Obanai Sword Novels & Stories

May mga ilaw na nakatapat sa bawat aquarium kaya malinaw na malinaw ang itsura ng mga iyon. "Mga koleksyon niya iyan. Galing sa iba't ibang bansa," wika ni Ethan nang mapansin ang tinitingnan niya. May mga iba-ibang size ng ispada. Meron pang 'yong nakita niya noon sa palabas sa lumang TV ng dati niyang kaklase, blade na lumilipad at umiikot sa ere. Isang uri ng sandata na nagmula sa Japan, na kung tawagin ay shuriken. Karaniwan itong ginagamit ng mga ninja. It comes in various shapes, such as stars or blades with sharp edges, at idinisenyo upang ihagis sa ere.

“Babae?” Napangisi ako. “Oo.” Tumawa siya. “Ang astig niya kung ganoon.” Tumayo siya at lumapit sa dingding kung saan nakasabit ang mga espada. “Hindi ko na ginagamit ‘to.” Isa-isa niyang ibinaba ang ilan. May mahahaba. May kurbado. May sira na ang hawakan. May mapurol na ang talim.

Japanese katana na may habang 36 na pulgada. Humakbang paatras ang gwardiya. Kilala niya kung kaninong katana iyun. Talagang iyun ang katana ng isang hapones na handang pumug0t ng ulo. "Mababang uri ka ng mandirigma kung tatapusin mo ako ng walang kalaban laban." Tuluyan ng lumabas mula sa kadiliman si Kazumi. "Sayang ang pinagsamahan natin."

Hindi pa siya nakakita ng isang martial art skill na may ganito kahinang enerhiya. Itinaas ni Fane ang kanyang kanang kamay, naningkit ang kanyang mga mata at tinulak paharap ang Soul Sword gamit ang buo niyang lakas. Kaagad na tumama ang Soul Sword sa obsidian na parang isang balahibong lumulutang sa hangin. Talagang iba ang pagpapakita niya ng martial art technique kumpara sa iba. Ang pag-atake niya sa obsidian ay parang kinikiliti ito ng isang balahibo na para bang dapat ingatan ang obsidian dahil madaling mabasag. Nakumpirma ng madla ang kanilang duda—talagang may problema sa isip si Fane. Maging si Ambrose ay napailing nang naaawa sa taong ito.

Ganoon din ito sa kaniya, hindi niya lang alam kung makikilala siya nito sa boses ngunit napuna na nito ang boses at mga mata niya na tila kinikilala siya nito. Ilang beses nitong hinagis ang abaniko o ang tinatawag na Tai chi fan. Ibang klaseng weapon iyon, gawa sa metal, at maraming hidden blade. Delikado ito once matamaan siya dahil kaunting sugat lang delikado na ang buhay niya. May lason kasi ang weapon na iyon, at paboritong sandata ito ni Caitlin.

"It is none of your business, Mr. Chin. Now, let's start the training, I don't to want to disappoint the old man!" "Fine, prepare yourself, woman!" nahihimigan kong isang babalang turan ng lalaki. "It's Mae!" DINALA ako ni Chin sa isang silid na malawak at maaliwalas. Sinipat ko ang paligid, may mga iba't ibang klaseng sword na nakalagay sa pader; katana, wakizashi, tanto at may dalawa pa. Ang pinagtataka ko ba't solo lang namin ang silid at walang ibang nandito na nagti-training maliban sa akin?

Swish! Ibinaba ni Maki ang kanyang longsword, na nagdulot ng mahabang guhit ng silver light sa harap ni Harvey. Ang huli ay naglaslas nang pahalang bilang ganti, matagumpay na nakaharang sa malakas na pag-atake ng kanyang kalaban. Clang!

Kung gusto ni Esteban na manatiling buhay—at higit pa roon, na magtagumpay at gamitin si Santino Guerrero bilang kanyang backer sa mundo—wala siyang ibang dapat gawin kundi hanapin ang ipinag-utos sa kanya: ang jade sword. Hindi pa niya kailanman nakita ang espadang jade. Wala siyang imahe nito sa isipan. Ngunit ang pagkasabik ni Santino Guerrero sa paghahanap nito ay sapat nang patunay—hindi ito isang karaniwang sandata. Isa itong artefact, isang sandatang may kapangyarihang lampas sa imahinasyon. Napaisip si Esteban habang naglalakad, "Mas malakas kaya ang jade sword kaysa sa battle axe ko?"

Tumayo pa ito para igiya ako palapit sa kanilang tipon. Napako ang tingin ko sa bulaklak na dala ni Ethan. It was my favorite white tulips. Palagi niya akong binibigyan ng mga bulaklak sa tuwing nagagawi siya rito sa bahay. He stood up and smiled. Fuck you! Nagawa mo pang ngumiti sa akin? "For you...." aniya sabay bigay sa akin no'ng boquet. God knows how I badly throw this boquet to his face pero pinipigilan ko nalang. Damn this!

Ang mga laslas ni Miyamoto Masaki ay hindi nagdulot ng malaking pinsala sa Jordan. “Imposible…” Napatulala, nakatayo doon si Miyamoto Masaki habang hawak-hawak ang kanyang espada. Ang kanyang samurai sword ay lubhang matalas. Direkta nitong tinaga ang ulo ng dati niyang asawa. Kasabay ng dominanteng lakas ni Miyamoto Masaki, isang ordinaryong tao ang tiyak na mamamatay sa kanyang mga pag-atake!