Nagdradrawing Na Bata Novels & Stories

Vianne, na mahinahon ang boses habang inaabot dito ang krayola. “Anchali,” sabi ni Dr. Vianne, “can you draw me your family?” Ngumiti ang bata, tumango, at nagsimulang gumuhit. Sa papel, iginiit niya ang tatlong pigura: siya, si mommy, at si daddy. Nakahawak sila sa kamay, nakatayo sa harap ng bahay, may araw sa itaas at bahaghari sa likod.

“Ranran, ang ganda naman ng drawing mo.” Bahagyang namula ang bata sa papuri. Ngumiti si Katreese. “Mahilig ding magdrawing si Ninang. Tumingin ka sa’kin… iguguhit din kita, okay?” Nag-atubili si Ranran nang ilang segundo bago dahan-dahang tumingala. Ngumiti si Katreese nang napakalambing. “Pwede bang hiramin ni Ninang ang paintbrush mo?”

Ano na naman kaya ang nasa isip ng batang ito? Pagkalipas ng ilang minuto... Masaya niyang itinapat ang drawing sa akin. "Finished!" Napangiti ako at namangha, maganda at magaling mag-drawing si Hershey. Hindi iyong tipikal na Stickman. May potensyal ang batang ito. Pinagmasdan ko ang drawing, nakita ko ang isang matangkad na lalaki. Isang maliit na batang babae. At... Isang babae.

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.

sigaw ng mga bata, sabay abot ng mga ginuhit nilang simpleng larawan. Isang batang babae ang lumapit kay Althea, hawak ang crayon drawing nito. “Ma’am, ako po gumawa nito. Para po sa inyo.” Napayuko si Althea at marahang tinanggap iyon. “Salamat, ang ganda naman nito.” Ngumiti siya, at sa unang pagkakataon, nakita ni Silas ang ngiting walang pilit—isang ngiting totoo, malambot, at may init na bihira niyang makita.

pagdadahilan ko. Ngumiti naman ang bata tapos ay tumango. Mayamaya lang ay patakbo siyang lumayo sa amin tapos ay umupo sa damuhan. Binuksan niya ang isang drawing book niya tapos ay nagsimulang gumuhit. Hinayaan at pinanuod lang namin siya ni Dim. Ilang minuto rin iyon, nang matapos ay ngumiti siya sa amin tapos ay pinakita niya sa amin ang ginuhit niya.

at nagsimula na silang maghabulan na parang mga bata. Hindi ko naman mapigilan ang matawa dahil sa kanilang dalawa. Ngayon pa lang ay alam kung sasakit ang ulo ko dahil sa kanila. Sana lang ay kayani kung makasama itong mga to sa araw araw ng hindi sumasakit ang ulo ko.

Nakangiting tanong ni Stacey nang pagbuksan niya ito ng pinto, “I have a surprise for both of you. Look, I made this drawing. Where is Daddy.” “He’s in the shower baby. Let me see your drawing,” aniyang kinarga ito at inupo sa gilid ng kama. Ipinakita ng bata sa kanya ang drawing nito sa coupon bond. Tatlong bilog, sa ilalim ng bawat bilog ay may triangle, “Wow, a triangle and a circle?”

Tanong ni Lorita na hindi gusto ang ginawa ni Rea. Tumahimik sandali si Rea bago sagutin ang tanong ng kanyang anak. Sa totoo lang, hindi talaga gusto ni Rea si Nathan dahil napakaaktibo ng bata at madalas ding gumagamit ng mga gamit ni Lorita. Maging ang bag ni Lorita ay nadumihan ng krayola dahil kay Nathan. Hindi lang iyon, hilig din ni Nathan na baliin ang mga krayola, na ginagawa itong maliliit na piraso, at iyon ay isang nakakainis na gawain sa paningin ni Rea.

Napailing siya. Hindi kaya… Hindi naman siguro. Lalo niyang pinagmasdan ang drawing. Ang bata ay may malaking ngiti. Ang babae ay may mahabang buhok. At ang lalaking naka-suit ay halos sobrang tangkad kumpara sa dalawa. Napatawa siya. Mahina lamang. Ngunit totoo. “Kanino ito?” tanong niya sa charity coordinator na nasa tabi niya.