Oppressed Novels & Stories

sagot ng baritono na boses. Isa pang malaking buntong hininga ang pinakawalan ko saka ako humakbang papasok. Halos mawalan ako ng hininga dahil sa kaba na aking nararamdaman ng makaharap ko muli ang napaka gwapo kong Amo. Hindi ko talaga ma ede-deny sa aking sarili na hindi ako ma po-pogian dito dahil napaka pogi naman talaga ng Amo ko.

One of the things I hate is when I'm stuck in a situation I don't like. Tipong I won't be able to think straight. Tipong hindi ko alam kung paano aalis sa sitwasyon na 'yon. And hell, it's happening. Para akong tangang napapikit na lang in front of Sir Troy. I don't know what to do. It's so embarrassing. Nang muli akong mag-angat ng tingin sa kanya ay kita kong nag-aalala rin siya. He kind of looked awkward too.

awat ni Yelena at humawak sa bisig ni Argus para subukang kumbinsihin ang lalaki. "Bending to injustice when you have the power to fight is a lowkey oppression, Yelena. Kung may pagkakataon kang ipaglaban ang sarili mo sa baluktot na sistemang umiiral dito, bakit hindi mo gawin? Hindi katapangan ang pananahimik kung hindi na makatarungan ang nangyayari sa iyong paligid. Karuwagan ang pagpapatawad kung sa bandang huli ay magkakaroon lang ulit ng mga biktima ang mga taong abusado sa kapangyarihan. Let grandma experience the torture ahe inflected on you over the years, that's how I will teach her the lesson she needed."

seryoso kong pahayag. Karamihan sa mga ito ay napayuko, nahihiya nang mapagtanto ang maling ginawa. Naririnig ko pa ang mumunting palakpakan ng mga kaibigan ko. Gayunpaman, alam ko sa sarili kong hindi ko lang iyon ginawa upang magpasikat. Ginawa ko dahil iyon ang tama. Everybody who witnessed such an act and did nothing is perceived as an oppressor as well. Ang pagbubulag-bulagan ay kasalanan kung alam mo sa sarili mong may magagawa ka.

Amoy na amoy ko ang pamilyar niyang pabango. "Zamara..." bigkas niya. "Try being obedient... maybe then I'll be merciful... hmm..." he said softly, the darkness in his words sending shivers down my spine. Sinubukan kong umatras, pero lalong hinigpitan niya ang pagkakaakbay sa akin. Ramdam ko ang init ng katawan niya, ang pamilyar na amoy niya na bumabalot sa akin... and I knew I was trapped.

"Lieutenant, coffee break muna " Tumingin ako sa aking kasamahan. "Sige una na lang kayo"- Tinapos ko muna pag aralan ang isang Case.Isang mataas na opisyal ito at ni rape ang anak ng kasambahay,pero kahit isa sa mga kasamahan ko sa Departamento takot pakialaman ang kasong ito. Napingisi lang ako.Kaya hindi umuunlad ang bansa dahil nadadala minsan sa bayad ,kawawa ang mga inaapi na hindi makamtam ang hustisya.

anas niya ng maramdamang may namumuo na naman sa kanyang puson. “Don’t resist. Just let it go,” husky ang boses na wika nito. Mas trumiple pa ang bilis nito. Hinuhugot nito ang pagkalalaki nito at ipinasok na naman nito iyon ng madiin. He hit the right spot. Halos paulit-ulit nito iyong ginagawa.

Gamit nga ang isa niyang kamay ay pinunasan nga niya ang kanyang luha at saka nga siya huminga ng malalim. “Nay, gagawin ko po ang lahat para mapa-operahan ko na po kayo. Basta po lumaban kayo ha. Wag na wag po kayong susuko. Wag nyo po akong iiwan nay ha,” sabi pa nga ni Jillian “Hayaan nyo po nay at gagawin ko po ang lahat ng makakaya ko para mapa-operahan ko na po kayo ngayong linggo na ito. Pangako po iyan,” pagpapatuloy pa nga niya habang may pilit na ngiti sa kanyang labi at patuloy pa rin nga sa pag-agos ang kanyang luha.

Talented and skillfull human being. Pero. Dahan dahang lumalapit ang mukha n'ya habang ako ay naka-titig pa rin sa kan'ya. Pero, bakit s'ya pa? Bakit s'ya pa ang 'Opposite' ko? Damn why? @Bwi_laber

Nililipad ng kapangahasan ng kaniyang propesor ang bawat piraso ng kaniyang self-control. "Why? Do you really want me to stop, baby? Because your body is begging for more," pang-aasar pa nga lalo ni Anne, ang boses ay puno ng mapang-akit at nakalulunod na awtoridad habang mas pinabibilis ang pagbayo ng kaniyang daliri.