Ng At Nang Meaning の小説・ストーリー

" t*ngna, nagdedaydream ang g*go oh?" " pakshet dre. Ang pangit talaga kahit nakangiti!" " pano ba nagustuhan ni iczeh yan?" Pinagbabato ko nga ang mga g*go. T*ngna ginawa pa kong topic. Pasalamat kayo good mood ako. * beep *

Taas noo naman at nagyayabang na ngumisi sa kanya si Ningning. "Ang salitang ugat ay tumutukoy sa salita na may buong pagkilos. Ito ay payak o simpleng salita. Ito ay mga salitang hindi na dinadagdagan ng panlapi." Maliit akong ngumiti at proud na tumingin kay Luningning.

sabi nito sabay pinag salikop sa dibdib ang mga braso at nakapikit na isinandal sa upuan ang likod. "Hindi mo naman siguro maaatim na mapahiya ako kay mommy, di ba?" dagdag pa nito. Nanulis pa ang nguso at kunwa'y nagtatampo. Nanlalaki ang mga matang napatingin si Angela sa kaibigan. Napa awang ang bibig sa gulat at napaunat ang likod. Naitutop pa nya ang palad sa nakaawang na bibig dahil sa reaksyon dito.

"Ma, bakit kailangan pa nating bumili ng bagong bahay? Hindi ba maganda dito? Sanay na ako." Nataranta si Mary. Tumawa ng malakas si Angela. " Gusto kong manatili ka sa mas magandang lugar. Gabi na. Matulog ka na!" "Nay, balak mo bang bumalik sa mga Jenning? Kung oo, pwede kitang pabalikin."

Ang salitang MAAALAGAAN ay delikado. "Pumunta muna tayo sa mansiyon nina Nancy. Kailangan ko siyang makausap," utos niya sa parehong tono—walang kaba, walang pag-aalab, parang simpleng bagay lang ang buhay ng ibang tao sa kanya. Hindi nagdalawang-isip si Angus, agad na pinuntahan ang sasakyan.

"Ano bang problema, ha? Ikaw na nga ang panananagutan ikaw pa 'tong maarte." "Dahil ayokong habambuhay na makonsensya. Hindi ako ang babaeng para sa 'yo." Napaiyak na talaga siya. "Kapag nagpunta ka sa bahay ay siguradong hindi ka na pakakawalan ni Nanay. Kaya please, huwag na. Umuwi ka na lang. Utang na loob." Dumilim ang mukha ni Andy. "Paano mo lahat nasasabi 'yan, ha?"

"ENG SHEREP!" "AKIN 'YONG NAKATUXEDO!" "NAKATUXEDO NAMAN SILANG LAHAT GAGA!" "WHICH MEANS THEY'RE ALL MINEEE!" Napahilamos na lamang ako sa aking palad, umagaw ang mga tili nila ng atensyon sa madla. NAKAKAHIYA!

𝑚𝑎𝑏𝑢𝑡𝑖 𝑛𝑎𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑎𝑡 𝑛𝑎𝑠𝑎 𝑔𝑟𝑜𝑢𝑛𝑑 𝑓𝑙𝑜𝑜𝑟 𝑛𝑎 𝑘𝑎𝑚𝑖 𝑘𝑎𝑦𝑎 𝑎𝑔𝑎𝑑 𝑎𝑘𝑜𝑛𝑔 𝑛𝑎𝑘𝑎𝑙𝑎𝑏𝑎𝑠 𝑠𝑎 𝑚𝑎𝑙𝑎𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑔𝑢𝑠𝑎𝑙𝑖. 𝑁𝑎𝑔𝑢𝑙𝑎𝑡 𝑝𝑎 𝑎𝑘� �� 𝑛𝑔 𝑚𝑎𝑘𝑖𝑡𝑎𝑛𝑔..𝑢𝑚𝑎𝑔𝑎 𝑛𝑎 𝑛𝑔𝑎 𝑡𝑎𝑙𝑎𝑔𝑎!

nag-aalalang sabi ng Ginang. Tiningnan nya ang bata at chinek up eto. Magang-maga ang lalamunan nito kaya nilalagnat. Sinabi nya eto sa lola ng bata na bahagya namang nakahinga ng maluwag. Muli nyang binalingan ng tingin ang natutulog na bata, kamukhang-kamukha eto ni Nathan. “Tingnan mo nga naman ang pagkakataon! ang palay na ang lumapit!” sambit ng isip nya, bago napangisi ng lihim.

“Kung kayo ang lulugar sa akin Nang, ano ang gagawin ninyo?” “Pinagpapala ng Diyos ang mga taong marunong magpatawad. Ngunit hindi ko sinasabi na patawarin mo siya o palalagpasin ang kasalanan niya sa iyo, sa tatang mo at sa iba pang mga napatay niya. Pero anak, kung ilalagay mo sa kamay mo ang batas, kung ikaw mismo ang papatay sa kanya, anong pinagkaiba ninyong dalawa? Magkaiba man kayo ng dahilan ngunit mamamatay at mamamatay-tao ka pa rin.” Mahusay na pagpapaliwanag ni Nanang sa akin. Nabuksan niya ang aking kamalayan. Tama nga naman siya. “Anong gusto ninyong sabihin, Nang?”