Novel & Cerita Night Changes One Direction Chords

Pero alam kong naramdaman niya ang bigat ng sinabi ko. Nasa loob na ako ng bahay nang mapansin kong bukas ang ilaw sa sala. Napakunot ang noo ko dahil hindi iyon ang normal. Kapag wala si Chester, kadalasang madilim na ang paligid dahil ako ang huling umuuwi. Pero ngayong gabi, may kakaibang liwanag na sumalubong sa akin. May musika ring marahang umaalingawngaw mula sa Bluetooth speaker sa tabi ng sofa — instrumental jazz, paborito kong background habang nagbabasa ng kaso. Dahan-dahan akong pumasok sa sala at doon, nakita si Chester.

Nag-online siya at namili ng iba't ibang bagay hanggang sa mapansin niya ang oras—malapit nang mag-11 ng gabi. Tumayo siya mula sa kama at naglakad patungong kusina para kumuha ng meryenda. Buksan niya ang ilaw at sa sandaling iyon ay narinig niya ang isang ingay mula sa malayong lugar—mabigat at mainit na ingay.

Lagi siya nitong nakikita tuwing may practice sa gym. Bumaba siya ng higaan at tinungo ang kanyang bintana upang silipin ang lalaki na kasama ng ilang kaibigan nila. "Hintayin niyo ako," aniya saka pinatay ang tawag. It was already pass seven in the evening, on the last night of October.

Hindi niya namalayan na nagising ito, o tulog nga bang talaga ito? Nakita niyang dahan-dahan nitong kinukuha ang braso mula sa pagkakaunan kay Zach, he was doing it so gently para hindi magising ang bata. Adrian knew well that Zach is a light sleeper, konting ingay lang ay nagigising na ito agad. Pero sa mga sandaling iyon, tingin niya, mag-ingay man sila ay hindi ito madadaling magising. He was tired from what happened and from crying, isa pa masyado ng malalim ang gabi. It's already past midnight.

“Just an ordinary song, To a special girl like you, From a simple guy, Who's so in love with you.” Then I... Forgot.... The chords.... I fucking forgot the chords!! And everyone noticed because I stopped playing. The only thing I can do is to try to look for help. I am praying that someone can help drag a chic guy off the stage. I kept on imagining things until I saw Nathani standing with his group, raising papers with large chords printed on it. But those are recycled A4 papers. I can clearly see the ink marks on the other side which penetrated on the front. I can't continue playing.

mahina rin naming ikinukompas pakaliwa kanan ang mga katawan namin, sumasabay sa mahinang tugtog. 'Tonight I've fallen and I can't get up I need your loving hands to come and pick me up And every night I miss you, I can just look up And know the stars are holdin' you,holdin' you, holdin' you, tonight' NANG SA kalagitnaan ng pagsasayaw namin ay nagulat na lamang ako ng makita ang dalawang tao mula sa likuran ni Zian

Oh I, I never saw it coming 🎶 Oh, oh, I need an ending 🎶 So why can't you stay just long enough to 🎶 explain? 🎶 Take your time 🎶 Take my time 🎶 Take these chances to turn it around 🎶 Just take these chances, we'll make it 🎶 somehow 🎶 And take these chances to turn it around 🎶 Just turn it around 🎶 And oh, how could you do it? 🎶 Oh I, I never saw it coming 🎶

Actually, I'm into 80's, 90's and One Direction songs but I won't mind adding K-pop songs on my playlist. When night comes, I found Jazlyn with a motherfucker. Balak pa syang gawan ng masama at nakita ko naman ang lalaking kanina pang nakasunod ang tingin saamin. Sya siguro ang sumusubaybay saamin. I smirked. The show began.

His lips parted and looked at me. "You did know how to play that?" I laughed sabay iling. "Hindi. 'Yung ibang chords lang," he chuckled at biglang tumayo at nag-isquat sa harap ko. Napatingin ako sa kanya ng hawakan niya na lang ang kamay ko at ayusin ito sa tamang posisyon. "What song do you want to play then?" I blinked twice when he looked at me. "A-Ah.. ano.. brown eyes," Ash nodded and pushed his hair back before positioning my fingers to it's right places for the chords.

Inom siya nang inom ng alak tapos biglang may kontrabidang lumapit sa kanya para siya ay awatin. Ang plano niya at pagsalitaan ito ng kung anu-ano pero hindi niya nagawa nang matitigan niya ang mga mata nito. Para kasing may kung ano sa mga mata nito kaya bigla niyang naisip na halikan ito. Tapos nagmakaawa pa siya ritong isama siya at paligayahin dahil gusto niyang makalimot sa sakit na kanyang pinagdaraanan. "Sa tuwing aangkinin kita, sinisigaw mo ang pangalan ko. Lorenzo, Lorenzo, Lorenzo..." wika nitong nagboses babae pa. Parang ibig talaga nitong gayahin ang kanyang pananalita at expression.