One Hundred Years Of Solitude Summary Novels & Stories

Kakatapos ko lang muling balikan ang nobelang 'El Filibusterismo' at nabighani ako kung paano tumitimbang ang galit at pag-asa sa bawat pahina.

Sa kuwento, si Simoun—dating si Crisostomo Ibarra—ay bumalik sa Pilipinas bilang isang mayamang alahero na may lihim na layunin: wasakin ang korap na sistema ng kolonyal na pamahalaan at simbahan. Ginamit niya ang kanyang kayamanan at impluwensya para manipulahin ang mga tao, maghasik ng kaguluhan, at magplano ng isang marahas na pag-aalsa. Nakilala rin natin ang mga batang nag-aalab ng mga idealismo—sila Basilio at Isagani—kasabay ng mga babaeng tulad ni Paulita at ang trahedya ni Juli na nag-uugnay sa unang nobela.

Sa huli, nabigo ang plano ni Simoun; nakaramdam siya ng pagkabigo at pag-aalinlangan, humarap kay Padre Florentino, at nagpakita ng malalim na moral na pagninilay bago ang kanyang trahedya. Ang nobela ay hindi lang tungkol sa paghihiganti—ito ay isang matalim na komentaryo sa pagkabulok ng lipunan, sa pagitan ng radikal na pagbabago at mapait na pagkabigo. Naiwan akong napaisip sa tanong kung ang dahas ba ang tamang daan para sa hustisya, o may mas mabuting paraan pa ring umiiral.