No Cap Mga Nobela at Kwento

aniya. "Paano kapag ayoko ng candy?" "Wala ka ng magagawa ro'n, salem, mahal ang gastos namin sa capstone...anong gusto mo, iphone ang freebies namin?" "May sinabi ba 'ko? Halata naman na can't afford niyo, eh. Akin na 'yan!"

"You... you..you..tse! Huwag mo akong i-English. Wala akong alam sa cctv na 'yan. At kung totoo man na may logbook eh di wow." "Ang punto dito Mr........ Mr...Kapre ay bastos kayo at walang konsiderasyun" Sabi ko na lang.

"50 taon na ang tanda nito. Malabong centennial ito." Para sa mga panacea cap, malaki ang pinagkaiba ng bisa nito kahit na may isang taon lang na agwat sa edad nito, na humahantong sa pagkakaiba sa halaga para sa bawat indibidwal na cap. At alam na alam iyon ni Vicky! "Gayunpaman, kapaki-pakinabang pa rin ito. Bakit hindi mo ito ibenta sa’kin?" Ang sabi ni Frank.

The other three—Viren, Sage, and Sacred—were expected to not come as usual. Pwede siyang hindi magdala ng kasama, lalo at alam niyang maiintindihan siya ng pamilya. Besides, it wasn't as if they were in a competition. Ang gusto niyang iwasan ay ang pambubuska ni Caprionne na matalino nga pero laging walang pakialam sa damdamin ng iba. Capri was the most straightforward and was never holding back. Bubuskahin siya nito kapag nakitang wala siyang kasama.

Seryoso akong nagtipa tipa sa computer. Dapat ko itong galingan at kailangan din maganda ang mga caption. Binasa ko ang caption ng huling euupload ko. We are QUEENS, We don’t need KINGS. We are the RULERS, Who loves to play a GAME. Don’t give us a F*CK, We can make you KNOCK. You can stare US, But you can’t hold US. Make a way, B*TCHES!

Napakagat-labi ako nang humigpit ang pagkakakapit niya sa braso ko. “Will you just shut up and do what I said. Wala akong paki-alam kung pumayag ka man o hindi. Sige, sasabihin ko ulit para malinaw sa ‘yo. Act as my wife. I’m not asking you to marry me and sign a contract. That’s bullsh*t! All I want is for you to act,” sabi niya habang pinipigilang magtaas ng boses.

sagot niya na halos hindi na marinig sa hina ng kaniyang boses “And so? Ano bang sinabi ko? I want her on my hotel room. Kailangan ko ng magtatanggal ng pagod ko after 28 hours flight!” malamig na tugon ni Capt. Xian, “Wala akong pakielam sa rules niyo. Gawan mo ng paraan. Kung ayaw mong mawala ang negosyo mo. Alam mo na ang pwedeng mangyari sa bar mo kung hindi ko makukuha ang babaeng yan ngayong gabi. Handa akong magbayad ng 2 million kapalit ng isang gabi. At maari ko pang dagdagag yan depende kung gaano niya ako mapapasaya."

Pakiwari niya ay umalwan na sa ulo ang kanyang presyon nang makitang hinagod-hagod ng bruha ang balikat ng lalaki na wala namang ginawa kundi ang mag-enjoy. "Stop doing that." "And why? Kaibigan ko naman siya—" "There's no word such friends in a way you touches him. And as a woman who is going to marry him. Alam mo bang nakakainsulto iyang ginagawa mo?" "So you're really going to marry him. Not by force or s—"

malamig na sabi ni Anna. Nanlamig ang mukha ni Frederick Lazaro, wala dapat siyang karapatan kamo? Kwalipikado ba si Anna para sabihin iyon pagkatapos ng lahat ng ginawa nito? Hawak niya na ngayon ang capital chain at maaaring lumikha ng kumpanyang kapareho ng laki ng pamilyang Lazaro anumang oras. Bakit siya kinakausap ni Anna ng ganito?

Nagpakita ng paghanga si Capri John. "Kahanga-hanga. Hindi ko inasahan na makakapanatili ka sa iyong kalmado sa ilalim ng mga ganitong sitwasyon. "Mukhang karapat-dapat ka sa iyong titulo." Ngumiti si Harvey York. Alam nating pareho na ang kapansanan ni Kalel Hoffman ay wala akong kinalaman. "Kahit ano pa ang dalhin ni Rohan bilang ebidensya, siguradong magkakaroon ng mga pagkukulang sa lahat ng iyon."