Niccolo Aot Novels & Stories

Nagpupumiglas si Nicollai, pero tinawanan lamang ng dalawa. "C'mon, bro! Lapit ka na, dali! Para makaganti ka sa gagong 'to!" tatawa-tawa na sabi ni Ashton sa kan'ya. Seryoso at walang emosyon ang mukha na lumapit s'ya sa tatlo dahil naalala n'ya ang sabi ni Siobe—batukan si Nicollai kapag nagkita sila. At ng makita naman s'ya nito na papalapit ay mas lalo lang itong nagpumiglas para makawala.

Tahimik lang s'yang naupo sa upoan paharap sa malapad na parang na nasa harapan ng inuopan nila. "Hoy El Frio punta tayo mamaya sa prutasan n'yo ha! Gusto kong kumain ng atis," si Nicollai sa kan'ya. Tinaasan n'ya ito ng gitnang daliri at hindi man lang sinagot. Ibinalik n'ya ang tingin sa harapan at parang biro naman na biglang lumitaw doon ang imahe ng babae kahapon sa ihawan. Ipinilig n'ya ang ulo dahil para na s'yang minumulto ng babae na hindi na ito mawala-wala sa kan'yang sistema.

"kung ganon, e, asan si Nikko? akala ko OT sya?" hindi sya kumibo. imposible na mag-aksaya pang pumunta rito si Mart kung alam nyang nasa office pa su Nikko. ibig sabihin, wala ngayon si Nikko sa office. e, nasaan sya? "OT? yun ba ang sabi nya?" "hindi naman. kasi kaninang 5 pm magkausap kami. Ang sabi nya pauwi na raw sya pero alas otso na, e. nasaan na kaya sya?"

Ang sarap bigwasan ng ngala-ngala amputa! Wala na sana akong balak na mag basa ng mga chat nila, ngunit na intriga ako sa mensahe ni Nico. Nico awesome: "Help me, I dont want to get married." Janrick famous: "Ano na namang kagaguhan yang pinagsasabi mo Nico?"

“So... Care to explain why that guy called you Ander?” Tumango siya at inayos ang pagkakaupo. Tinignan niya muna ako nang mariin kaya nagtaas ako ng kilay. Medyo kinakabahan kasi ako kapag tinititigan niya ako. Pakiramdam ko, masyado niya akong inuusisa. “I’m Niccolò Derrano Caruso, an Italian mafia underboss. They call me Ander...” he paused, his voice a bit more huskier this time. “But everyone in the out and open corporate world, I’m the evil business magnate.”

Gulo-gulo ang buhok niya, nakabukas ang tatlong butones ng white shirt niya, at hawak niya ang isang kristal na baso habang nakasandal sa dambuhalang fireplace. “Zamira!” mabilis na tumayo si Nico nang makita ako, his eyes bloodshot from a mix of alcohol and pure panic. Hakbang sana siya papalapit sa akin, pero sa isang split-second, hinarangan agad siya ng dambuhalang frame ni Santi. “Uncle Santi… b-bakit kailangang kasama mo siya? Sabi ko si Zamira lang ang gusto kong kausapin!”

"Basta siguraduhin ninyong malinis ang turnover natin sa susunod na unit. Ayaw kong magkaroon ng aberya. Gusto kong pag-uwi ko, ang tanging iisipin ko na lang ay kung paano susuyuin si Autumn kapag nakita niyang sunog ang balat ko sa misyong ito." "Sigurado namang kahit maging uling kayo, Sir, mahal na mahal pa rin kayo ni Doc Autumn," banat pa ng isa. Sumulyap si Nicolo sa kanyang relo. Ilang oras na lang... Ilang oras na lang at muli niyang mayayakap ang babaeng laman ng bawat panaginip niya. Kinuha niya ang kanyang satellite phone at tiningnan ang huling litratong ipinadala ni Autumn sa kanya. It was her selfie in her office while she's wearing the ring that he gave her.

Anong meron sayo Nico Yuel? @iamnobody

tatawa-tawang sagot naman nito at hindi alintana ang kan'yang galit dito kaya mas lalo pa s'yang nanggigil at parang gusto n'ya na itong sakalin. "Gago! Shut up! Hindi sapyot ang lubot ko! It's so matambok and so malaki at hindi sapyot, hayop ka!" singhal n'ya kay Nicollai habang pilit na inaabot ang buhok nito para sabunotan.

Nagulat pa sila ng pag akyat nila sa rooftop nandoon si Drake na madilim ang mukha na nakatayo sa gilid ng chopper nito. "Toretto?" tawag ni Nicollai dito pero hindi ito pinansin ni Drake. Deritso itong naglakad sa kinaroonan n'ya na katabi si Otero na nagpumilit na sumama kahit hindi pa masyadong magaling.