Onyx Vs Obsidian

When fate gives you two mates, the kingdom trembles. Aria has spent her entire life being told she's worthless—a failure who killed her mother at birth and will never amount to anything. But when she locks eyes with the twin kings of the werewolf realm, everything changes. King Orion burns like fire—passionate, protective, and utterly captivating. King Darius flows like ice—calculating, strategic, and dangerously alluring. Both are her fated mates. Both want to devour her whole. And both are cursed to lose their kingdom the moment they claim her. An ancient witch's curse. A deadly betrayal from within. And a forbidden bond that could destroy everything they've built. As enemies close in and the kingdom begins to fracture, Aria discovers she's more than just an Alpha's disappointing daughter—she's a weapon powerful enough to break curses and defy the gods themselves. But when the Moon Goddess demands the ultimate sacrifice, Aria must choose: save the man she loves, or save the world.

主人公、アンジェリカ＝シアースミス侯爵令嬢はクリフトン＝マクファイル侯爵令息と婚約。 ところで、アンジェリカには義妹が…自分のものを悉く盗っていく義妹。クリフトン様も奪われるのでは…。なんて不安もありました。 嫌なことというのは当たるもので、義妹のヘレナとクリフトン様が婚約することに私とは婚約破棄。 私が継ぐはずだったのに、クリフトン様が家を継ぐことになり、私は最悪家からも追い出されることとなりました。

ある日突然何故か魔界に強制召喚された咲良（24）はそこで魔界の王である悪魔に特級悪魔のとある兄弟たちと良好な関係を築かなければ人間界には帰さないと言われてしまう。 しかし咲良が良好な関係を築かなければならない特級悪魔の兄弟たちはもれなく全員、個性が強い上に欲望に忠実なクセしかない男たちであった。 咲良は無事特級悪魔兄弟たちと〝良好な関係〟を築き人間界へ帰れるのか？

“But I'm my father's daughter. Always too proud, too stubborn, impossible to tame. My father said the wilderness lives in me, it brings the storm and ranging winds through my skin for the world to feel. So I become the wilderness itself.”

“There was a fucking earthquake. It caused an avalanche on the mountain. Didn’t you feel it, you lazy piece of shit?” I yell at Kaleb. “No, I didn’t. I was fucking sleeping. Quit bitching at me.” he says. He’s wearing nothing but grey sweats that hang low on his waist. God, how can someone so fucking hot be so fucking annoying? “We are stuck here. There’s at least 25 feet of snow blocking us in this cabin. Lily and your parents can’t get back either.” I tell him. “Thanks for the observation. If we can’t get out, they obviously can’t get in.” “Can you not be a snarky asshole for 2 minutes?! We are literally fucking stuck in this cabin together for god knows how long!” I yell at Kaleb. He’s so infuriating sometimes. “Relax. I’m sure we’ll probably be out in a few hours.” “Oh you’re sure, are you? Well, guess what dipshit? The guy on the radio said they’re focusing on the surrounding areas first and then they’ll be working on the mountain. That could take fucking days, Kaleb.” Kaleb takes a step closer to me. “Don’t talk to me like I’m fucking stupid, Riley.” “Oh yeah? What are you doing to do?” “If you don’t stop with this bratty attitude, I’m going to fuck it out of you.”

"Yes! I want to be your girlfriend, Kairus Dhan Alvarez. Sinasagot na kita," sigaw ng kaibigan ko. Ouch! Nanigas ako sa kinatayuan ko ng pagpasok ko pa lang sa university kung saan ako nag-aaral, ng marinig ko ang sigaw ng isang pamilyar na boses, o should I say, ng aking best friend. Ang ganda naman ng bungad. Hindi ako makagalaw sa kinatayuan ko. Para akong natulala. Para akong binagsakan ng langit at lupa. "WOAH, CONGRATS NEW COUPLE." Nanlalabo ang paningin ko habang pinagmamasdan ang kaibigan ko at ang lalaking mahal ko. Kitang kita ko kung gaano kasaya si Kairus nang sagutin siya ni Amara. Nagyayakapan silang dalawa, at worst, they kissed each other in front of me. Mas lalong lumakas ang sigawan ng mga tao habang ako naman ay parang nabingi. Hindi ko alam kung anong nararamdaman ko. Basta alam ko lang, unti-unti nang nawawasak ang puso ko. Yumuko ako. Ramdam na ramdam ko ang physical na sakit sa puso ko. "I LOVE YOU, AMARA... SO MUCH!" D@MN! Tuluyan nang nawasak ang puso ko nang marinig ko ang katagang iyon mula sa bibig ng mahal ko na para sa kaibigan ko. Kinagat ko ang aking ibabang labi upang pigilan ang luha na gustong kumawala sa aking mga mata. Dapat handa na ako sa ganito, alam kong darating ang araw na ito, pero p*tangina, bakit parang sobrang sakit? Bakit parang hindi ko kaya? "BESH...!" Kaagad kong pinunasan ang isang butil na luha na tuluyan itong kumawala sa mata ko. Huminga ako ng malalim at saka inangat ang paningin sa kaibigan kong patakbong palapit sa akin na may malaking ngiti. Ngumiti din ako, pero pilit lang. Sinubukan kong maging masaya para hindi siya makahalata. "KAMI NA... I ALREADY SAID YES TO HIM," masaya niyang sabi bago ako niyakap.

Trapped with the Man She Hates the Most... ---- Kylie Leowfin, the stunning and brilliant European model, leads a charmed life, until a fateful trip to the Philippines for her cousin's wedding changes everything. There, she comes face to face with Thurstin Piers, a man she loathes with a passion. Kylie can't stand Thurstin, but destiny has other plans. Their paths collide once more, and circumstances force them to share the same space. As time passes, Kylie begins to see a different side of Thurstin, a side with a kind and caring heart. Yet, the mounting pressure of their forced togetherness may just push Kylie to develop feelings she never expected. She strives to keep her distance, to distract herself from his presence, but love has a funny way of sneaking in when you least expect it. Do they stand a chance of falling in love with each other? Read on to find out.

Bumukas ang malaking pintuan sa harap ko, at narito ang lalaking minamahal ko, ang mata'y walang damdamin habang lumalapit ako sa altar. Ngumiti ako kahit na masikip ang dibdib ko. Narinig ko ang musika habang dahan-dahang naglalakad patungo sa lalaking naghihintay sa harap. Si Kiel, nakatitig nang seryoso sa akin. Walang kahit anong kasiyahan ang makikita sa kanyang mukha, at ito'y nagdulot ng kirot sa aking puso. Iniharap ko ang aking kamay, ngunit itinuring niyang wala ito at agad na umusad patungo sa harap ng pari. Iniwan akong nakatambad ang kamay sa ere. Yumuko ako, bahagyang nahihiya. Sumunod ako sa harap ng pari, at sinimulan na ang misa. "Maari mo nang halikan ang iyong asawa," ang sabi ng pari. Humarap ako kay Kiel, inaasahan ang isang halik sa labi, ngunit sa pisngi lamang ito dumapo. "Nakuha mo na ang titulong Mrs. Valerian, ngunit tiyak kong hindi mo makukuha ang aking pagmamahal," bulong niya. Pumikit ako, at naramdaman ang sakit sa aking puso. "Tandaan mo 'yan, Sam? Hindi mo makukuha ang aking pagmamahal dahil may iniibig na ako," dagdag niya habang nagpalakpakan na ang mga tao. Tumulo ang isang butil na luha. "Sarap mong pagmasdan habang umiiyak," layo na nito sa akin pagkatapos ng mga salitang iyon at agad na lumabas ng simbahan. Pinalis ko ang luha ko at mag-isang ngumiti sa harap ng mga taong masaya para sa amin. Kumikirot ang dibdib ko sa likod ng aking mga ngiti. Daig ko pa ang sinaksak, ngunit hindi ko pinahalata. "Saan pupunta ang asawa mo?" inosenteng tanong ng isang matanda. Ngumiti ako, ngunit hindi na nagbigay ng pagsasalita. "Baka excited lang," mapanukso ng isa. Tumawa ako, kahit na parang pinipiga ang puso ko. Ako si Samantha Alexandria Perez, o dapat bang sabihin Samantha Alexandria Perez Valerian, and I am his unwanted wife.

"Di ko siya jowa. Di ko siya crush. And yet, I let him do things to my body." Sabi nila, ang pinaka-masakit na heartbreak ay hindi ‘yung iniwan ka—kundi ‘yung never ka namang pinili in the first place. Nakatayo siya sa dulo ng reception hall, hawak ang baso ng alak habang pinapanood ang lalaking minahal niya ng matagal… na masayang ikinakasal sa iba. Kitang-kita niya kung paano nito tinititigan ang babae—isang titig na kailanman ay hindi niya natanggap. Masakit. Pero imbes na magmukmok, Cass did what any heartbroken girl would do—nagpakalunod sa alak. Kung hindi na siya ang pipiliin, edi dapat kalimutan na lang, diba? Kahit isang gabi lang. At dahil lasing na lasing siya, she made a reckless decision—she had s*x with a stranger. No names, no backstories. Isang taong hindi niya kilala. Pero paggising niya kinabukasan, mas matindi pa sa hangover ang sumalubong sa kanya. Ang lalaking nakasama niya sa kama? Hindi lang basta kung sino lang— Anak ng teteng! He’s the cousin of the man she had loved for years. Napatayo siya agad, hinatak ang kumot sa katawan, pero ngumisi lang ito. "Easy ka lang," he chuckled. "Last night, you were like a needy cat—clinging, pressing against me. Ngayon, parang gusto mo akong itulak sa bangin.” Nanlamig siya sa kahihiyan. Pero mas lalo siyang natulala sa sunod nitong sinabi— "Kung gusto mong kalimutan siya, I can help you. Pero hindi lang isang gabi. Hanggang sa hindi mo na maalala ang pangalan niya." Tatanggapin ba niya ang alok nito? O lalabanan ang tukso ng matamis na kasalanan?

"They say if you truly love something, you have to let it go." Sino nga ba ang tamang babae para sa akin? Siya bang babaeng minahal ko nang sobra noon? O ang dati kong asawa, the woman I never wanted but had to marry?