Reads Drawing Novels & Stories

Ramdam nila ang bigat ng limang taong nasayang. ⸻ Habang nag-uusap sila, lumapit si Lily dala ang isang maliit na notebook. “Daddy.” Napatingin si Adrian. “Inip na po ako.” Napangiti siya nang bahagya. “What do you have there?” “My drawings!” Inilapag ni Lily ang notebook sa mesa. Isa-isang binuklat ni Adrian ang mga pahina. May drawing ng bahay. May drawing ng school.

Tumingala si Alexa— nagulat. “Ha? Ako ‘to? Ako ang drawing mo?” Hindi mo iisipin na ang tahimik na batang ito ay may Fauvism style sa drawing. Matitingkad na kulay, malalakas na stroke, parang sumisigaw ng emosyon. Medyo abstract, medyo wild— pero malinaw na si Alexa ang subject. Tumango si Lucas, mahigpit na hawak ang drawing, halatang kinakabahan kung magugustuhan niya.

Ngunit habang ibinababa ng lalaki ang kanyang tingin sa ibabaw ng glass table, nakuha ng kanyang pansin ang bagay na nakalapag tiles sa may paanan ni Danica, ang nakabukas na sketchpad. Napatigil si Matthew. Ang kanyang mga mata ay napako sa pahinang nakatambad sa ilalim ng liwanag. Isang lumang charcoal drawing iyon. Sa kabila ng mga taong lumipas, malinaw pa rin ang mga guhit ng lapis. Nakaguhit doon ang silhouette ng isang batang lalaking nakatayo sa gitna ng malakas na ulan, may mga galos sa mukha, at may mga kamay na nakalabas upang protektahan ang isang maliit na batang babae sa gitna ng nawasak na kalsada at madilim na slope. Hindi iyon isang ordinaryong architectural sketch. Puno iyo

Ang pag-aaral ay hindi malaki, na may lamang isang mesa, mga istante ng libro, isang sofa, at wala nang iba pa. Hindi siya gumala pero dire-diretsong pumasok at binuksan ang drawer para hanapin ang ulat. Pero, hindi niya mahanap ang ulat pero may nakitang pamilyar na bagay. Ito ay isang naka-frame na painting na puno ng hindi malinaw at madilim na mga kulay sa isang maliit na piraso ng papel. Kung titingnan mong mabuti, makikita mo ang silhouette ng isang babae.

Iyong ganito kapangit. Saka siya nag - drawing ng isang matanda na uugod - ugod at laylay na ang balat. Nakasungkod na at laylay pa ang brief. Sinadya niya pa magguhit ng linya sa ulo bilang buhok nito.

Biro ko. Narinig kong natawa siya sa sinabi ko, "sige bes, oo nga pala. Tingnan mo 'yung drawing book ni Raya ang weird pero parang may story yung mga dino-drawing niya." Drawing? Si Raya? May drawing book siya pero kapag magkasama kami ay hindi kailanman niya pinapakita sa akin na nag do-drawing siya. Ngayon ko lang nalaman na marunong pala siyang gumuhit maliban sa pagbubuo ng lego. Isa ito sa nalaman ko ngayon.

Pagkakita pa lang ni Alice, parang may kumurot sa puso niya. Muli, siya na naman ang subject ng drawing. Makukulay at puno ng buhay ang bawat detalye, parang panaginip na may halong saya. Nakahiga siya sa isang maliit na kama, may hawak na storybook, habang nagbabasa. Ngunit ang perspektibo ng drawing ay mula kay Zex, parang nakahiga ito sa tabi niya, nakatingala, tahimik na nakikinig.

Ruby continue. "Anyway, good news, because the famous Endi gives the right of her viral drawing milk-tea dress to D.L. So, D.L will be the one who is authorized to produce the dress in the future. Kaya ngayon, we need to make the drawing into reality."

Nang marating ni Amber ang kanyang tabi, agad niyang tinignan ang drawing sa harap nito. Ang ngiti sa kanyang labi ay agad na naglaho. It was a chaotic mess of black and red. Walang anyo, walang hugis. Puro linyang parang sinadyang gawing magulo, halos mapuno na ang buong papel. Parang galit, parang sumisigaw. The black lines crisscrossed violently. The red looked like splatters—raw, loud, and painful. Biglang bumigat ang pakiramdam ni Amber.

Ang natitira na lang ay ang lalaking handang makinig at handang maghintay. "Mommy, look!" tawag ni Liam mula sa kaniyang maliit na mesa. "I drew a picture of us po!" Tumayo ako para lapitan ang anak ko. Sa drawing ni Liam, may tatlong tao, isang babae, isang lalaki, at isang batang nasa gitna nila na nakahawak sa mga kamay nila. Ang lahat ng drawing ay may malalapad na ngiti.