Onii Chan In Tagalog Novels & Stories

naiiyak kong sabi sa sarili ko At pinilit ko nalang kumain ng dinner, at naghintay pa rin ako, kung may uuwi na chandria. Chandria pov. "Nasaan ako, sino kayo, anong ginawa niyo sa akin, sino kayo, nasaan akooooo, pakawalan niyo ako, nasaan ako sabiiii"naiiyak kong sabi "pwede ba, wag kang magulo, at kahit anong sigaw mo, walang makakarinig sayo dito"sabi nung lalake sa akin

Pagpasok ko sa silid namin ng mga chanak, kanya-kanya cellphone pa ang hawak nila. “Magsitulog na kayo sabi. Kapag nalate kayo bukas!” “Ate, tuition namin.” “Ako pa. Nagawan ko na ng paraan.” Mayabang din talaga ako. But all glory to the Almighty God nga. “Whoa! Talaga ate! Ilalabas na sana namin ang mga ipon namin.” “Itabi niyo yan. Para sa mga projects niyo.” at ang tatlong chanak may mga consideration din. Marunong umintindi, na kapos kami.

Via "OMG!" tili ni Gail. "Ano ang amoy niya? Mabango ba? As in masculine na masculine ang dating ng pabango?" sunod sunod na tanong ni Gail na halos napabangon pa ito ng makwento ko sakanya. "Hmmm. Base sa naamoy ko ay oo. Alan mo yung axe na pabango? Ganun ang amoy." sagot ko at inaantay ang reaction niya.

Saan ko nga ba narinig ‘yon? “Hoy, si Maggie! I bet na i-announce niya na ang tungkol sa party ngayon.” Nagsalita ang ilang estudyante, at sinundan ko ang tingin nila na huminto sa babaeng may buhok na itim noong Lunes na nagsabing co-captain siya ng cheerleaders. Oh, yeah, naalala ko na ngayon! Isa siya sa Powerpuff Girls.

Pagpapaliwanag pa ni Laren. Napapalakpak ako sa tuwa. That game must be so fun! “Ano naman yun?” turo ko sa apat na bamboo na nakahilera sa loob ng karerahan para sa mga biik. “Yan naman ang tinatawag na Palo Sebo. Aakyat yung mga contestants ‘jan at kung sino yung unang makakuha ng flag ay siya yung mananalo. Maaliw ka talaga na manood sa mga palaro ng Punto Sierra.”

hindi makapaniwala niyang tanong. "May tsokolate ka kasi sa gilid ng labi. Para kang bata kung kumain . . . Sa pagkakaalam ko, si Romana Lichauco ay pino at sopistikadang gumalaw. Mukhang nagkamali ako ng pagkakakilala sa'yo," pa-okray nitong sabi. Umangat ang kaniyang isang kilay. "Talagang hindi mo pa ako kilala kaya huwag ka ngang feeling close diyan!" pagtataray niya.

Akyat baba ang mga kamay ko sa sa aking hita at parang naiilang ako sa dibdib ko kasi halos luluwa na ito sa sobrang baba ng V-line Nasipat ko si Joaqin na tumingin doon kaya bigla kong niyakap ang sarili. Pinalilibutan kami ng mga kaibigan niya. Walang katapusan silang nagtatawanan, kiniliti at may kakaiba sa kanilang mga mata nila, parang naha-high sila. Masangsang ang magkahalong amoy ng alak, pawis at matalim na bagay. "By the way, this is my friend Chandria. Nakilala ko lang siya sa Siargao. She's a nice girl, you know. She's a nice girl," pakilala ni Joaqin sa mga kaibigan.

sambit ni susana. "Ano ka ba, study first pa rin ako." "Weeh? Bruha ka! Inunahan mo 'ko!" wika ni oneil, nauna siyang makaupo sa libreng upuan sa tabi ko. Ayoko rin muna katabi si sebastian dahil naiilang ako. Baka anong sabihin sa akin ng iba. Ayoko naman pagsalitaan ng kung ano-ano dahil lang nagkaboyfriend ako.

sagot niyang nakatitig sa manggang hawak. "Halata naman sa'yo na walang kwentang tao ang iniiyakan mo, eh," medyo mayabang pa rin ang dating ni Rain pero in fairness kaunti lang. "May kahalong pagdadabog 'yang pag-iyak mo."

Pareho kaming napunta ang tingin sa iisang direksyon nang may sumulpot na babae sa aming tabi at kung hindi ako nagkakamali, siya 'yong babaeng nabangga ko kanina. "Don't look at me like that, b*tches. Anyway, hindi ako nakapagpakilala ng maayos sa inyo, my name is Irene. Hindi na 'ko magpapaligoy-ligoy pa, alam ko namang kilala niyo ang babaeng nasa dulo na kumakain habang nags-scroll sa lumang model ng iPhone niya. She's so makaluma, gladly, I have the latest model of iPhone," mahaba nitong wika.