Orphan Mga Nobela at Kwento

ปพนเอ่ย “คงไม่ใช่ลูกสาวเรามีใจให้นายอามาร์นั่นหรอกนะคุณ” คนเป็นพ่อแม่มักมองลูกทะลุปรุโปร่งเสมอ

ใครจะคิดว่าในที่สุดเธอก็พบคนที่สร้างครอบครัวด้วยแล้ว แต่ที่น่าตกใจคือละออง เธอตัดสินใจจบชีวิตตัวเองเพราะไม่อาจทนรับชีวิตพิการและไม่อยากมองปืนผาสร้างครอบครัวที่มีความสุขได้จึงจากไปเมื่อห้าปีก่อน แต่คนที่น่าจะจากไปกลับยังยืนหยัดก็คือลิลลี่และพรรคพวกที่สามารถปรับตัวให้เข้าที่นี่ ได้แล้ว ทั้งยังพากันสร้างครอบครัวและสำนึกผิดในสิ่งที่ทำลงไป

ฉันโสดนิ ฉันมีสิทธิ์ แคร์อะไร หมออ่อยเราขนาดนี้ เขาอ่อยเราใช่ไหม หรือเขาเฟรนด์ลี่แบบนี้กับทุกคน ไม่หรอกมั่ง ไม่น่าใช่ ฉันไม่ได้ขี้เหร่ ออกจะสวย เผ็ด พริกสิบเม็ด!

อินทุอรเป็นเด็กที่เติบโตมาในครอบครัวที่พ่อแม่แยกทางกัน เธออาศัยอยู่กับตาและยายในบ้านเช่าหลังเล็ก ๆ ทั้งสองมีอาชีพเก็บของเก่าขาย ไม่ว่าจะเป็นกล่องกระดาษหรือพลาสติก ยายของเธอมีอายุมากกว่าตาถึงหนึ่งรอบ ยายนิ่มอายุ 76 ปี ส่วนตาชิตอายุ 64 ปี ปัจจุบันอินทุอรกำลังเรีย นอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5

ในที่สุดผมก็พูดประโยคนี้ออกมาครับเรื่องที่ผมรู้และเข้าใจมาตลอดว่าจินคิดยังไงรู้สึกยังไงกับผมแต่เป็นผมเองที่ไม่ยอมถอยแล้วไอ้คนโง่ๆที่ผมพูดถึงคนที่จินรักก็คือไอ้เฮียพี่ชายผมคนนี้ที่ไม่รู้มีอะไรมาบังตามันให้มันดูไม่ออก เพราะแบบนี้ไงละครับผมถึงได้พยายามทำทุกอย่างให้จินตั ดใจจากซาตานอย่างมันโดยที่มีผมคอยอยู่ข้างๆเธอจินเป็นคนที่น่าสงสารครับหลังจากที่แม่แท้ๆเธอเสียไปเธอก็ไม่มีใครนอกจากลุงกับป้าผมแล้วก็ผมเท่านั้น

เมสันนั่งนิ่งกำลังใช้ความคิดกับคำถามของริชชี่ เขาพร้อมหรือยังที่จะมีคนเพิ่มเข้ามาในชีวิตอีกสองคน คนที่ต้องดูแลไปตลอดชีวิต คนที่เขาวิ่งพล่านตามหาแทบพลิกแผ่นดิน นี่ใช่ไหมที่เขาเรียกว่าความรัก เมสันนั่งน้ำตาไหลนี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอ่อนแอตั้งแต่เสียพ่อแม่ไป เขาทำผิดกับเธ

กรองแก้วมองมาที่ราตรีดาวด้วยแววตาของความเอ็นดูเสมอ “แต่ว่า…” “ลูกชายฉันไม่ใช่คนพิการ ไม่ใช่เกย์หรือผิดเพศ หน้าตาก็หล่อใช้ได้ เขาทำงานเป็นหมอแต่เพราะงานจึงไม่มีเวลาคิดเรื่องอื่น อีกอย่างฉันก็แก่ลงทุกวันจะตายวันตายพรุ่งก็ยากจะเดา ก่อนตายฉันก็อยากเห็นลูกเป็นฝั่งเป็น� �าสร้างครอบครัว ถ้าเป็นแบบนั้นได้จริงๆ ฉันก็คงตายตาหลับ” นั่นคือความฝันที่กรองแก้วกำลังจะทำให้มันเป็นจริง ต่อให้จะเป็นการคลุมถุงชนลูกชายก็ตาม

ภาพอดีตปรากฏขึ้น เด็กคนหนึ่งถูกพบอยู่ใกล้กับพื้นที่ Void ไม่มีครอบครัว ไม่มีประวัติ ไม่มีชื่อ เด็กคนนั้นคือ Zero "พวกเราคิดว่าเขาคือคำตอบ" ไคลน์พูด "แต่พวกเราคิดผิด" ภาพเปลี่ยน