Nobody Is Perfect นิยาย & เรื่องราว

Karamihan sa kanila, isang beses niyang nilabasan, at iyon lang. At malayo ako sa perpekto. Lumilitaw ako sa replicate at nakikita ko ang napakaraming imperfections. Kung kahit na ang perpekto ay hindi sapat para hawakan siya ng mahabang panahon, kung gaano ako kapuspos sa aking sarili na isipin na ako ang babaeng magbabago sa kanya. Ngayon na ang aking nakakalason na katangian!

Pinunasan niya ito at umatras ng kaunti para tingnan. Hindi perpekto. May bakas pa rin ng luma. Pero matibay na ulit. Lumapit si Clara at hinaplos ang ibabaw nito. “Looks good.” Ngumiti siya nang bahagya. “Yeah.” At sa unang pagkakataon matapos ang matagal na panahon, hindi niya hinanap ang perfection. Sapat na ang maayos. — May mga bagay na hindi mo kailangang gawing flawless para mahalin.

Katangiang tunay na magugustuhan ng kahit sinong lalaki, kaya hindi niya maiwasang mainggit ngunit nangingibaw pa rin sa kaniya ang pagtitiwala sa sarili dahil hindi naman lahat ng tao ganoon ang hinahanap, mayroon at mayroon pa rin na tatanggap sa kaniya ng buo higit pa sa akala niya, kaya hindi siya nawawalan ng pag-asa para sa sarili. Almost perfect man ang isang tao ngunit ika pa nga nila kumukupas ang ganda pero ang magandang ugali ay nananatiling mahalaga. Gayon din, kahit anong tingin ng iba na walang mali sa bawat isa ngunit may kakulangan pa rin gaya nito na nakulangan ng height. Nakailang patay-sindi pa ang telepono niya bago niya kinuha. “20 missedcall?” nai-iling niyang ngiti bag

Sapat na iyon para patawarin ko siya. Afterall, we're just mere people. Imperfect and flawed. Sometimes we make mistakes because of too much emotions. Like death, it's inevitable. We can't stay pure, that's a fact. But the important thing is, recognizing your mistake and learning something from it, so you can act accordingly next time.

Parang bata siya kung gumalaw at umasta at kung hindi naman ako nagkakamali ay mukhang kasing-edad lang sila ng kapatid ko. I can't help myself but to shook my head at the irony of life. Noon, ang pamilyang ito ang kinaiinggitan ko pero ngayon? I just realized that there's no such thing as perfect. Walang perpektong pamilya. Walang perpektong relasyon. Walang perpektong pagsasama. Walang perpektong magulang. Walang perpektong anak. Walang perpektong buhay. You really can’t have it all. Hindi ko mapigilang maalala kung paano ko nakumbinsi si Adele tungkol sa family outing na ito habang nakatitig sa bangayan nilang mag-aama.

Hindi lahat ng ginagawa natin tama. Ang tumangi, bahala ka. Ikaw na ang perfect. Basta bilang tao, alam ko naman na di tayo perfect eh. May mga pagkakamali din tayo. Pagkukulang sa paligid. Pero we try our best naman na di gumawa ng mga pagkakamali. Yet still others saw me as something that was unworthy and needed to be erased. @Death Wish Hi sa lahat! Alam ako na ang makakapagbasa lang naman nito ay yung marunong umintindi ng tagalog. Ahahaha. So Nice to meet you all! Pa-REVIEW NA DIN PO.

Basta alam niya sa kanyang sarili na may natutunan siya. At Oo, sabay kaming napapa-grown up ni Sean. Sa bagong kabanata ng kwento namin, merong progress sa mga pananaw sa buhay. Yung ilan napapatunayan naming tama. Ang ilan hindi. Ang mundong to na maraming kailangan matutunan tungkol sa buhay. Kailangan magkamali para lang may matutunan. Kaya nga nobody's perfect. And the greatest opponent of success is being perfectionist.

Bilang ganti ay niyakap niya ito ng mahigpit at h******n sa noo. "Matagal na kitang pinatawad, Gian Carlo McCollins. Nobodies perfect. Lahat ay nagkakamali. Wala ring perpektong pagmamahalan, lahat ay may pinagdaraanan. Ang importante sa akin ay ngayon. Nagbago ka."

Siya lang at wala nang iba. Nakakalungkot talaga. Ganoon ang buhay ko. Wala akong kaibigan kasi pinipigilan ko ang sarili ko. Sa ilalim ng perfect na anino ni Emma, naging klaro na hindi ako magiging sapat para sa sinuman. Hindi ako kasing ganda niya. Hindi ako kasing sexy niya. Hindi ako kasing talino niya. Hindi ako kasing mahal niya. Wala akong perfection gaya ni Emma. Wala akong halaga kumpara sa kanya.

I feel so special. "We may not be the perfect couple, dancing the perfect dance, but we're us. And that's all that matters, right?" Dos, with a wry smile. ​ "Imperfect is an understatement, but it's our imperfect. And I wouldn't trade it for anything." mas inilapit ko pa ang sarili ko sa kaniya.