One Two Three Novels & Stories

Nagkatinginan ang dalawa at nagsalita ng walang boses na maririnig kasabay ng senyas sa kamay, “Isa… Dalawa… Tatlo…” Pagkatapos mabigkas nila ang tatlo ay magkasabay nilang tinanggal ang blind fold nila Uno at nang kahalikan nito saka kumaripas sa paglabas ng kwarto. Mabilis namang sumunod ang naunang nakablind fold sa kanila.

"Kebago-bago mo palang. Tingnan mo nga, nanginginig pa ang kamay mo." Napatingin naman ako sa kamay ko na nanginginig pa rin. Kunti lang. Hindi gaya ng kanina. "Magbilang ako ng tatlo tapos ipaputok mo." Aniya. Sumang-ayon naman ako. "Three." "Two." "One!" Sigaw nito kasabay putok ko rito. Napapikit naman ako dahil ingay. Kahit nakasuot ka ng headphone ay marinig pa rin ang putok nito.

Namutla ang mukha niya sa takot. Tumutok ang titig ng lahat sa lamesa. Kasunod nito, isang nakakabinging hiyawan ang narinig. “Six, six, six!” “Triples!” “Isa na namang Triple!”

Ang buhay ko ay trahedya na mula ng ipanganak ako. Lumipas ang mga minuto at naging segundo, at dumantay na lang ako sa lamesa habang nakaupo. Ang urn ko at litrato ay nasa tabi ko. Lima, apat, tatlo, dalawa, isa… Natapos ang countdownm at kinain ako ng katahimikan. Tahimik ang kuwarto—kahit ang tunog ng paghinga ay nawala. Kasabay nito, narinig ko ang pagpihit ng doorknob. May nagbalik na.

T_T ---

“Yan deretsyo lang. There's a stair hakbang ka tatlong beses yan! Stay still.” Instruction pa niya saakin at maya maya ay huminto na kami. Nararamdaman ko parin ang hangin at ang tunog ng dagat ang sarap pakinggan dahil tabing dagat nga ito. “Okay One , Two , Three! Surprise!” Nag adjust pa ako ng alisin niya ang kamay niya at nanlaki ang mata ko ng makita ko ang nasa harapan ko. “A house?!” Gulat kong sabi na ikinatingin ko sa kaniya at ngumiti siya at tumango.

Hawak niya ang tiyan ko at kasabay ng pagbilang niya ng tatlo ay ang pagtigas ng tiyan ko kaya ibinubos ko ang buong lakas para umiri. "Isa pa, hingang malalim. One, two, three!" "Ahhhhh!" Napapikit ako, mahigpit na nakakapit kay senyorito at nang maubos ang lakas ay napahiga ang ulo ko sa malambot na unan dahil sa panghihina.

Sinabayan niya ang pagbilang nito kasabay ng kaniyang napipintong kamatayan. 'ONE. TWO. THREE.' Isang malakas na putok ang umalingawngaw sa buong paligid na halos magpabingi sa kaniyang pandinig. Kasabay ng pagpatak ng kaniyang luha, dahan-dahan na lamang na pumikit ang kaniyang mga mata kanina pa namimigat ang mg talukap. Wala na siyang naalala pa pagkatapos noon dahil nagdilim na ang lahat sa kaniya

"Wala akong babawiin...dahil totoo naman Yung mga sinabi ko..tss" "One.." napakunot noo ako ng magsimula syang magbilang... "Two.." "Oh teka..Anong-bat ka nagbibilang dyan?" Natatarantang Tanong ko...hindi SYA umimik..hindi rin nagbago Yung reaksyon nya.... "Two in a half" tinaasan ko sya ng kilay... "Ou teka ano bang-" "Three!!" "Wahhhhh" napasigaw ako ng walang kahirap hirap nya akong pinahiga sa kama at agad na puma-ibabaw sa akin..

Tinitigan niya ang mga mata ng dalaga, at doon nabasa ni Jecelle ang katotohanan: ang ONE MORE NIGHT ay hindi lang isang pangako—ito ay ang simula ng pagkagapos ng dalawang puso na hindi na makakatakas pa, kahit na ang kapalit nito ay ang pagharap sa pinakamadilim na bahagi ng kanilang mundo. Sa labas ng bahay, ang mundo ay muling gumagalaw. Ang mga kaaway, ang mga lihim, at ang mga panganib ay muling gumigising. Ngunit sa loob ng silid na iyon, alam nilang handa na silang harapin ang lahat—basta’t magkasama sila.