One Two Three Novels & Stories

Goodness nasaan naman ang pabor sa kaniya sa deal na iyon eh parang ito lang din naman ang mas makikinabang saan man sa dalawa ang pipiliin niya . " I'll just count up to 3. 1,2-"shocks natuliro ako doon .Ano ang gagawin ko?

"Maica?" "Third..."

Third Person’s POV “Lahat ng strategies na gusto niyong gawin ay pwede sa ngayon. Kayo na bahala. And… in a count of three… Three Two… One… BLOOD!” pagkasabi nito isang Blood Army aya agad itong umalis sa gitna upang makaiwas sa anumang atake na gagawin ng bawat isa. Mahirap na at baka madamay pa siya.

AVAYA ELARA DAWSON’S POV Isinantabi ko ang kahit ano sa aking isipan at naglakad patungo sa silid kung saan sila pumasok. Habang papalapit ako, lalong bumibilis at lumalakas ang tibok ng puso ko. Pilit kong pinapakalma ang sarili ko—wala namang dapat ikabahala. ‘They only see each other as siblings… nothing else.’

Nag-peace sign si Bea. “May batok ka sa 'kin mamaya!” Inis na turan ni Thyne dahilan para magtawanan sila. “Parang 'di kapatid ah... Now, let's move on. Kanino kaya galing 'to?” She paused. “1+1; engrandeng binyagan. 2+2; Tito mo na, Ninong mo pa. 3+3; Fharara turn 3! Lawyer.” Ngumiwi si Bea. “May pa math ang matalino, asus! Parang hindi abogago!”

Hindi ko na siya pinatapos, patakbo kong tinungo ang silid na itinuro niya. “Color color color color this is red– this is red– What is the color of Apple? This is red, this is red.” “Khuaqin.”

Nananaginip ka ba? Sabi ng Tito niya. Isa siya sa mga pinunong nag-frame up sa kanya. Ang kanyang pangalan ay Anton Woods. Siya ay isang ambisyosong tao at pangalawang kapatid ng kanyang ama na si Peter Woods. Nakilala siya sa kanyang kasumpa-sumpa na titulo sa negosyo na "Destroyer" dahil sa tuwing may mang proprivoke sa kanya ay agad niya itong sisirain ang kanilang buhay.

Mabuti na lang kanina at naging blessing in disguise ang result ng paternity test. Samantala, sa hagdanan ng ikalawang palapag, tatlong munting anino ang nakasilip. Hindi pa pala tuluyang nakatulog ang triplets. Naka-pajama na silang tatlo ngunit gising pa rin, dahil sa takot at kaba na iniwan ng mga pangyayaring nasaksihan nila. Tahimik silang nakaupo sa sahig, nakayakap sa kanilang maliliit na tuhod habang pinakikinggan ang mga tinig mula sa sala.

Panimula niya sa pagbibilang dahilan upang lalong higpitan ni Mantus ang paghawak niya sa baril. “Two…” Pagpapatuloy ni Sage, “And three...” Wala na akong ibang narinig kundi putok ng baril.

Naging mas responsable ako dahil sa kaniya, dahil nga tulad ng sabi ng iba, hindi talaga madali ang maging ina. "Malapit na." "Moma, tutal po tatlo po sila, p'wede po ba natin silang tawagin na Uno, Dos, Tres?" Tumawa ito ng malutong dahil sa sinabi niya. "Ayaw mo ng Nine, Ten, Eleven?" Pareho na kaming natawa sa sarili naming kabalbalang mag-ina.