Obsession Meaning In Urdu Novels & Stories

Hindi niya gusto ang nararamdaman kapag patungkol na sa babae. Para sa kan'ya, mistulan itong babasagin at mamahaling kristal. Nakakatakot hawakan dahil baka mabasag at hindi na mabuo pang muli. At ayaw n'yang ang mangyari iyon. Mas gugustuhin pa niyang lumayo ito kaysa sa mawasak niya ang pagkatao ng babae.

mayabang niya. Tinitigan ko siya, sandaling nawalan ng sasabihin. Pinipilit kong huwag magpatalo. “You’re making me think you’re obsessed with me,” I said slowly. Natawa siya. “Obsessed? Yeah, I’m obsessed with you. I can’t get you off my mind. I can’t stop thinking about you. You’re like a drug I’m addicted to and that’s because I love you,” sabi niya habang nakatitig nang diretso sa mga mata ko.

It's just simply being obsessive. Nasabi ni Psikh ang mga salitang 'yon kagabi dahil sa todong pagka-obssessed nito sa kaniya. Psikh thinks of her as a thing, as something that he owns since he bought her from the underground auction. Psikh's was afraid to lose her, pero hindi dahil sa mahal siya nito—kundi dahil ayaw niyang mawalan ng bagay pagmamayari niya. Hindi iyon maintindihan ng buo ni Aello, naguguluhan pa rin siya. Pero sa ngayon ay iyan ang pagkakaintindi niya sa nararamdaman ni Psikh.

"Walang word na obsessly, nyawa ito." "Wala ba? Well, ngayon meron na." Pareho kaming natawa. Paano kong sabihin kong obsess din ako sa kanya? "I'm obsess..." "Ka sa akin? I know. That's right and just, baby." Nyawa! ... Vote. Comment. Follow.

Mas lalo lang akong kinabahan. “You’re wondering if I’m obsessed,” sabi niya bigla. Nanlaki ang mata ko. Hindi ako sumagot. “Everyone does,” dagdag niya. “They think possession is obsession.” Lumapit siya ulit, mas malapit ngayon. Halos magkadikit na ang noo namin. “I don’t obsess,” sabi niya. “I secure.” Tumingin siya sa labi ko, sandali lang, tapos bumalik sa mata ko.

sabat naman ng isa. "Na ganyan, what I mean is you're acting wierd?" "Weird like what? Teka nga Glorina deretsahin mo na nga ako, madami ka pang paligoy diyan...hindi bagay sayo promise," naka pamaywang na sagot ng isa.

“Your boss.” May pait sa boses niya, at sa unang pagkakataon, nakita kong nasaktan siya sa salitang ‘yon. “Luther…” He smiled weakly. “Don’t worry. I’ll handle it.” “Handle what?” “Us.” “Us?” ulit ko. Ngumiti siya, pero ‘yung ngiti niya, may lungkot. “Yes. Whatever this is. Whatever we’re becoming.” Tumingin siya sa akin, at sa mga mata niya, nakita ko ang isang bagay na totoo — hindi panandalian, hindi pagnanasa lang.

Hindi ko matukoy kung anong dapat sasabihin kong paglalarawan. "Obsessed," siya na ang nagtuloy kaya tumango ako at nanlaki pa ang mata. "Oho! Iyon!" pagtutumpak ko. "Hindi naman ho kasi ako ambisyosa para pangarapin makatuluyan ang mayamang tulad niya dahil hindi po kami bagay." Muli akong nag-iwas ng tingin at nangunot naman ang noo niya. "Hindi bagay, bakit?"

Pero ramdam ko hanggang buto. May humarang. Dalawa. Tatlo. Hindi siya umatras. Hindi siya nagbago ng expression. Isang hakbang. Isang galaw. Isang putok. Isang bagsak. Parang routine. Parang wala lang. At ako? Hindi ko maialis ang tingin ko sa kanya. This is what obsession looks like when it has no limit. Lumapit siya sa akin. Slow. Controlled.

Nawala ang sasakyan, ang kalsada, at ang dilim… tanging kami lang at ang init ng aming pagmamahalan ang umiiral. "Mahal na mahal kita… alam mo ba 'yun?" bulong ko sa tainga niya habang binibilisan ko ang bawat galaw, lalo kong idiniin ang sarili ko sa kaniya. Naghahalo na ang aming pawis, at ang amoy niya, halo ng kanyang sariling bango at ang amoy na naiwan sa akin, na siyang nagiging paborito kong amoy. "Hinding-hindi ako magsasawang gawin ito sa'yo. Kahit araw-araw… kahit oras-oras… uulit-ulitin ko 'to. Uulit-ulitin kong angkinin ka hanggang sa mapuno ako… pero alam kong hinding-hindi ako magsasawa sa'yo. I’m obsessed with you, Bianca… so fucking obsessed."