My Thoughts In Tagalog Translation Novels & Stories

I don't know what to think anymore, it seems like everything is against me. Kinusot ko ulit ang mata ko, and I blinked in surprise when I realized they were wet. Natawa ako. Natawa ako sa sarili ko dahil umiiyak nanaman ako. I need to brave the skeletons in my closet. Ang sakit pati ng ulo ko, it’s throbbing. Bakit hindi kayang alisin ng alak pati physical pain?

mahinang ungol ko “Hindi ba... Ito ang nais mong mangyari? Nuon pa man nahahalata ko na ito ang gusto mo. Ngayon, marry me at sisiguruhin kong... Ang nais mo makukuha mo, at ako makukuha ko ang gusto ko."

Salubong ang mga kilay nito at tila ano mang oras ay sasabog sa galit. "It's not what you are thinking," paliwanag ni Gabriella. "Then what am I supposed to think, Gabriella?" "I rejected him, Miguel." mabilis niyang sagot at sinalubong ng tingin si Miguel. "Wow! Should I say thank you for that?" sarkastikong sabi ng binata sa mahina nitong boses. "But you let him lay his hands on you. You're fooling me, honey just in front of my face," may halong pait ang tinig ni Miguel.

Double meaning. Mariin kong ipinikit ang mga mata ko at umiling nang pumasok sa isipan ko na may iba pa akong ibig sabihin nang isipin ko kung naiisip rin ba niya ako. What the hell am I thinking? Kaya ako napagkakamalan na may gusto sa kaibigan ko dahil doon eh.

--- May ilang tao sa paligid na napapatingin na sa amin. --- Mga curious. --- Mga mapanuring mata. --- At lalo akong nakaramdam ng hiya. --- Dahil pakiramdam ko... Ako lang ang hindi nakakaintindi sa nangyayari. --- Ako lang ang mukhang tanga. --- Ako lang ang umaasa. --- "Excuse me." --- Mahina kong sabi. --- Hindi ko na hinintay ang reaksyon nila. ---

) Tumango ako, ramdam ang bigat at gaan na sabay na bumalot sa dibdib ko. “Necesito pensar primero,” amin ko. (Kailangan ko munang mag-isip),“Hindi pa ako buo.” (Aún no estoy completa.) “Atiendo eso,” sagot niya. “Esperaré. Sin presiones.” (Naiintindihan ko iyon. Maghihintay ako. Walang pamimilit.)

She hissed and was about to approach me kaya tinitigan ko siya. Natigilan siya sa paghakbang. My mind is full of different thoughts right now pero malinaw na malinaw iyon sa utak ko. Agad na naintindihan ko iyon. It was like lightning that went through my mind and in less than a few seconds, I understood it right away.

The thought was both exhilarating and terrifying, a potent cocktail of anticipation and apprehension. My mind, ever practical, ever calculating, began to spin out scenarios, possibilities, plans. And then, a mischievous thought, a wry smile playing on my lips. “What if,” I mused, “What if 'yung surprise na sinasabi n'ya ay papakawalan na n'ya ako?” Napahagikgik ako kahit ako lang namang mag isa ang nandito. Para tuloy akong baliw.

Ang mga pangako niya, mapapako na lang ba? “Hindi. Hindi siya patay. Hindi siya mamamatay,” mahina at nanginginig ko sabi sa aking sarili. Inalis ko sa aking isipan ang masamang posibilidad na p’wedeng mangyari sa kan’ya at pilit na ikinalma ang aking sarili. Makalipas ang ilang saglit ay nakarating kami sa lugar kung saan bumagsak ang eroplano na sinasakyan nina Jaycee. Wasak-wasak iyon at nagliliyab ang ibang parte.

mahina niyang sagot. "Good. Because I don't want you to look back again once we leave," Myca started the engine. "It's not easy, Myca," she argued a little. Pati ba paglingon hindi na pwede? "Hope," her friend said. "Paano ka magmo-move on kung lagi kang bumabalik dito? Patahimikin mo na si Rain!" "It's not like I don't get to pass here whenever I go to the city-"