My Thoughts In Tagalog Translation Novels & Stories

Abot-langit ang pagkalito ko. "Hmmm... W-Wala. Ang mahalaga tanggap mo ako..." Ngumisi nang makahulugan ito kaya mas lalong na-stress ang noo ko sa pangungunot. "Hindi... May sinasabi ka pa sa sinabi mo... Pakimulat nang maigi ang iyong tinuran kanina nang ako'y maliwanagan, mahal ko..." Naging malalim na tuloy ang mga Tagalog ko dahil pinaniniwalaan kong may laman iyon.

Hindi na kayang magpanggap na nasasaktan. Inipit ang boses para hindi mahalataang nagsisimula na namang sumikip ang puso ko. " P-pero- "It's okay, Mom. Isipin niyo na lang na anak niyo pa rin ako, just imagine na nasa Canada lang ako at wala dito sa Pilipinas. Just imagine that I'm doing good without you, without dad, let's live like that, iisipin ko na lang din na wala kayo sa Pilipinas, para hindi na gaanong masakit. Na every time I needed you, everytime I needed your presence for card giving, for school meeting or any occasion like family day, okay lang dahil iisipin ko na wala kayo sa Pilipinas, na hindi kayo makakadalo kasi malayo kayo sa akin. "

E pati ako nagtaka kung bakit nga ba. Tahimik lang kami habang nasa byahe. Pinasadahan ko din siya ng tingin. Bakit ganyan ang suot niya? Eh hello Siargao eto! "Ambot uroy oy, naunsa naman ni oy!" Angil ko, napasapo sa noo at sumandal nalang. "Are you cursing me?" Takang tanong niya habang hawak parin ang manibela.

Pasimple lamang itong tumango: bagay na gagawin nito bilang sagot sa kahit anumang sasabihin niya. “I-I thought it was ibang tao na.” Noong mga sandaling iyon, parang binunot mula sa kanyang lalamunan ang tinik na sumusugat sa kanyang laman. Siguro nama’y wala talaga itong narinig . . . hindi ba?

Pangalawang ina na patuloy na nagmamahal sa pamangkin Lizyl Hany Shann Tahimik pero maalalahanin na tito Yeshun Daguirre Babaeng parating akala mo inaagawan Christy Euford Mga alagad na sunud-sunuran Ian Ashren SaJoy Mikato Mga malalambing at supportive na pamangkin QueenCess Daguirre PamErie Daguirre SaJun Daguirre Geli Joy Daguirre Vince Daguirre --- Ikaw at ako'y pinagtagpo Nahulog ako, ika'y lumayo Hinabol kita, ngunit sinaktan mo Tadhana'y naglaro Alaala'y naglaho Magawa pa kaya ng puso ang makaalala, Kung isip ko'y nakalimot na. May pag-asa pa ba para sa ating dalawa?

Mira POV “Hindi pwedeng ganyang ang itsura mo pagnagkaharap kyo. Hindi natin mapipigilan kung isang araw ay magtagpo ulit kayo, kaya pilitin mong maging matatag.” wika ni kuya habang kumakain kami. Katabi na niya si ate Myla na tahimik lang na nakikinig sa amin. “Nagulat lang ako. Hindi ko naman akalain na makikita ko siya. Akala ko okay na ako, masakit pa pala.”

Tila ba ito ang unang pagkakataon na nakakita siya ng ganoong bagay, at halatang nag-aalangan ang kaniyang mga kamay na tanggapin iyon. Napairap ako sa kawalan at nagpakawala ng isang sarkastikong singhal. "Duh? Huwag ka ngang magpainosente diyan, Yaya. Akala mo ba hindi ko alam na nagpapatira ka rin naman sa driver natin sa likod ng quarters?"

Maya-maya lang ay narinig ko ang malalim nitong pagbuntong hininga. "I'm on my way to you. Wait for me okay?" Sa ikalawang pagkakataon ay hindi ko mapigilang mapangiti. Kung may makakakita sa akin ngayon ay iisipin nilang nababaliw na ako. Parang isang teenager na kinikilig sa kanyang cru-- WHAT THE... Agad akong umiling para alisin ang ideyang iyon sa utak ko. "B-bakit, may nangyari ba?" muling tanong ko.

🎵Puso ay nalumbay nang kay tagal Ngunit ngayo'y nandito na Ikaw, ikaw ang pag-ibig na binigay Sa akin ng Maykapal, biyaya ka sa buhay ko Ligaya't pag-ibig ko'y ikaw Pag-ibig ko'y ikaw...🎵

"Baka kasi sabihin ng makakakita sa akin na mayaman ako kaya hinatid ako ng magarang sasakyan eh tauhan lang naman kami sa bahay nyo." "Why are you thinking like that? Minamaltrato ka ba namin para isipin mo ang mga ganyang bagay? Your like a brother to me.. anak na din ang turing ni Mommy at Daddy sayo. Bakit mo naisip ang mga ganyang bagay?" inis na wika nya dito. "Ayaw ko lang po sanayin ang sarili ko kuya... alam ko naman kung saan ako lulugar."