Natalia In Ml Novels & Stories

sagot sa akin ni Natalia. "Sa pagkakaalam ko, hindi mahilig ang aking ina sa mga magagarang bato. Lahat ng kanyang mga alahas at palamuti ay inilibing ko sa lupa katabi ng kanyang puntod na nasa isang libingan sa Roma," "Roma?" ang napabulalas ni Natalia sa narinig na tila nawalan ng pag asa. Sasagot sana ako bilang sang-ayon, nang may bigla akong maalala.

Lilipat ako sa isang maliit na bayan kung saan-saan, baka palitan ko pa ang pangalan ko. Wala nang Ariana Melendez. Wala nang Mrs. Russo. Ako na lang. Kung sino man talaga ako. “Ang tahimik mo naman diyan,” sabi ni Natalie habang lumalabas ng kusina, may hawak na dalawang tasa ng tsaa. Iniabot niya sa akin ang isa. “Parang naririnig ko na hanggang dito ang ingay ng iniisip mo.”

Natalia, base na rin sa mga naririnig ko mula sa ibang nurse. “Come in." boses mula sa loob ng silid. Pagbukas ng pintuan, agad na bumungad sa amin ang modernong opisina na puno ng mga libro at dokumento. Ang wall niya ay maraming kasabit na mga awards and achievements. Nakaupo si Dra. Natalia sa kanyang table, mukhang abala ito sa pagbabasa. Tumingin ito sa amin at bahagyang ngumiti, ngunit may halong pormalidad.

Halos lumabo ang paningin niya. “Three hundred million? Ang kapal naman ng mukha mong humingi niyan! Bakit hindi ka na lang magnakaw sa bangko?” “Para sa akin, kulang pa nga ang three hundred million,” malamig na sagot ni Naya. “Napakayaman at makapangyarihan ng pamilya Madrigal. Hindi naman siguro sobra kung bibigyan nila si Luna ng ilang mall, office buildings, at properties.”

“It looks like you don't have any. If you have, they must at least remember that you're a treasure to them. A special doll.” Hindi na ako nakapagsalita pa. Maging si Tery natameme. Muli akong bumalik sa pagdampot ng mga papel. Nang maayos ko ang unang batch ng ikinalat ni Natalia, pinagsama-sama ko ito at inilapag ng maayos sa lamesa. Hindi kumbinsido ang mukha nito t isa-isa tiningnan ang laman ng bawat isa. “Perfect. Maayos.”

With my clueless tone, it added the the play better than I initially planned. "Preposterous! You were there in the hidden room together with that servant girl and Mureles!" Biglang sumabog si Natalia sa galit. Her face was contorted with anger, trying to throw some shade. Natalia is just digging her own grave. Kahit sino ang tatanungin, iisipin na mas gusto niyang mamatay ako.

wika ng dalaga, maingat pa rin ang tono ngunit may bahagyang kaba sa dulo, waring nag-aalalang baka mali ang pagkakabanggit o baka may nadulot siyang abala. Agad napatayo si Nikolai mula sa kinauupuan. Para bang binuhusan siya ng malamig na tubig sa narinig. Ang bilis naman ni Natasha… Hindi man lang siya naghintay ng kumpirmasyon, dumiretso agad sa villa. “Mauna na ho ako sa kusina, sir,” dagdag pa ni Mia, mabilisang yuko bago tumalikod at tahimik na lumabas ng silid.

anas niya na nagpatawa sa ginang. "If you need me, don't hesitate to call." "Yes po. Definitely po. Just like old times. Nothing will change po Tita." Bago nagpaalam upang puntahan si Natalie ay muling yumakap nang mahigpit at humalik sa kanyang pisngi ang ginang. 'Hays! All's well that ends well.' ************************ "Martin A. De Villa III, Summa Cumlaude!"

NATASHA'S POINT OF VIEW Maaga akong umalis ng bahay para ilako ang mga basahang pinabenta sa akin ni Manang Lina sa mga jeep driver at karinderya. Ito ako ngayon, nagpapahinga sa isang tindahan habang iniinom ang tubig na nabili ko dahil sa pagod. Ako nga pala si Natasha Castillo, 24 years old, nagtapos sa kursong Business Management.