Ninong Mayor Novels & Stories

“I don’t want to. I’m a married woman. Nandito lang ang mansyon ni Gringo. Ayaw kong madungisan ang pangalan mo.” “But no one knows about that! And who cares? Halos kalokohan lang ang kasal-kasalan ninyo noon at ilang taon kayong hindi nagkikita. At ‘di ba sinabi ko sa iyo na ilang beses ka niyon tinanggi,” pamimilit nito. Ang totoo’y kay Connor niya nalalaman ang ginagawang pagtangi ni Gringo sa kaniya. “Connor, you are not an ordinary civilian here. You are the Mayor of this town. Tinitingala ka ng lahat at ayaw kong madungisan ang pangalan mo—”

Nagkakasiyahan pala kayo rito ah, hindi niyo lang Ako inimbita," Sabi niya na nakangiti habang iginagala ang paningin . "Ay, pakito Diaz din ho Mayor!" tugon na pagbati Naman ni Mang Ging ging. Gusto kong matawa pero nakapag pigil pa Ako. "ano hong maipaglilingkod namin?" Tanong naman ni Aling Neliza.

Ninong said in a serious tone. “P’re, ang angas mo, ah? Kung makaasta ka parang mahal na mahal ka nitong babaeng ‘to? Pera lang naman ang habol niyan sa’yo.” kahit hinawakan na siya ng guard ay nagawa pa rin niyang iduro si Ninong. “I don’t care. I have a lot of money. You want some?”

Ito ang araw na muling magaganap ang malaking pagtitipon sa munisipyo, kung saan naroon ang kaisa-isang tao na naging sentro na ng aking mundo sa nakalipas na mga buwan. Si Mayor Lucas Monteverde. Tumayo ako nang tuwid at inayos ang aking suot na uniporme. Bilang isang kawani ng munisipyo, karapatan at tungkulin kong naroon, ngunit aaminin ko sa aking sarili, higit pa sa tungkulin ang nagtutulak sa akin upang maging kabisado ko ang bawat iskedyul at bawat lakad ng lalaking iyon.

Pero bakit sa halip na gumaan ang pakiramdam ko, tila ba may isang malaking bahagi ng mundong ito ang biglang nabasura? "Baka bumalik na sa Maynila," wika ni Aling Belen mula sa loob ng kusina, ang boses ay bakas ang panghihinayang. "Tapos na ang rally, at tapos na ang ilang araw na pag-oversee niya rito. Marami ring trabaho ang isang Mayor, hindi pwedeng dito lang siya palagi sa isang hamak na karinderya."

hindi ko inaasahan na ganito ang mangyayari. “Zara, halika rito. Ipresenta ko sayo ang Ninong mo. Si Xavier Montenegro. Matagal na siyang nasa abroad at ngayon lang umuwi,” masayang pakilala ni Papa. “Ninong mo siya, anak. Kaya batiin mo.” Ninong? Nanlaki ang mga mata ko. Hindi ako makapaniwala. Sa buong buhay ko, ngayon ko lang siya nakita at nakilala. At ngayon lang nalaman na Ninong ko pala siya?!

Hindi lang talaga ako mahilig lumabas ng Villa kaya hindi pa ako nakapunta sa kapitbahay namin. Former governor pala ang Tatay ni Rico hanggang sa naging Congressman. Pero hindi ngayon tumakbo dahil tapos na ang term nito. Kaya nga anak daw nito ang tumakbo Mayor. Talo naman ni Dodong Ishmael. Pero mga Punsalan pa rin ang halos namumuno. “Dong! Ang tagal naman baka naman may ibang bahay sila?" naiinip kong saad sa kaniya.

sabi ni Liorah habang nakakapit sa braso ni Larie. “Don’t worry, you can absolutely kill the Mayor here. Because before they were brought here, we prepared a video. A video that proves Mayor Agustin admitted that he is the one ordering or helping the grapists para pagsamạntalahan ang mga kababaihan dito sa bayan ninyo,” sabi ni Nolan.

"Thank you, Mayor. We'll leave the registration to your office." "I'll take care of the registration." Bahagya siyang napabuntong-hininga at tumingin sa akin. May lungkot sa kanyang mga mata pero umiwas rin siya ng tingin at seryosong tiningnan si Malik. “Take care of my niece. She’s a very special woman,” mahinang usal ni Mayor. Pairap kong iniwas ang tingin. Naramdaman ko pa ang huling sulyap niya sa akin bago niya kami nilampasan at nagpaalam sa mga naroon.

Nong gabeng yon. Matapos kung sabihin sa kaniya ang masasakit na salita ay nakaramdam ako ng kirot sa puso ko. Hindi ko maintindihan pero pakiramdam ko ako yong nasaktan dahil sa sinabi mga sinabi ko. Matapos non ay tinanong ko si Mayor kung bakit niya sinabi yon. Pero ang sabi niya ay hindi siya Bulag para hindi makita at mahalata ang nangyayari. Siguro nga ay tama naman ang ginawa niya. Siguro yon lang ang paraan para tuluyan ng lumayo sa akin si Clark. Na tuluyan na niya akong kalimutan.