Obsess Mga Nobela at Kwento

THE END --- Thank you for reading The Obsessed Guy series. I love you readers! - Ajai_Kim

I really love her so much to the point na naobsess na rin ako sa kanya dahil sa sobrang tindi ng pagmamahal ko sa kanya. Yes, I'm obsessed for love and taking care of Allison and I will do everything for her even if it takes my life.

Thaddaeus remarked. I actually haven't seen Leioqe almost a week. But I can see her through surveillance camera. I installed it inside the room so I can watch her every time I want. I can pleasure my self, by watching her. Hindi ko kayang kontrolin ang sarili ko sa tuwing nasa malapit lang si Leioqe, If I continue letting my self drown to her, baka mabaliw ako. Tulad ng sinabi ni Thaddaeus, baka mabuntis ko pa ng maaga si Leioqe. I'm obsessed, but I need to control my self. Sixteen palang si Leioqe, I need to wait until she reach eighteen. But how can I know that she's eighteen, If I don't fucking even know her birthday? Damn.

Hindi naman ako makapaniwala sa narinig. God, malinaw na sa akin ang lahat. Bumalik na naman ang obsession niya sa akin. Ipinakita niya na naman sa akin ang dati niyang pag-uugali. Submissive at gusto niya na namang itatak sa isipan ng lahat na walang ibang pwedeng magmamay-ari sa akin kundi siya lang.

Ang kuryosidad na nagsimula bilang isang laro ay naging isang fixation—isang mapanganib na obsesyon na unti-unting lumalamon sa kanyang pagiging "Shadow." Nakatayo si Dante sa balkonahe, pinapanood ang dilim, ngunit ang kanyang isip ay nasa babaeng natutulog sa kanyang kama. He knew the rules. Obsession makes men weak. Obsession makes men blind. And in his line of work, blindness leads to a bullet in the head. "F*ck," he cursed under his breath, crushing his cigarette.

Ni hindi niya napansin ang sumusunod na binata sa kanyang likuran. Tinungo ni Rebecca ang gazebo to ease her bratty mood. Nagpakawala siya ng marahas na hininga at nakapameywang pa. "Argh! Damn that asshole!" inis na kausap niya sa sarili. "Am I the one that you are referring to?" singit ni Zards sa sinasabi na iyon ng dalagita.

Napapansin ko kanina sa school na balisa at tahimik si Aiden at hanggang ngayon ay ganito pa rin siya. "Do you have a problem?" Tanong ko. Aiden sighed at humarap ito sa akin. He looks very sad. "Baby, matatanggap mo pa rin ba ako kahit may hindi tama sa pag-iisip ko? Sabi niya. Nagulat ako doon. I already knew he has an Obsessive Disorder pero hindi ko alam na parang balak na niyang aminin sa akin iyon. Nang hindi ako makasagot kaagad ay bumuntong-hininga ulit si Aiden.

Hindi ako mapalagay na malapit sa kanya ang anak ko at Andrea kaya kailangan kong masiguro ang kaligtasan ng mga ito. "She's obsessed with your soon to be wife pare! He might be good by now, pero hindi natin masasabi dahil ang obsession ng isang tao ay hahantong ito sa hindi magandang resulta" Seryosong sabi ni Steven dahilan para maikuyom ko ang kamao ko.

Bawat paghinga niya ay nagbibigay sa akin ng impormasyon—ang kanyang kalaban sa sarili ay ang pagnanasa niyang kontrolin ako, ngunit ang kanyang obsesyon sa nakaraan ay maaaring maging puwang ko. Naalala ko ang isang lumang vent sa silid—isang maliit na vent na hindi niya pinapansin. Hindi ito sapat para makatakas sa kanya nang tuluyan, ngunit maaaring makagawa ng abala, isang segundo ng distraction na maaari kong gamitin.

Napatingin ako sa right side at napansin kong hindi pantay ang pagakaka-ayos ni Mommy ng mga books ko sa maliit kong bookshelf na katabi ng body mirror. Iniayos ko ang aking books according sa kulay nito. Kasabay ng pagiging autistic ko ay ang aking OCD - Obsessive-Compulsive Disorder. Kumukunot talaga ang aking noo at tumatabingi ang labi kapag nakakakita ako ng mga bagay na wala sa ayos. Gusto ko pati kulay at size ng isang bagay ay dapat in order. Kaya rin hindi ako nagpapabili ng bagong cellphone kay Mommy dahil ayaw kong napapalitan ang isang bagay na nakasanayan ko nang gamitin.