One Shot Novels & Stories

Pagbukas niya nito ay bumungad ang isang litrato. Nanlaki ang kaniyang mga mata. Hubad na katawan ni Light ang nasa larawan habang may kayakap na dalawang babae. Halatang katatapos lamang ng isang threesome. “Manyak!” Galit niyang ibinato muli ang cellphone sa kama. Tumayo siya at lumapit sa salaming nakasabit sa dingding. Matagal niyang tinitigan ang sarili. Ngumisi siya.

Isang putok mula sa air gun ay bumagsak ang unang pato. Pangalawa. Pangatlo. At nag dere-deretso na. Walang sablay. Para siyang sniper sa action movie. Halos lahat tulala. Tumikhim ang booth operator. “Uh, sir… sobra na po. Five hits lang kailangan para ma-claim yung panda.” Bumabalik pa sana si Knife para targetin yung natitirang mga pato pero kinalabit siya ni Arisielle sa braso.

Unang shot,Pangalawang shot,pangatlong shot, pang apat na shot, pang lima, anim, pito, walo,sunod sunod at di mabilang na shot. Si Sophie Ay Nahihilo na sa dami ng nainum kaya hindi nya napansin na nabunggo nya ang isang mamahaling Vase sa kwarto na niregalo pa ng kanyang ina noong nabubuhay pa ito. Dala sa kalasingan hindi naya na ito inintindi at halos pagapang siyang bumalik sa kwarto at pabagsak na nahiga sa kama.

Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon. Kikuyom ni Jate ang kanyang kamao at pinipigilan ang kanyang galit ngunit mabilis din itong itinago. Ang binatang mayabang na ito ay ang nakakatandang kapatid ni Denisse Winston, John Winston. "Ikaw ay isang walang kwentang tao, at isang live-in son in law." "Hah ah hah haha ​​ha" Nagtawanan lahat ng tao na nakasaksi ng pangyayari.

May isang klase ng kalungkutan na hindi nadaraan sa walong oras na tulog, sa tatlong bote ng alak, sa pitong araw na pahinga. May isang uri ng kalungkutan na hindi nasosolusyunan ng isang gabing paglalakad, ilang metrong pagbibisikleta, at ilang oras na pagpapatugtog ng mga paborito mong kanta. At iyon ang kalungkutan na alam nating isang tao lang ang makapapawi. Ang lungkot na isang tao lang ang lunas, pero mahirap gamutin.

Sa shoot Hindi naging madali ang araw. Sunod-sunod ang adjustments. Every camera angle, every touch-up, sinisigurong flawless. Kasi kahit konting kapintasan, tiyak may screenshot, may meme, may bagong chismis.

Anong kasalanan ko? “One more fucking wrong move, I will fucking shoot you Asshole!” Isang bagong dating na boses ang umalingawngaw sa buong silid. Naramdaman kung umalis sa ibabaw ko ang lalaki pilit ko mang imulat ang mata ko ngunit malabo na ang nakikita ko. “Asher King Ad—

Nandito na nga lahat kaya sunod nyang binalingan ng atensyon ay ang gun wall. Kahit sniper ay nandirito na sa gun wall, iba't-ibang uri ng handgun, at iba pang armas. Talagang pinagkalooban sila ni Sir ng sapat na kagamitan. Ang unang nakaagaw ng kanyang atensyon ay ang isang dagger. "Hindi namin akalain na may ganito pala si Sir. May secret room na nga, may basement pa. Tapos may training room pa tayo 'don sa baba," basag ni Shane sa katahimikan.

Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo. Sa labas ng bahay, ang mundo ay muling gumagalaw. Ang mga kaaway, ang mga lihim, at ang mga panganib ay muling gumigising. Ngunit sa loob ng silid na iyon, alam nilang handa na silang harapin ang lahat—basta’t magkasama sila.

"You told me there are many parts of the human body that I can shoot. But I noticed... you're only aiming at foreheads." Lahat ng dummies na tinatamaan ng bala nito, sa gitnang noo lahat ang tama. Hindi ito bumabaril sa iba pang parte ng katawan. Matuwid ito, kahit siguro gusto nitong patamaan ang ibang parte na fatal din ay kakayanin nito. "It's because... that's my favorite shot. The forehead shot." Hindi lang basta noo kung hindi pinakagitnang noo talaga ang tama ng lahat.