Nico Minoru Novels & Stories

Eksaktong may naisip akong paraan para mawala ang awkwardness sa pagitan namin, pero bago pa ako makapagsalita ay nauna na siya. "Ano na naman 'tong ginagawa mo rito?" Pareho pa rin. Kahit gaano siya kaguwapo ngayon, hindi pa rin nawawala ang pagiging masungit niya. "Good morning po, Sir. One month old na si Nico today. Nagse-celebrate lang kami with a small photoshoot." Pinilit kong maging masaya at enthusiastic ang tono ko. Agad siyang napailing.

Pati ang tinig nito ay lalaking-lalaki. "Y-yes sir, can I get your name,"sabi niya. "Aizo Giminez, baka kailangan din ng contact number ko Miss,"sagot nito. Nahuli pa ni Minnie ang pagkindat sa kanya nito. "Hindi na sir,"saad niya. Matapos niyang mahanap sa list ang lamesang naka-reserved rito ay pinasamahan na niya ito sa isang kasamahan niya.

Parang ginto na sinusubok ang totoong anyo at napatunayang tanso! Hindi din nakahuma agad si Nikko, ayon na din sa pagkakabanggit ni Juno sa pangalan nito. Mabilis namang kumalat ang sagutan ng dalawa na nagbigay ng hint sa mga naroon upang mapatingin ang lahat sa kanilang mga sagutan. Dinipensahan naman ni Nikko ang panig nito. "Mr. Dolmenazav, I don't mean nothing towards your fiancee. Please pardon me for being disgusting and crossing the limitations." Paliwanag ni Nikko, wearing those sincered face.

“My brother build this for me,” Itinuro ni Lance ang letrang; ‘Only Lance Javier’ nang mapansin na panay ang sulyap doon ng dating asawa. Marahil iniisip nito na masyado siyang mayabang na mayroon pa itong 'only'. Zarchx Montenegro, his brother made this room for him when he become the CEO of Montenegro Corporation.

Naroon si Seiichi Kawashima, nakaupo sa floor-to-ceiling glass window, umiinom ng hot espresso habang binabasa ang isang legal document. Minimalist ang unit. Walang kalat. Parang corporate museum. Tanging isang shelf ng martial arts trophies ang nagbibigay ng kulay. Isa siyang half-Japanese, half-Filipino lawyer na pinalaki sa Kyoto ng isang estriktong Japanese foster father, si Mr. Kenji Inoue.

Huminga nang malalim si Nico at muling tumingin sa paligid. “Una sa lahat,” sabi niya, “Nais ko munang magpakilala ng maayos sa inyo.” Yumuko siya ng bahagya. “Ako ni Nicolai Alcione. Ako ang punong imbentor sa aming bayan ng Ignus.” “Ang punong imbentor?” gulat kong tanong. “Ngunit mukhang magkasing-edad lang tayo!”

Ang sarap bigwasan ng ngala-ngala amputa! Wala na sana akong balak na mag basa ng mga chat nila, ngunit na intriga ako sa mensahe ni Nico. Nico awesome: "Help me, I dont want to get married." Janrick famous: "Ano na namang kagaguhan yang pinagsasabi mo Nico?"

Minsan talaga may pagka misteryoso ang stepbrother ni Miko hindi ko pa ito nakikita pero mukhang makapangyarihan itong tao. "Matheo Davis a buseness tycoon from Italy who own an pharmaceutical company here in the Philiphines." Sabi ni Adrian kaya napatingin ako sa kanya. "Pamilyar siya sa akin pero hindi ko alam kung saan ko siya nakita." Sabi ko sa kanya kaya napatingin siya sa akin.

utak sebo: inamo niccolo nico nico nii: ina mo rin lucalucas: osya goodluck sa date, kapag nareject ka dala ka dito ng isang bote ng empi ah! nico nico nii: oo tapos tatawanan ka namin! HAHAHAHAHA jaq ass: hahanda ko na tawa ko para mamaya! utak sebo: alam nyo, potaena ninyo talagang tatlo! sagad!

"Hi, Miko! Ako ang tito mong gwapo. Huwag kang maniniwala sa sinasabi ng Daddy mo, ha?" "Nico, baka gusto mong kargahin?" alok ko. "Ha? Huwag muna, Ate. Baka mabitawan ko, nakakatakot! Parang napaka-fragile niya," mabilis na tanggi ni Nico habang itinataas ang kaniyang mga kamay. "Dito na lang muna ako, titingnan ko lang siya. Grabe, kamukha ni Kuya Lucius na nilagyan ng filter na 'cute'."