Nobody Is Perfect Novels & Stories

Eto rin ang way niya para maghatid ng aral at pagmamahal saatin. Gan'to kasi 'yan, kung ang Diyos ba ay gagawing perpekto ang tao, mula sa estado ng buhay, kagandahan at walang kahit anong magiging problema. Satingin n'yo matuto ba tayo? Magsisikap ba tayo? Makakagawa pa ba tayo ng maraming kabutihan? Think of it, ano nalang mangyayari sa mundo kapag perpekto tayo lahat. Walang pagsubok ang hindi natin malalagpasan kahit anong mangyari. At aaminin man natin sa hindi ay marami tayong natutunan sa mga nagdadaang pagsubok sa buhay natin.

Agad siyang napalingon sakin. "Mali yung ginawa mo.. p-pero tama ka..lahat naman tayo nagkakamali..there's nothing wrong with that anyway,were human after all.. we're not perfect we commit such a horrible things na akala natin ay tama..but then as I've said there's nothing wrong with doing mistake..what's wrong is if we let that mistake remain as a mistake.. without trying to making it right" napakunot noo siya..

Never in her wildest dream na papasok siya sa ganyang industriya. Maybe God gives her a perfect body not because to impress others. Ang kailangan niya is respeto. She learned that every imperfection should embrace and value it. Kahit gaano pa ka perpekto ang tingin sa sarili meron at meron pa ring taong huhusga sayo. Isa na doon si Aries. Pangit ang tingin nito sa kanya. Eloise was about to say something nang mula sa kanyang likuran ay may nagsalita.

Pasigaw kong sagot. "Sir, alam ko po. Kaya nga po naghahanap tayo ng mga propesyunal na dancers. Pero hindi naman po lahat ng magaganda ay marunong sumayaw, at hindi naman po lahat ng marunong sumayaw ay maganda." Paliwanag ni Jay. "Tsk! Bakit ba ang hirap maghanap ng babaeng perpekto?" Reklamo ko. "Sir, walang perpekto. Lahat tayo may kanya-kanyang flaws. Pero ang importante ay kung paano natin tanggapin ang mga ito." Sabi ni Jay.

Not even a call. And it hurts. It pained him so much that even his family couldn’t get through him freely the way they supposed to like any family would. For years, his life has revolved in making sure that everything is perfect. If it wasn’t in his perfect way, then he won’t have it. Things should either go his way or nothing at all. He thought that’s the best. But he have it all wrong. He knew now, perfection is just an illusion. And absolute control over many is impossible. He's relearning the bitter truth now that some things will not always go his way. Some things that are meant to happen. Some things that are meant to be.

naging mas simple ang lahat. Hindi perfect. Hindi planned. Pero buo.

Hinawakan ko ang kanyang kamay at pinisil ito nang mahigpit. “Makinig ka, anak,” sabi ko nang tapat at puno ng pagmamahal. “Ang takot na iyon ay hindi masama. Ipinapakita nito na pinahahalagahan mo ang iyong ginagawa at ang mga taong iyong pinaglilingkuran. Ngunit tandaan mo: walang taong perpekto. Kahit ang iyong mga ninuno, kahit ako, kahit ang iyong ina—ay nagkamali rin sa paglipas ng panahon. Ang mahalaga ay hindi ang pagiging walang mali, kundi ang pagiging tapat sa iyong sarili, ang pagtanggap sa iyong pagkakamali, at ang pagsisikap na maging mas mabuti sa bawat araw na lumilipas. Ang katapatan ay mas mahalaga kaysa sa kawalan ng pagkakamali.”

“Sinabi ko ngang kasama sa category ‘yung pagka-admire ng tao sa perfection and you’re perfect in his eyes pero hindi ibig sabihin, wala siyang nakikitang flaws sa’yo.” Napasimangot ako. “So you’re aware na marami akong flaws?” Napaurong ang ulo niya. “Hoy, hindi ako nakikipag-away, ah?” Parang alerto niyang sabi at umupo nang tuwid. “Lahat naman tayo imperfect, eh. Pero ang ibig ko lang naman sabihin, despite your flaws. Perfect ka sa kanya, and that he’s truly into you.”

Iyak ng pag-aalala at pagka-inis. "Nakaka-gulat ba? Well, I can't blame you all. Ever since, the world have been respecting, admiring and believing this doctor in front of you. Lahat ay humahanga at tumitingala sa kaniya dahil isa siyang mabuting tao at magaling na doctor, some were even saying that he isan epitome of perfection. But let me burn that belief today, walang perpektong pagkakamali. A perfect mistake, maybe?" Buong-buo ang tinig ni Ma'am Ja habang nilalahad nito ang lahat, naroon ang pagkamuhi sa kaniyang mukha. Ang galit, poot at lahat ng negatibong bagay na tila kay tagal din nitong kinimkim.

Hindi siya nagulat nang bumukas ang pinto. “May gusto lang sana akong sabihin,” panimula ko. “Sige.” “Hindi pa tayo perpekto. Pero sa araw-araw na ganito, naiintindihan ko na... hindi mo kailangang maging perpekto para piliin.” Tumayo siya. Lumapit. Hindi siya nagmadali. “Basta araw-araw, pipiliin kita nang totoo. Walang takot. Walang games.”