Nobody Is Perfect Novels & Stories

Pero sandali lang ang lungkot nito bago muling hinawakan ang kanyang pisngi. "Paano nagkaroon ng ganyang lalaki sa mundo? Mayaman, guwapo, at tapat pa... masyadong perpekto." "Ang pagiging perpekto ay hindi para sa iyo. Tsaka... hindi rin maganda ang pagiging perpekto. Ang taong masyadong perpekto ay hindi humahaba ang buhay." Nanigas ang katawan ng babaeng doktor nang marinig iyon.

mahina niyang sabi. Hinawakan agad ni Adrian ang kamay niya. “You don’t have to be perfect. You just have to be you. At kung hindi ka nila matatanggap, then that’s on them, not you.” Napabuntong-hininga si Althea. Gusto niyang maniwala, pero andun pa rin ang takot. Weekend. Isang private resto-bar sa Taguig ang pinili ni Adrian para sa small gathering. Hindi ito sobrang formal, pero halatang pang-may kaya.

Ito ang unang pagkakataon na nakita ko ang dahilan bago ang lahat ng proyekto. Hindi kapangyarihan. Hindi kontrol. Kundi pagkawala ng koneksyon. Nagpatuloy ang journal. "We don't need a perfect world." "We need people who still care enough to fix an imperfect one." Napayuko ako. Parang lahat ng Ravencrest... May parehong pangarap. Pero habang lumilipas ang panahon... Naliligaw sila sa paraan. Biglang nag-on ang isang lumang recording.

Katangiang tunay na magugustuhan ng kahit sinong lalaki, kaya hindi niya maiwasang mainggit ngunit nangingibaw pa rin sa kaniya ang pagtitiwala sa sarili dahil hindi naman lahat ng tao ganoon ang hinahanap, mayroon at mayroon pa rin na tatanggap sa kaniya ng buo higit pa sa akala niya, kaya hindi siya nawawalan ng pag-asa para sa sarili. Almost perfect man ang isang tao ngunit ika pa nga nila kumukupas ang ganda pero ang magandang ugali ay nananatiling mahalaga. Gayon din, kahit anong tingin ng iba na walang mali sa bawat isa ngunit may kakulangan pa rin gaya nito na nakulangan ng height. Nakailang patay-sindi pa ang telepono niya bago niya kinuha. “20 missedcall?” nai-iling niyang ngiti bag

That I am treasured. He courted me and I almost can't believe I'm inside a perfect relationship. But reality slaps me. That there is no perfect relationship at all. That perfect relationship doesn't exist. And then here. The most terrible day has come and I hate to admit it but I wasn't prepared.

Na para bang ito na ang pinakaperpektong tao sa mundo. “Tch.” Vivianne couldn’t help but scoff, knowing that no one is perfect here in this world. “Mabuti na lang at hindi na kami magkikita ulit ng lalaking ‘yon,” dagdag niya pa sa isang naiinis na tono.

“Sabi mo two days. Dalawang araw tayo hindi nagkita. Wala ka rin sa opisina ng gano'n katagal.” “You missed me?” “Asa!” I chuckled. “So, ano nga? Mag-uusap na naman ba tayo ngayong gabi? Tungkol naman saan?” “About my imperfections.” Nakita ko na kumunot ang noo niya. “I'm not Mr. Perfectly Fine you used to describe me, Jeni. I have flaws and I think you deserve to know that.” “Bakit sa tingin mo deserve ko iyan?”

Marami ring mga artikulo na pumupuri sa kaniyang philanthropic works, mga scholar na tinutulungan ng kaniyang foundation, at mga donasyon sa mga komunidad. Parang wala siyang kahit anong dumi sa kaniyang pangalan. Perfect son. Perfect CEO. Perfect leader. "Ugh, this is so annoying," inis kong sabi sabay tungo ng ulo ko sa lamesa. Masyado siyang perpekto sa papel, at iyon mismo ang dahilan kung bakit mas lalo akong naiinis. Alam ko ang takbo ng utak ng mga taong katulad niya at ni Dad. Sila ang mga uri ng tao na sanay na nakukuha ang lahat ng gusto nila, at walang pakialam kung sino ang kailangang masagasaan o maging sakripisyo sa proseso. At ngayon, ako naman ang target niyang kontrolin para

Naalala ko tuloy, yung moment na may debate kami tapos ako yung magdedepensa tungkol sa statement na, ‘Nobody’s perfect’. “Talaga namang walang perpekto sa mundong ito. Lahat tayo may mga bagay na di magandang nangyari sa buhay natin. Lahat tayo may pagkukulang na natatangap sa mga taong kakilala natin. Worst nasasaktan din tayo ng taong nagmamahal sa atin. Kaya naniniwala talaga ako na ‘Nobody’s perfect.” At sa classroom namin kung recitation na ang usapan, walang susuporta sayo. Kanya-kanya kayo supporta sa sarili dapat. Natural yan sa star section.

Narinig n'ya ang pagbuga nito ng hangin. "Alam n'yo, kayong dalawa lang din ni kuya ang nagpapahirap sa mga sarili n'yo. Bakit hindi kayo mag-usap ng maayos at tanggapin ang pagkakamali ng bawat isa at magpakatawaran? No one is perfect, lahat ay nagkakamali. Ayusin n'yo ang pamilya n'yo para kay Bree," sermon nito sa kan'ya. Mapait s'yang ngumiti dito.