Novel & Cerita One In All

bigkas niya na siyang ikinalingon nito at hindi pa tuluyang pumasok ng pinto. “Mula sa room 7 at hagdan, ito ang All in one hashtag, kainan, pahingahan at washroom, pagsampayan ng mga damit at kung ano pa. Madali mo lang malalaman ang mga ito, huwag kang mag-alala pati hindi pinto ang iba riyan, kulay lang iyan para magmukhang pinto, isa lang ang pinto rito, ito lang,” paliwanag nitong tinutukoy ang papasukan nila. Kumindat pa ito bago pumasok na siyang ikinasunod na lang niya.

Tanong ni Jate. Natatawang sabi ni Angela. "Nananaginip ka ba?" Iyon ang unang pagkakataon na nakita niyang ngumiti ng ganoon si Angela ng walang bahid ng pag-aalala. Sa kanilang unang taon ng kasal ay hindi niya ito tinanggap, ngunit sa kalaunan ay nasasanay na siya.

"Ang sama mo! Akala ko may nangyare ng masama sa'yo! Nag-alala ako, Khalil! Nataranta ako, kabado, at sobrang bahala! Ano ba! Nakakainis ka naman, e!" "Sorry," mahina siyang natawa. "I... just don't know what to do. Hindi ko na alam paano malalaman kung totoong nag-ke-care ka ba talaga sa'kin, if you have a feelings for me, or what I felt towards you is just a one-sided? Akala ko ako lang iyong nagkakagusto sa'ting dalawa. I thought I was the only one who fell... but you came... and I just confirmed one thing, it's not one-sided, Solene!"

"Iyong favorite ko..." The room was suddenly filled with silence. Until Kairos sang... # From the way you smile to the way you look You capture me unlike no other From the first hello, yeah, that's all it took And suddenly we had each other... And I won't leave you Always be true One plus one, two for life Over and over again

"Gaya nga ng sinabi ko kanina, diba more than 100 tayong lahat na nandito? Bumunot kami ng 20 na mga pangalan para mapasali sa ating laro na 'Do it or Do it'!" Kumunot ang noo ko at humilig ng kaunti palapit kay Daile para makabulong. "Nabobobo na ba siya?" "Ewan ko ba. Do it or do it? Not so cool." Kibit balikat ni Daile.

NASA kalye ang dalagitang si Celeste ng hapon na iyon. Nakikipaglaro siya ng piko sa kaniyang mga kaibigan. Masayang-masaya siya dahil isang bahay na lang ang kailangan niyang sunugin at siya na ang mananalo. Isang lalaki ang kanina pa nanonood sa kanila ngunit hindi nila ito pinapansin sapagkat nakatuon ang kanilang atensiyon sa paglalaro. Tuwang-tuwa si Celeste nang manalo siya sa laro nila.

You're Still The One by Shania Twain ang narinig ko na intro. Dahil may nagsasalita sa first stanza sa kanta kaya kanya-kanya namang kuha ng maliit na papel ang mga barkada namin at kaibigan ni Cloud at kasama si Ignacio at binasa ang nakasulat with feeling. When I first saw you, I saw love. (aww) And the first time you touched me, I felt love (aww) And after all this time You're Still The One Mmm yeah

'Who cares? Masasaktan lang ako kung ipagpalit ako sa hindi deserve ang titulong nakuha ko. Sa lahat ng model dito, ako ang pinakamaraming commercial. Kunti lang ang binigay nila kay Ven kahit maganda ito at sexy dahil conservative siya sa kanyang suot.

“Of course you can go outside, but you have to tell me first. Sa akin ka lang magpapaalam at hindi sa iba.” Sa kaniya lang talaga? Paano kung wala siya? Tiningnan ko ulit ang paligid. Wala akong nakitang ibang tao kanina maliban sa guard doon sa gate. “And that's just one of my rules, may iba pa.”

May isang klase ng kalungkutan na hindi nadaraan sa walong oras na tulog, sa tatlong bote ng alak, sa pitong araw na pahinga. May isang uri ng kalungkutan na hindi nasosolusyunan ng isang gabing paglalakad, ilang metrong pagbibisikleta, at ilang oras na pagpapatugtog ng mga paborito mong kanta. At iyon ang kalungkutan na alam nating isang tao lang ang makapapawi. Ang lungkot na isang tao lang ang lunas, pero mahirap gamutin.