Natalia In Ml Novels & Stories

“Malaki ‘yan, boss! Kapag hindi natin nakontrol nang maayos, baka malugi tayo! Ang limit up, delikado, baka bumagsak bigla ang market!” Napangiti si Natalie, malamig ngunit may halong kumpiyansa. “Totoo iyan,” bulong niya. “Ang paglalaro sa merkado ay hindi para sa mahina ang loob. Pero huwag kang mag-alala, may sapat tayong pondo.”

Damn it! "Of course, nasa likod nito ang MLHC (Montenegro Luxurious Hotel Coast). Maraming pagkain doon, don't worry. Nakita mo ba ang romantic table na 'yon? Diyan tayo kakain. C'mon, dinner na tayo," nakangiting paanyaya ni David sa dalaga.

Malakas niyan'g naibulalas. "Calm down, Nathalie. Maupo ka at makinig muna, hindi pa ko tapos....." Naupo si Nathalie ngunit nagpupuyos na ito, hinanaan n'ya ang kanyang boses na halos sila lang dalawa ang nakakarinig. "Anong 50-50 share? Nigel, nahihibang ka na ba? Ang laki ng hinihingi mo, you're taking unfair advantage of us!"

Nabanggit ko na rin kay tita kagabi ang totoong katauhan ni Natalie bilang anak ng isang bilyonaryo para hindi siya mabigla sa lugar na pupuntahan namin, sa mansyon ng mga Villaroman sa eksklusibong subdibisyon sa Alabang. Sa una'y kagaya ko ay lubha rin siyang nagulat dahil pareho kami na ang pagkakakilala kay Natalie ay isang simpleng babae lang kahit pa napakaganda at napakasopistikada naman talaga ng dating niya.

Number ten ang huminto para tumawag. "Miss Jennings, yung babaeng katabi ko, gusto din mag-bid para sa set ng mga alahas. Nag-bid ako ng eight million, pero sumunod agad siya ng ten million. Naka-sombrero siya. Hindi ko makita ng malinaw ang mukha niya. Hindi ko alam kung sino siya. Hindi ko rin alam kung magkano ang willing niyang i-bid. Gusto ko malaman ang tawag mo." Ang huling presyo ni Natalie ay sampung milyon. Gusto niyang i-bid ang mga alahas at ibigay din kay Layla.

"More or less." Masyadong high-end ang area na ito; walang yunit dito ang bababa sa eight figures. Dahil dalawa ang nakuha niya, hindi biro ang halaga niyon sa market ngayon. Nagtaas ng kilay si Nathaniel. "Actually, medyo galante pala 'tong mga Alcantara."

Natatawa ko nalang siyang inilingan at inilihis ang tingin sa paligid. Sa malawak na bakuran ng bahay nila Nathalia, nakakalat ang mga pabilog na lamesa na may mga puting tela kung saan nakaupo ang mga relatives at kaibigan niya. May ilan pa akong nakitang mga sikat ngayon na talents mula sa SSE.

"Hindi mo maitago Ang pag aalala sa kanya ah.." Hayag ni Bettina ng maabutan si Nathalia. "Don't start AMBROCIA.." "What? May Mali ba Kong sinabi?" "The way you said it.." Umikot Ang mga mata niya. "Tsaka bat ba sumunod ka pa?!" Naiinis Siya dahil parang hinuhusgahan Ang pagiging mabuting tao lamang niya.

“But thanks to you, nahuli mo kami just in the neck of time. Hindi na kailangang mangyari ang mga plano namin. You just saved yourself, Mia. I’m happy for you. Huwag ka nang magtangkang magsumbong kahit kanino tungkol sa mga nalaman mo. Wala namang maniniwala dahil wala ka namang ebidensiya.” Nanginig ang laman ni Mia sa lahat ng kaniyang narinig. Nangilid ang kaniyang mga luha. Ngunit dahil sa mastery niya ng pagpipigil sa pagbagsak ng kaniyang luha ay hindi pa rin bumagsak ang mga iyon. Natawa siya. “What’s funny?” nagtatakang wika ni Natalia.

Handa na siya para sa panibagong lebel ng kakayahan niya. Mayroon bang hangganan ang pagtanggap ng kanyang katawan para sa ikatlong baitang? Ganoon ba talaga kalakas si Lucas upang hindi kayanin ng katawan niyang tanggapin ang buong pagkatao nito? "Ah, you really misunderstood something," naiiling na wika ni Natalia bago nag-iwas ng tingin. Ang ngisi nito sa labi ay nagsasabing kakatapos lang nitong basahin ang ekspresyon ng kanyang mukha.