One Shot Story Mga Nobela at Kwento

Wala siyang assistant sa araw na iyon dahil sandali lang naman ang gagawin niya. Habang inaayos niya ang mga gamit niya ay isang tawag mula sa boss niya sa publishing company kung saan siya nagtatrabaho ang kaniyang natanggap. Anito, magkakaroon sila ng isang dinner meeting sa isang movie producer na interesadong gawing pelikula ang isa sa aklat na isinulat niya.

Isang putok mula sa air gun ay bumagsak ang unang pato. Pangalawa. Pangatlo. At nag dere-deretso na. Walang sablay. Para siyang sniper sa action movie. Halos lahat tulala. Tumikhim ang booth operator. “Uh, sir… sobra na po. Five hits lang kailangan para ma-claim yung panda.” Bumabalik pa sana si Knife para targetin yung natitirang mga pato pero kinalabit siya ni Arisielle sa braso.

Kapag nakakuha ako ng magandang picture sa kaniya ay aalis na talaga ako. Ngumuso ako at pasimpleng itinutok sa kaniya ang camera ng cellphone, kunwari may tinitingnan ako roon pero ang totoo niyan ay inaanggulo ko lang talaga nang maayos ang camera sa kaniya at palihim siyang kinuhanan ng litrato. Masyado akong natuwa sa pagkuha sa kaniya ng mga litrato kaya nang napatingin siya sa akin ay nagulat ako at muntik pang mabitawan ang cellphone. Buti na lang ay nahawakan ko rin agad iyon dahil kung hindi ay makikita niya talaga na kinukuhanan ko siya!

"Rod, I think we should go. Baka mahuli na kami. ' singit ni Trina. Hinawakan ko ang kamay ni Trina. Haharapin ko ang tanong na ito. Alam kong sa gabing ito ay hindi lamang si Roderick ang magtatanong tungkol diyan. Marami pang reporter ang magtatanong. Mapalad ako at kaibigan ko mismo ang nagtanong. "Yes. I was shot and for my security lumabas ako ng bansa. That's my dad's orders too and my personal decision..."

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

pagbibigay alam sa akin ni Boss Libra, "At sa loob ng anim na buwan na wala ka ating bansa ay limang malalaking kaso ang natapos niya." Mariing napakuyom ako ng kamay sa aking napag-alaman. Base sa kanilang reaksyon ay talagang magaling ang rookie agent ng kalabang ahensiya. "Boss... Ipinatawag niyo po ba ako para balaan sa rookie agent na ito?" paghula ko. Iniling ni Boss Libra ang ulo niya pagkatapos ay may panibagong envelop na iniabot siya sa akin.

Ano ahas teh? "I'm not sure. Maybe sa magazine or naka-one night stand ko na siya before." Yung one night stand lang yung pumasok sa utak ko porkchop. Like what the fuckening shittening helling is she saying? Ano one night stand? Mandiri nga siya sa sarili niya. Hindi ko maimagine ang sarili ko na nakikipag-one night stand at lalong higit kung sa kapwa babae ko pa.

“Pero ang kasunduan natin… ang pagmamay-ari ko sa iyo… hindi pa ito nagtatapos. Sinabi ko sa iyo, Jecelle… kung hihilingin mo pa, bibigyan kita ng isa pang gabi. At isa pa, hanggang sa maging sapat na ang walang hanggan.” Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo.

Sa pagbaba ng kumpiyansa ni Golden sa sarili nabalot lalo ng dilim ang buong silid. "MAN DOWN! I REPEAT MAN DOWN!" Nakakabinging sigaw ni Nitrate habang namumugto ang mga mata. Matamis ang halik na natanggap ni Carbon mula sa bala ng isang assault rifle. Tinamaan nito sa kanyang mata, dinurog nito ang kanyang utak na kumalat na parang scrambled egg nang basagin ng bala ng bungo ni Carbon kasabay ng pagbasag sa bungo nito sa likod ng ulo. Sumisirit na parang chocolate fountain ang dugo mula sa mata niya, ang kulay pula itim niyang suit ay nababad sa dugo na patuloy kumakalat sa carpet ng heist. Napintahan ng talsik ng dugo na parang drizzle sa pancake ang mga pader at nangamoy iron ang paligi

Ilang minuto ang lumipas bago lumapit ang isa sa mga maid. “Ma’am, puwede po kayong maghintay sa garden. Babalik daw po si Sir Damon.” Napatango lamang ako at tumayo, dala pa rin ang mabigat na kaba. Pumunta ako sa garden at umupo sa isang upuan, sinubukang magmukhang kalmado. Sa loob-loob ko, inuulit-ulit ko ang mga narinig ko kanina. So, it really was a bet. And Damien really did something with me because Damon lost. Pero hindi muna ako magtatanong. Gusto kong malaman kung hanggang saan aabot ang kasinungalingan nila.