Open Hearted Novels & Stories

“Yeeey! Thank you, Zylan! Talaga bang sa akin lahat ng ito? Kayaaa ang laki ng Barbie!” “No, Reign.. There is just one heart in each one of us. When we fall in love, though, our hearts open wide. We can’t blame them if we adore them but it doesn’t mean we should give them all of our attention. For each person whose heart beats faster, there is only one heart. Barbies’ heart for example… She has only one seat, yet she is surrounded by two people she cares about. But she knew which of the two people she preferred on that seat. Because she is the only one who can feel it who needed the most of that seat. And that is also for love… she is the only one who can feel it… the love.”

nagtatakang tanong niya sa akin. Umiwas naman ako ng tingin sa tanong niya, kahiya naman, baka sabihin feeling close tayo neyy. " Bakit? Bawal ba?" " Di naman, ikaw lang pa kasi tumatawag sa akin ng ganyan," " Ahh gano'n ba" " Tas tatawagin din kitang Heart," " Ha? Heart bat naman?" " Because as the time you are near with me, you always make my heartbeat fast, Heart"

nangingiting binaba nito sa table ang pinamili. Maya-maya pa may dumating na delivery ng flowers kay Ella. "Ma'am para sa inyo daw po." "Ha! sa 'kin ba kamo?" eh kanino galing?" "Naku beshy, open mo kaya ang card." Gorgeous girl, Be careful, I'm always here for you. Willing to wait to be part of a family that we can build together with our little angel. Loving you, Doktor ng Puso mo.

They loved raising the expectaions of those jerks then brutally putting them down. Ang turing nila sa sarili nila ay mga secret avengers ng mga kabaro nilang sinaktan at pinaasa ng mga walang-maggawang lalaking iyon. Hence the name Heartless Girls. Because they are the girls who will never fall for a jerk and have her heart ripped out by said jerk. Mas gusto nilang sila ang magpadugo sa puso ng mga iyon.

utos nito kung kaya ay dahan-dahan kong binuksan ang pinto. Nang mabuksan ko ito ng tuluyan ay siya ring paglakas ng tibok ng aking puso. I froze from where I am standing when mom and dad turned their head on me. I felt chills in my bones. "Callista, tatayo ka na lang ba riyan? Won't you greet your Dad?" Mommy asked me that awakened my mind.

Samantha Pov... Nanghihina akong sumama kay kuya para umuwi. Nagpahatid ako sa bahay ng magulang namin dahil kailangan ko ang yakap ni mommy para maibsan ang sakit sa aking puso. Masakit siya talagang mahalin pero hindi nadadala ang aking puso na patuloy na tumibok para sa kanya. Hanggang kailan ang puso kong mamalimos sa kanya. Heart baka pwede namang tama na. Sumuko na tayo sa paghahabol at pagmamakaawa. Sita ko sa aking sarili.

sabat naman ni tita Belle. Huhu gutom nako kanina pa. Hindi ba pwedeng mamaya na nila to pag-usapan? "BESHHHHH IT'S POSITIVE!" Napatayo ako sa pag sigaw ni Heaven. Oh my gosh pahamak ka talaga Heaven.

Parang may slow-mo effect pa habang binubuksan ko 'yung takip. Pagbukas ko, bumungad ang isang eleganteng gold chain bracelet. Mas manipis siya kaysa sa nauna niyang binigay, pero mas kumikintab, mas refined. Napakaganda, tipong simple pero pansinin. Klasiko. Parang hindi basta binili lang kung saan. Alam mong pinili at pinag-isipan. Inangat ko 'yung bracelet at tiningnan ang loob. Naka-engrave ang mga salitang, “One heart, two fools learning.”

Because there's someone in his heart, and it was Hannah. I also feel pain for Clyde, ako yung nasasaktan for him.. I know na kahit hindi niya sabihin-- alam kong nafefeel niya na ginagamit ko lang siya para makalimot, makapagpalipas oras... I know na ganoon ang pakiramdam niya, na i take him for granted, na porke alam kong mahal niya ako e ginamit ko yun to use him.. And i admit that. "We're here." Clyde said. hindi ko man lang napansin na nasa parking lot na kami ng company.

Naisip ko na para pala silang si Robin Hood, isa sa mga karakter ng story na binabasa sa akin ni papa bago matulog. Pauwi ay kinausap ako ni Lino. Wag na daw ako magalala at sila na daw ang sasagot sa pagaaral ko, magiinvest daw sila sa akin. Gusto ko man na umatras pero wala ng ibang paraan lalo pa at gipit na kami sa pambili ng gamot ni tatay. Nilunok ko ang pride ko at tinanggap ang offer nila. Iniabot ko kay nanay Mildred ang pera at kunwari ay sinabi ko na sumahod ako sa trabaho. Natuwa ito at nagpasalamat, masaya ako na makita kahit paano ay nakatulong ako kahit alam ko na mali ang maglihim sa kanila. In my mind, we need to survive, and that I will avenge tatay Albert and nanay Mildred