Nagdradrawing Na Bata Novels & Stories

Kaya lang ay wala naman. Tulad ngayon, kanina pa siya naghihintay rito. Wala naman iyong babae. Paalis na sana siya nang makita ang babaeng may kasamang batang babae. Napatingin siya sa hawak na larawan at doon sa batang babae. Magkamukha 'to, isa pala 'tong babae. Hindj kasi malaman sa baby picture na hawak niya dahil wala pa iyong masiyadong buhok doon. "Nanny, want drawing book!" ani ng bata. Nagturo pa ito roon. Nakatingin lang naman si Axel sa kanila.

Dati, kahit sa loob ng sarili naming bahay, hindi kami makaupo nang ganito ka-relax nang walang tinitignang security feeds o banta sa paligid dahil sa gulo nina Borja. "Tapos na kaya! Heto oh, tignan mo," inabot sa akin ni Maya ang kanyang iPad, kung saan may maayos na listahan ng mga basic exercises sa pagguhit para sa mga bata. "Gusto ko sa unang Sabado sa Laguna, mag-focus muna sila sa shapes. Alam mo 'yun, para hindi sila mabigla."

malambing na paalala ni Niro, hinihimas ang maliit na likod ni Niorr. “But I want to play with you, Daddy...” nakangusong angil ng bata, nakapulupot ang maliliit na braso sa leeg ni Niro. “I'll play with you tonight. I promise. Kapag umuwi ako, magda-drawing tayo ulit. Susulatan natin ang mukha ni Uncle Spencer mo hanggang maging tiger talaga siya, hmm?” biro ni Niro, na nagpalabas muli ng matinis na tawa sa anak namin.

Pero sa loob-loob niya: You won’t know a thing, Zayed. Hindi ako nagpapahuli. Hindi ako pumuputok. Nang umalis ito, ibinalik ni Gray ang tingin kay Alliyah. “Anong dino-drawing mo?” tanong niya. Dahan-dahang inabot ng bata ang papel. Isang drawing ng isang malaking bahay… …at isang babae na nakahawak sa kamay ng isang batang babae.

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Saglit lamang. Naputol iyon nang marinig ang mga yabag. Mabilis siyang tumayo at nakita si Neriah. “Nasa trunk ang mga paintbrush ko,” sabi ng bata. “Kukuha ako.” Tahimik lamang si Cormac. Pag-alis ng bata, sinamaan siya ng tingin ni Naomi. “Simula ngayon, sa kwarto lang.” “Nauna ka kanina,” sagot niya, hawak ang ngiti.

Ipinakita ng bata ang kanyang iginuhit na larawan, isang simpleng drawing ng isang malaking bahay, tatlong taong nakahawak sa kamay ng isa't isa, at isang maliit na tore ng wooden blocks sa gilid. "Look, Daddy Kai!" masayang pahayag ni Reid. “I drew our family! This is you, this is Mommy, and this is me!" Isang napakalambing na ngiti ang sumilay sa mga labi ni Kai habang nakatitig sa drawing ng anak. Pumapatak ang maiinit na luha sa ilalim ng kanyang eyeglasses habang hinahaplos ang maikling buhok ng bata.

Hindi na rin siya maiilang na magpuntang banyo. Simula noong bata pa siya, sobrang hilig na niyang mag-drawing, hindi lang ng kung ano-ano, dahil ang pinakapaborito niyang i-drawing ay ang mga matataas na gusali. Nagsimula siya sa simpleng istruktura na may bintana bawat palapag. Pero ngayon ay iba’t ibang disenyo na ng istruktura ang ginagawa niya, mapa-twin tower man ito, may helipad, at may obelisk sa taas at kung anu-ano pa.

Pero nang silipin niya ang ginawa ng bata… napakunot-noo siya. Itim at pula, makapal at gulo-gulo. Hindi ito drawing ng isang masayang bata. “Gusto ko sanang mag-drawing ‘yung animal sa lantern na binigay mo mommy dati…” paliwanag ng bata, halos maiyak. “Pero ang pangit, e.” Kinuha ni Margaret ang papel, tinabi ito, at kinuha ang kamay ni Owen. Doon niya tinuruan itong iguhit ang isang maliit na puting kalapati.

Ramdam nila ang bigat ng limang taong nasayang. ⸻ Habang nag-uusap sila, lumapit si Lily dala ang isang maliit na notebook. “Daddy.” Napatingin si Adrian. “Inip na po ako.” Napangiti siya nang bahagya. “What do you have there?” “My drawings!” Inilapag ni Lily ang notebook sa mesa. Isa-isang binuklat ni Adrian ang mga pahina. May drawing ng bahay. May drawing ng school.