Open Hearted Novels & Stories

“Oh, Sweetheart…I want you so much. Tell me that you want me too.” Natilihan si Samantha, “I want you” hindi “I love you”. Ang init na nararamdaman kanina dahil sa ginagawa sa kaniya ng lalaki ay pilit niyang pinaglabanan dahil sa disappointment pagkarinig ng bulong na iyon ng lalaki. Marahil ay naramdaman iyon ni Marco kaya’t tiningnan siya nito sa kaniyang mga mata. “Sweetheart, what’s wrong,” masuyo nitong tanong kasabay ng paghaplos nito sa kaniyang pisngi. But when his fingers moved to caress the corners of her lips, Samantha avoided it and tried to push his hands away.

Hinatid ko lang siya sa labas at niyakap bago umalis. Pag pasok ko sa loob medyo magaan na ang pakiramdam ko sapagkat ngayon wala na akong itintagong secret na natatakot ako na baka malaman nila. Thankful ako na napapalibutan ako ng mababait at mauunawaing tao. ***

No more lies, secrets and betrayal. "I love you too, Mr. Dawson!" Sa muling pagkakataon ay naglapat ang aming mga labi at punong-puno nang pagmamahal ang aming mga puso. Ramdam ko ang pananabik sa bawat haplos nito sa aking katawan. Buong puso ko s'yang muling tatanggapin. Tulad ng buong pagmamahal na ipagkakaluob n'ya sa akin.

Atlast, may alas na siya para tuluyang makuha ang loob ng lalaking gusto niya, si Red. "Wow, ang gagandang bata naman ang mga ito!? Panigurado naman na hindi na siguro magdadalawang isip nito ang anak natin. Parang mga anghel ang mga batang ito na alam kong magpapalubag ng loob ng kanilang ama. Oh, my babies!" anang ginang na napapaluha. "Kargahin ko lang muna, ha?" sabi nito at maingat na ini- angat ang bata at ini-hele. Ganoon rin ang ginawa ng asawa nito sa isa pang sanggol. "What a lovely baby girl's." anang don.

may kasama pa itong heart emoji and maraming heart emojis. Hindi ko alam pero nagseselos talaga ako kay Edel, matalino siya katulad ni Xerxes. Ako, isang average student at nakilala lang dahil kay Xerxes. Nawalan na ako nang ganang mag-scroll kaya pinatay ko na ang computer na gamit ko. Nilayo ko rin ang cellphone ko, sinaylent ko ito para 'di marinig kung may message o tawag man siya sa akin.

Sabi ko. "Ayy?! Kala ko englishera... pasensya na. Makakapasok ka na iha." Saad pa niya sabay bukas ng gate. 'Di naman siya nahihirapan na buksan ito kasi may pinindut lang siya tapos 'yun na... Gara ha? High-tech! "Gia, tulungan mo si..." "Heart po." Sabi ko.

Ramdam ko rin ang paglakas ng pintig ng aking puso sa mga sandaling iyon. Biglang parang huminto ang mundo ko at ang tanging naririnig ko lang ay ang malakas na pagpintig ng aking puso. Napapalunok ako at ang traydor kong mata ay dumako na talaga rito. "Alex,” napabuntong-hininga muna ako ng malalim. "I am going back to work, starting today." wika ko rito. Hindi iyon tonong nagpapaalam ako sa kanya, but I sound like I insist on what I say.

A girl who gave. A Touch on my Heart.

My heart just won’t stop from beating wildly! Humaplos pataas-baba ang kamay niya sa likod ko habang ang isa ay pumirme sa gilid ng bewang ko at minsan ay pumipisil doon. Pakiramdam ko ay may dumadaloy na kakaibang init mula doon sa tuwing ginagawa niya iyon. So sensual. So needy.

Hindi ito sigaw, hindi ito drama, kundi tahimik na pagtanggap, tahimik na pagbubukas ng puso. Humarap siya sa kanya, dahan-dahang lumapit. Ang mga labi nila ay halos magkadikit, ngunit may respeto, may init, at may pang-unawa na hindi kailangang sabihing malakas. Isa itong yakap, isang halik na nagsimula sa kilay, dahan-dahang bumaba, at sa simpleng paghinga, nagbukas ng pinto sa lahat ng damdaming matagal nilang itinago. ---