Null Novels & Stories

เกือบเดือนแล้วสินะที่ไม่เห็นแจ้งเตือนจากชื่อนี้ 'ถึงบ้านปลอดภัยไหม' ....บ้านพ่อง! มาถึงตั้งแต่ชาติที่แล้วละ.... 'ทำไมหายไปเลยละ ไม่คิดถึงกันเหรอครับ' ....คนแบบแกใครจะคิดถึงลงวะ!....

แล้วปลายสายก็กดตัดสายไปทันที “ไอ้เนตร มึงคุมงานนะเว้ย! กูไปโรงครัวก่อน หิวว่ะ” เขาเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกงยีนส์เก่าๆ ของตัวเองพร้อมกับลุกขึ้นขยับหมวกเซฟตี้และคอเสื้อยีนส์ตัวเองให้เข้าที่แล้วเดินไปยังรถกระบะสี่ประตูฟอร์ด แร็พเตอร์ สีเทาของปี 2020 คู่ ใจของตัวเองที่เปลี่ยนล้อยกสูงเพื่อให้สะดวกเวลาขับขี่บนภูเขาและถนนที่ขรุขระ

ก๊อก ๆ ๆ “ขออนุญาตค่ะ บอสคะ คุณแซมทางไกลมาจากอินเดียค่ะ อยากปรึกษาเรื่องวัสดุที่ขาดตลาดของทางนั้น” “โอนสายมาเลย ผมขอคุยโทรศัพท์สักครู่นะครับคุณแอล” “ตามสบายเลยค่ะ” หญิงสาวนั่งเพลิน ๆ อยู่สักพักก็หยิบนิตยสารมาอ่านรอ เพราะดูท่าแล้วการสนทนาของเขากับทางจากอ ินเดียคงไม่จบลงง่าย ๆ แต่เธอก็ไม่อยากถอดใจกลับไปตอนนี้เหมือนกัน วันนี้เธอตั้งใจแล้วว่าจะชวนเขาไปกินข้าวเย็นด้วยกัน และเธอต้องทำให้ได้

“ข้าจะฆ่ามัน เด็ดไข่ออกมายัดปากมัน” [1] 1 ฉื่อ เท่ากับ 0.33 เมตร

พ่อพูดอย่างโกรธจัด วินาทีถัดมา โทรศัพท์ของพ่อกับพี่ชายก็ดังขึ้นพร้อมกัน เสียงแจ้งเตือนอีเมลดังขึ้น จ้าวเสี่ยวเสวี่ยยังไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติใด ๆ ยังบ่นพึมพำถึงความไม่ดีของฉันต่อไป

Nawinzinn : เฟสใหม่เหรอ ฉัน : เฟสใหม่ นานแล้ว ซินน์ไม่ได้เล่นเฟสนั้นเลย แล้วนี่ไม่มีคนไข้เหรอ Nawinzinn : ไม่มีครับ แต่เหลือหนึ่งเคสที่นัดไว้ คิดถึงนะ เดี๋ยวไปหา^^

​จู่ๆ เขาก็เอ่ยถามขึ้นลอยๆ คริมานิ่งคิดไปครู่ก็เอ่ยตอบออกมา ​“เดือนหน้าค่ะ วันที่ 26” ​“เทอมสองแล้วใช่ไหม?” ​“ค่ะ” ​“จบเทอมสองแล้วทำเรื่องดร็อปไว้ มาช่วยงานอา”

เทสซ่ายังคงซัก “คืองี้นะเทส” ชายหนุ่มกางมือออกทุกครั้งเวลาที่เขาต้องเล่าเรื่องอธิบายให้คนอื่นฟัง ส่วนมืออีกข้างจะกอดเอวตัวเองไว้ “Remove หมายถึงลบก็ได้ แต่มันไม่เหมือนกับ delete เพราะข้อมูลหายไปจากที่อยู่เดิมแต่ไปอยู่ในที่เก็บใหม่ บางครั้งคนเราก็ใช้ผสมกัน แต่ถ้าเธอพิจารณาดี ๆ จ ะเห็นว่าคำ re ทำซ้ำ และ move เคลื่อนย้าย ทั้งสองคำมันผสมอยู่ ส่วน delete คือลบออกไปเลย เหมือนเวลาเธอเขียนคำแล้วใช้ยางลบลบคำคำนั้น มันก็จะหายไปตลอดกาล”

อินทุอรมองดูชุดในมือแล้วหน้าแดงวาบ “ไม่เอาค่ะ มันโป๊เกินไป อรไม่กล้าใส่หรอก” มันแทบจะเป็นเศษผ้ามากกว่าเสื้อผ้าด้วยซ้ำ เสื้อคล้องคอตัวจิ๋วที่จั๊มเน้นใต้อกมาพร้อมผ้าคลุมซีทรูบางเบาจนแทบปิดอะไรไม่มิด คู่กับกางเกงขาสั้นกุดที่หากใส่เดินออกไปไหนคงเรียกสายตาคนทั้งชายหาด

ตอนที่ 102 เขาบินไปถึงลอนดอนเกือบตีห้าของอีกวันหนึ่งพร้อมกับแคลลี่ ผู้หญิงชาวอังกฤษที่เขาจ้างให้ดูแลภัคจิราน้องสาวของเขาที่ป่วยเป็นโรคนิมโฟมาเนีย หรือการไร้ความสามารถที่จะระงับอารมณ์ในเรื่องเซ็กซ์ แคลลี่ทำหน้าที่ในการจัดหาผู้ชายตามบาร์ต่างๆ มาให้กับน้องสาวของเขา