Niccolo Aot Mga Nobela at Kwento

Hindi niya inaasahan na magagawa itong sirain ni James sa loob lamang ng tatlong taon. “Simula ngayon, ako, si Nico Eastwood, ay maglilingkod para sa’yo.” Tuwang-tuwa si Nico. Ngayong wala na ang formation, sa wakas ay mapapasakamay na niya ang Aquacollis at lalo pa niyang mapapalakas ang kanyang sarili. Sa wakas ay higit na mas mataas na antas pa ang maaabot ng kanyang lakas.

Bumalik sa katinuan ng pag-iisip si Pierre ng marinig ang malakas na pagtawa ni Nico, “Hindi ko alam na magaling ka pa lang magbiro. Nakuha mo pa talaga kaming lokohin na binigay mo itong kotse kay Grandpa Arthur. Grabe, ito na yata ang pinaka nakakatawang biro na narinig ko. Hahaha!” “Hindi ka naniniwala?” Hindi mahilig magpaliwanag si Astrid at sinabi niya lang naman ang totoo. Inakala ni Nico na nagbibiro lang si Astrid ngunit nang makita ang seryosong mukha nito ay napatigil siya sa pagtawa. “Alam mo ba kung anong uri ng kotse ito? Di ba sabi mo binigay mo ito kay Grandpa Arthur.”

Pag pasok namin nasa amin agad ang tingin ng lahat. "AKITA MY DEAR!" Lumipad agad ang tingin ko ng marinig ko ang pangalan ko at tumambad sa akin si Zoe. He's a gay katabe nito si Nicolo na bakla din. Ngumiti ako saka lumapit sa kanila para yakapin. Nicolo is my friend too assisstant ni Zoe. "Nicolo!" Natatawa kong sabe habang umambang yakapin siya. Umirap siya sa akin kalaunan niyakap din.

"I know, hija. But isn't it worth it if Nicolo will help? I-I mean, he's got the capacity to help. He's got a connection!" Nagtagpo ang kilay ko at umatras akong bahagya. Oo, may koneksyon nga naman si Nicolo, pero ibang koneksyon naman iyon. Ano ba ang alam niya rito? Lalo na sa Isla? "Darling Antonella, I have more extensive connections than you can imagine," Nicolo flirtatiously winked at her. "Ganun?" Napatingin si Antonella sa akin at napaismid ako sa sarili.

With a soft push, the door opened. And there he was. Niccolo was sitting on the sofa at the center of the suite, one leg crossed over the other, wearing only a simple towel wrapped low around his waist. His bare chest was exposed. And it made my heart hammer against my ribs. He held a glass of red wine loosely in one hand, the way he sipped it calmly, almost lazy... but his gaze was sharp, unyielding. And when our eyes met, it was like being caught in a storm. That steady, intense stare of his pressed against me, and I felt my cheeks grow warm, my knees weak.

"But he doesn't look like a volleyball player to me. Ni mukhang hindi nga ata siya interesadong maglaro." "Siya na ba ang pambato ninyo?" Napatingin silang lahat sa isang varsity player na siyang pinakamatangkad sa lahat ng mga kasama nito. Ang pangalan nito ay Nicolo Robio, ang pinakamagaling na hitter o attacker ng kanilang team. Sumikat ito dahil sa napakataas nitong paglundag at malakas na pag-spike ng bola. Iilang propesyonal lang ang nakakagawang saluhin ang mga atake nito. Ito rin ang tumatayong kapitan ng kanilang pangkat at kakilala rin ito ni Oliver kaya madali lang para kay Oliver na i-recruit ang team nila.

"Ate, maabot ko. Sandali…" Ginapang ko hanggang sa maramdaman ng kamay ko. Kumunot ang noo ko nang makita na sobrang ganda nito. Letrang 'M' na malaki at napapaligiran ng iba't-ibang kulay na kumikislap na bato. "Ang ganda naman…" "Oo, akin na," natatarantang sambit ni Ate at tinago iyon sa jewelry box niya.

"Siyempre, Sir." Umiling na lang si Nico na may ngiti. Kinuha niya ang kaniyang suit at naghanda nang umalis, lalong buo ang tiwala na ang Calco Group ay muling magiging isang malaking negosyo na mas matatag pa kaysa dati.

Nakita pa ni Nicole ang bahagyang pag iling ng kaniyang boss at tila mukhang inis na ang ekspresyon ng mukha na binilisan lalo ang pag papa takbo ng sasakyan, naguluhan naman si Nicole sa inaakto nito ngunit sa huli ay pinili nalang ang manahimik. Ilang minuto pa ang ginugol nila sa pag bibiyahe nang marating din nila nag isang tila open field, napa nganga pa si Nicole habang pa baba ng sasakyan at salubungin sila ng malakas na hangin at ingay na dala ng isang sa tantya niya ay private helicopter dahil sa malaking pangalan na H.Montefalco sa may bandang pinto niyon.

"Hi, Miko! Ako ang tito mong gwapo. Huwag kang maniniwala sa sinasabi ng Daddy mo, ha?" "Nico, baka gusto mong kargahin?" alok ko. "Ha? Huwag muna, Ate. Baka mabitawan ko, nakakatakot! Parang napaka-fragile niya," mabilis na tanggi ni Nico habang itinataas ang kaniyang mga kamay. "Dito na lang muna ako, titingnan ko lang siya. Grabe, kamukha ni Kuya Lucius na nilagyan ng filter na 'cute'."