Naalala Novels & Stories

Bumungad kay Leighton ang wallpaper na magkasama sina Tenya at Shana, magkahawak ang kamay pero nakatalikod. “Sweet, ah.” Leighton muttered with bitterness in his tone. Tenya smiled awkwardly because he knew he was chosen by Shana. “Anong name ni Ali dito?” hindi na sumagot si Tenya pero nakita niya ang pangalan ni Ali sa contacts nito. The name was “Alande”. “`Langyang pangalan.” He dialled Ali’s phone putting the phone on his ear but it was a busy tone. “Busy?” “Baka may kausap,” ani Tenya. Kinuha niya ang cellphone kay Leighton.

Street-smart aura pero may kaloob-loobang malikhaing mata. Ako’y napatingin. Hindi siya parang artista sa Instagram—hindi flawless. Suot jeans na may paint stains, boots na medyo gasgas, at jacket na may hood na nakababa. Pero ramdam ko agad yung energy niya. Yung vibe na simple lang pero talagang may kwento. "Ay, salamat," sabi ko sabay ngiti. "Ako si Althea." "Siya si Neo," sabi niya, sabay pila ng cup niya ng coffee para ipagbigay alam. Handshake na brief lang pero may hug dito’t doon—warm handshake.

Kaya bakit ako susuko? Malalaki ang mga hakbang kong bumalik sa lugar kung saan ko sila iniwan. Nasa parehong ayos pa rin sila. Si Nelson nakasandal sa puno. Nanatili namang naka-upo si Vianna May, pero pareho na silang nakayuko. Parehong malungkot.

They know Enya well but haven't recognized her with her new face. Tanda niya ang unang pagtatagpo nila sa bar na iyon ni Braylon kasama ang mga kaibigan nito, siya bilang si Renvie. Hindi pa tuluyang bumabalik ang alaala niya that time pero pamilyar ang mukha ng mga ito sa kanya. Hindi niya nga lang pinilit ang sarili na alalahanin pa ang nakaraan pero kusang dumating ang oras nang bumalik ang mga alaala niya. Malalaki ang hakbang niya nang magmadali siyang makalabas ng gusali pero sa pagpihit niya paliko, isang malaking bulto naman ang nabunggo niya.

Naalala ko siya pala kanina yung babae na iba kung makatingin sa amin . "Sheena .ang aga namang pagkalasing Yan!" kumunot ang noo ko dahil sa boses ni Yael na parang nag aalala sa babaeng kaharap namin .Sheena pala ang pangalan. "so what Yael. maglasing ako to celebrate bagong kasal kana at hmmm !" tinignan niya ako mula pataas pababa. Well maganda siya pang model ang tanggad at slim ng katawan .Parang nakita ko na siya pero hindi ko maalala kung saan banda at kailan .

walang gatol na tanong n'ya sa ginang. Nakita n'ya kung paano nanlaki ang mga mata nito at naitakip ang palad sa bibig na s'yang nagpatindi pa sa kan'yang hinala na may hindi tama sa kan'yang pagkatao. May mali at may alam ito sa totoong kwento tungkol sa kan'ya bilang Nalie Athalia Jabar.

wika ng kulay lila at itim ang buntot. "Alicia," ang kulay rosas na palamuti. "Hana," ang may kulay kahel na palamuti. "Nalani," ang kulay pilak ang buntot. Ngumiti ako sa kanila. "Kay ganda ng inyong mga pangalan, mga sirena." "Ngunit ang maipapayo ko sa iyong pag-iwas sa ginoo ay hindi dapat, Aliara. Dahil kapag umiiwas ka ay lalo lamang mahuhulog ang iyong damdamin sa kaniya."

Pinikit niya ang kanyang mga mata at hinintay na makaalis ito at nang mapag-isa siya. Mariin niyang kinagat ang ibabang labi. Nang marinig niya ang pagsara ng pinto ay agad niyang dinilat ang mga mata. And now, she’s alone. Binalot ng katahimikan ang kanyang silid. And it was calming. “Alana…” she mumbled as she looked at the mirror beside her bed. “My name is Alana.” But why did Yuen called her Gail? Who the hell is Gail? Is it her second name or something?

Carmella Muntik pa nyang malagla ang hawak na cellphone ng makita ang lalaking nakatayo sa may pintuan ng kubo. Nakakunot ang noo nitong nakatingin sa kanya. Napalunok sya habang titig na titig sa lalakeng ang buhok ay aabot sa batok na nito na may pagka wavy at magulo. Nakasuot ito ng itim ng t-shirt at maong na halos punit na sa magkabilang tuhod. Wala itong sapin sa mga paa. May hawak itong malaking baril na ginagamit sa panghuhuli ng mga ibon. Matapos nyang masuri ang kabuuan nito, bumalik ang mga mata nya sa mukha nito. Napalunok sya muli ng mapagmasdan mabuti ang gwapong mukha nito. Iniisip nya kung sino ito at bakit tila ngayon lang nya ito nakita sa San Miguel. Well, nasa dulo na ng

Nakita kong may bahid ng dugo ang labi ko sa repleksyon ng salamin sa gilid. Marahil napansin niya rin iyon. Pati ang gasgas ko. Pati ang malaking sako kong halos mas malaki pa sa akin. Pati ang luma kong sapatos. Unti-unting nawala ang iritasyon sa mukha niya. Napalitan iyon ng kung anong hindi ko mabasa. "Ano pangalan mo?" "Tina." "Surname?" "Batumbakal."