My Thoughts In Tagalog Translation の小説・ストーリー

Tila parang bulkan ang puso ko na walang oras ang pagsabog dahil sa kaba. Dumating ang araw ng linggo umuwi kami sa amin sa Batangas kasama si Rigor. Nababa pa lang kami sa jeep ay nakatingin na agad ang maraming mata sa amin. Ngunit hindi ko iyon pinansin. Mabilis kong tinungo ang gate ng bahay namin, para makaiwas sa mapanirang tingin ng mga tao.

I smile on that thought, totoobang mahal niya ako o may binabalak siyang gawin na ikadudurog ko? Pinigilan ko ang sarili ko umiyak. I hate it when I overthink everything, lahat nalang iniisipan ko ng mali. I sighed and took a shower, hinayaan ko ang sarili ko na umiyak habang nasa loob, pinigilan sumigaw kahit gusto. Ayokong marinig niya akong umiyak at baka kaawaan niya lang ako.

kunot-noong tanong ni Yaya Cora at saka ko naisip na hirap nga pala siya sa English sabi niya. Napatingin ako kay Trace kasi hindi ko rin alam ang Tagalog translation ng rare. “Bihira lang, iilan lang, kaunti lang…” Trace supplied me the Tagalog translations for the word and I just nodded habang nakatitig din siya sa mga mata ko. With Trace’s stare ay hindi ko na gustong mag-isip ng meaning. Ayokong isipin na adoration ang nakikita ko roon.

"Obvious ba? Natutuyo na ang lalamunan ko sa kakahintay sa'yo rito!" "Sorry naman! Nag family asaran pa kami eh! May nakikita ka na bang karapat dapat?" "Anong karapat dapat? Mga natutunan mong salita it's kadiri!" "What? I'm a Filipino, of course magaling akong mag Tagalog! Ano? May nakita ka na ba?" ulit kong tanong dito. "Paano Ako makakakita kung ang lalamunan ko nga ay tuyo na! Umorder kaya muna tayo!"

Umirap si Pauleen sa ere. "That's not 'kabit' because that is bakit. And that's not 'mapagsisidkahan' dahil mapagdidiskitahan iyon. Alam mo Rancho minsan ang sarap mong ingudngod sa inidoro. Huwag ka nalang magsalita ng tagalog kung hindi mo kaya okay?" "You're the one who is prone to filipino languages. So you should understand me, dad? I want to enroll in a language school para naman magrakanoon ako ng learning about sa filipino languages and all of their beliefs and all."

Pero hindi ako papayag na walang sabihin sa kanya. "Hoy! Ano sa tagalog? Anong bear in my mind? Saan ko kukunin ang bear? Hoy, bumalik ka muna rito!" tawag ko pa sa kanya. Hindi ko naman alam kung anong bear 'yon. Teddy bear ba tanong ko pa sa isip ko? Ano raw? Paano nagkaroon ng bear sa isip ko? Yung halik sa labi ko na hindi ko pa alam kung panaginip ba o totoo ay hindi ko pa nga nareresolba ay dumagdag pa ang bear sa mind ko! Nakakabaliw naman.

in short swimsuit is life pala kamo "flex lang ng body. teka baka nag reply na si kalix sa message ko. agad ko namang kinuha ang phone ko at tinignan kung nag reply na ito at laking ngiti ko naman ng makitang nag reply na ito sa message ko (kalix reply to your message) (Masaya kung makakasama mona ang step dad mo, mag iingat ka palage eunice.) "pagkatapos kung mabasa ang reply nito agad naman nakung umahon pero nung kukunin kona yung tuwalya ko. nakita ko itong kagat kagat ng isang aso papalayo.

People come and people go But your touch cuts me deeper And still it grows at the center I will always remember I sighed. Naglakad ako papunta sa Camotes Sea. Kahit nasa malayo pa lang ay tanaw ko na ang maraming tao sa kiosk at malapit sa dalampasigan. Maraming ilaw roon kaya kitang kita ko ang mga magkasintahan na nakahilera roon. "Gusto kong mapag-isa. Umalis muna kayong lahat dyan, please lang," mahina kong sabi sa sarili at mahinang natawa. Baliw.

Gusto kong matawa ngunit pinipigilan ko dahil sisirain no’n ang mood na mayroon kami ngayon. “What do you mean?” Kunot noo niyang tanong. I smiled. “Noong huli mo siyang nakita, don’t see it as a nightmare. See it as a good memory dahil sa huling pagkakataon, hanggang sa huling hininga niya, naging payapa ang lolo mo na ikaw ang huli niyang nakita.” Tinitigan lang niya ako. “I mean, don’t see it as your memory. See it as your lolo’s memory. Naiintindihan mo’ko?”

Hindi kaya kung ano nang nangyari kanila Mama sa loob? I trembled with fear at my thoughts. Bakit ngayon pa mangyayari ito? Ang dami ko nang iniisip sa ngayon, dadagdag pa talaga ito? Bigla kong natutop ng palad ang bibig ko at tahimik na nagdasal habang nakapikit ang mga mata. Lord, huwag naman po sana.