My System Is Very Serious の小説・ストーリー

At doon ko narealize ang isa pang bagay. Hindi niya ginagawa ito dahil enjoy niya. Ginagawa niya ito dahil iyon ang mundong kinalakihan niya. At minsan, ang mga taong lumaki sa madilim na sistema, hindi na nila nakikita kung gaano na iyon kasira. “That still doesn’t make it right,” dagdag ko. “Right and wrong stopped mattering a long time ago.” “Not to me.”

Mabuti na lang matibay ang garter ng red lace kong panty. "I want you to tour me sa ilang mga productions company niyo. Hindi ba't ang ilang manpower niyo ay nahinto dahil sa isang main cause na system hacking, right?" "Yes, and we're trying to secure the system. Gusto ko sanang tanggapin ang tulong ni kuya David, but I failed. Nirespeto ko ang pride na meron ang ama ko. Hindi ko rin siya masisisi," saad ko kay Orson.

seryoso kong wika. "Akala mo ganoon lang kadali ang lahat-lahat? Ang problema niyo ay hindi kagaya sa problema ko. Tungkol ito sa pagkatao ko at hangang ngayun, natatakot pa rin akong sabihin kina Mommy at Daddy dahil baka hindi nila ako matangap. Hindi pa ako ready na itakwil nila." seryoso nyang bigkas. Hindi ko naman mapigilan ang mapairap.

Hindi nila sinira ang system. Sinira ng system— Ang isa sa kanila. At ngayon— Hindi na abstract ang laban. Hindi na data. Hindi na power. Personal na. At sa larong ito— Kapag pinasok ka na nila— Wala ka nang ligtas na lugar. Si Yuhei— Nakuha ang atensyon na gusto niya. Pero kapalit— Ay isang bagay na hindi niya kayang i-ignore.

“Denver, may problema ba tayo?” Natigilan naman si Denver sa tanong ni Maica dahil maski siya ay naguguluhan na rin. Alam niyang wala naman silang problemang dalawa pero sa pagsulpot ni Third sa buhay nila, may kung ano sa sistema niya na dahilan ng pagkairitable niya. “Wala. Wala naman,” tugon niya rito.

And then, after I copied all the files, I will delete all the files inside their system and shut it down my new codes. Tingnan na lang natin kung hindi ka magpanic, Fuji. Ito na lang ang paraan kapag hindi mo inalis ang virus na nasa system ng shinigami. Kukunin ko lahat ng informations niyo at ipapakalat ko ito sa publiko. Fuji's POV System server will shut down in five minutes. All procedures will be terminated. "Shit!" sabay hampas ko sa keyboard. "Who are you?!"

Hindi ko na nga nagawang magpalit agad ng damit dahil masyado akong naging abala sa pag-review ng mga records. At doon ko nakumpirma ang kinatatakutan nila. May nagtangkang pumasok sa system. Hindi man naging successful ang intrusion, sapat na iyon para seryosohin ko ang sitwasyon. Ang isang maliit na butas sa security ay maaaring maging daan para sa mas malaking problema sa hinaharap. Kaya naman narito ako ngayon. Personal kong inayos ang lahat.

“S-Serenity! Anong—” Nagtataka at nagtatanong ang mga titig nito sa kanya. Ni hindi ito kumurap, dahilan upang maghalo ang sakit at kaba sa kanyang buong sistema. “G-Go on, please!” nanginging niyang sambit. “L-Love?”

seryoso pa ring saad ni Arkan. Ayoko man ay tuluyan akong natigil sa pagsubo at pinaglipat-lipat sa dalawa ang tingin ko. Ngayong magkalapit sila at halos magkadikit ay walang duda na mag-ama sila. Ang kurba at kapal ng kilay ay kuhang-luha at maging ang mga labi. "Serious? Okay, I will listen very carfully," pagsang-ayon nito.

Seryoso niya akong tinignan, “Don't worry, hindi sila nangangagat. Nanlalait lang.” Kung siguro hindi ako badtrip ngayon, tumawa na siguro ako sa sinabi niya. “Seriously? Nakuha mo pang magbiro ngayon?” Inis kong ani. “I'm not joking, kaya sikapin mong kakayanin mo ang buong mangyayari ngayong araw.” seryoso niya pa rin na ani. Hindi na ako umimik at nag-isip na lang kung ano ang isasagot ko kung sakaling lalaitin nga nila ako ngayon.