One Shot Novels & Stories

The early morning light filtered through the blinds, casting soft shadows across Madison's office. She sat behind her desk, fingers hesitating over the keyboard. The quiet of the office was a welcome contrast to the storm of emotions she had been wrestling with the past few days. The photos had circulated like wildfire, and the whispers, even in the supposedly professional atmosphere, were unavoidable. Some employees had been kind enough to avoid bringing up the topic directly, but others weren’t so subtle. She could feel the eyes, the curiosity, the judgment.

Namumula na ang kaniyang pisngi. Ako ayos pa naman ako. Kaunting shots pa. Mas matibay ako pagdating sa alak kaysa sa mga kaibigan ko. Tinaas ko ang aking kamay saka ako gumiling nang gumiling. Nakapikit ang aking mga mata habang patuloy ako sa pag-indayog ng aking katawan. Napatingin ako sa lalakeng dumikit sa akin. Oh, it's him! It's one of Franco's friend.

Mukhang masayang-masaya ito at kasama pa ang mga kaibigan nito. Napakuyom ako sa aking kamao. Ang lakas niya mag-aya ng isang kasal tapos hindi naman mabitawan ang pagiging babaero! Ilang sandali pa ay biglang may lumapit na grupo ng lalaki sa amin. “Miss, can I have a body shot glass with you?” tanong ng lalaki kay Sammy. Napakunot ako ng noo dahil sa narinig. Body shot glass? Ano naman 'yon?

Naging intense ang laro nang twenty seconds na lang ang natitirang oras at lamang pa ng two shots ang kalaban nina Ace. Nang maka shoot si Ace, ay nagsipagtayuan na ang lahat kasi one shot nalang ang lamang ng kalaban. So kailangan maka three-points shot sila before the time runs out. Fifteen seconds na lang ngunit hindi pa mai-shoot ni Ace ang bola kasi maraming nakaabang sa kanya. Ngunit talagang napakagaling lang niya kaya nalusutan niya at naipasok ang bola within ten seconds---

"We have the newest hand guns and long guns in the Philippines. Ano nga iyong mga bagong dating natin, "We both have the Polymer 1911 and Caracal 1911 both in their newest versions." "We have Polymer 1911 . How about long guns?" tanong ni André sa kapatid ko. "We have new rifles and pocket snipers..." ani Clyde. Napatingin si André sa kanya. Nagtaas ito ng kilay. Kumalabog ang dibdib ko. Crap! Bakit kailangan pang magkaganito? "What kind of rifles do you have?" Hindi ko alam kung bakit sarkastiko ang tono ni André nang tinanong niya ito.

At walang tigil sa pagpakawala ng tawa. Tila naman nakahinga ng maayos si Aia. Mahirap na kung may mangyari ulit sa kanila. Likas pa namang shooter itong lalaking 'to. Akalain mo ba namang 1 shot is equal to two, hindi ba't kambal nga ang nabuo nila?

Sa nangyari ay sandali na nagkapalitan muna kami ng tingin sa isa't isa bago ito dire-diretso na umalis na para bang walang nangyari. Nang tuluyan na mawala siya sa aking paningin ay bigla na lamang ako nagpakawala ng malakas na buntong hininga. Iilang minuto pa lang kasi ang nakakalipas magmula na nakaapak ako sa lupa ng bansa pero mukhang may panibagong misyon na ibinigay muli sa akin si Boss Libra.

AVAYA ELARA DAWSON’S POV Isinantabi ko ang kahit ano sa aking isipan at naglakad patungo sa silid kung saan sila pumasok. Habang papalapit ako, lalong bumibilis at lumalakas ang tibok ng puso ko. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko—wala namang dapat ikabahala. ‘They only see each other as siblings… nothing else.’

Click. Kinuha ni Sander ang unang shot at ikalawa. Ngunit bago pa man niya makuhaan ang ikatlong shot ng camera, biglang napatigil ang kaniyang mga daliri sa screen. Ang kaniyang mga mata ay natuon sa isang pamilyar na pigura ng isang magulang na kasalukuyan nang naglalakad sa tapat ng katabing souvenir shop, may ilang metro lang ang distansya mula sa kanila.