero alam kong seryoso siya roon. Biglang sumigla ang sistema ng puso ko. Pakiramdam ko, may palakang tumatakbo sa dibdib ko dahil nararamdaman ko na naman ang 'di normal na pagtibok ng puso ko. Totoo ba lahat ng sinasabi at pinakikita sa akin ni Zandy?

Ng mag tama ang mga mata namin ay inirapan ko na lamang siya at agad na tinalikuran siya pero bigla niya akong pinigilan. Mapangiwi Na lamang ako ng marinig ko ang boses niya. "Wait," Saad niya Naramdaman kong tumayo siya sa kaniyang upuan at nag lakad palapit sa akin, kaya hinarap ko siya. Bumungad agad sa akin ang matalim na titig niya at tila gigil na gigil ito sa akin "Kong iniisip mo na hindi ko kayang i demo ang system pwes nagkakamali ka." Saad niya sa akin na may halong pananakot.