12 Novels & Stories

เวลาผ่านเกือบห้านาทีได้ เกมจ้องตากันแบบเด็กๆ ถึงจบลงโดยที่หล่อนเป็นฝ่ายหลบตาเขาก่อน เสียงฝีเท้าก้าวมาหยุดืนอยู่เบื้องหน้า รอยยิ้มบางๆทว่าเย็นเยียบนั่นทำเอาใบบัวหายใจไม่ทั่วท้อง หัวใจเต้นแรงราวกับจะทะลุออกมาจากอก ฝ่ามือบางเริ่มชื้นเหงื่อ สายตาหลุบต่ำลงทันทีที่เ ห็นอีกฝ่ายจ้องตรงมายังเธอเขม็ง “ Could you please explain the topic i just taught in a way that i can understand, For example, What is the main point of this article? ”

[50%] *----------------------------------------------*

มินิสเกิร์ตสีขาวสั้นเหนือเข่าโชว์ขาเรียวสวยรับกับรองเท้าส้นสูง ยิ่งทำให้ดูดีมากขึ้น ในมือถือกระเป๋าแบรน์เนมใบหรู “ซื้อเสร็จหรือยัง” “พนักงานไปดูให้อยู่ รอหน่อยไม่ได้หรือไงแค่นี้ทำเป็นรอไม่ได้” “รอได้พี่สาวทั้งคน”

แล้วก้มลงเก็บแฟ้มที่เปียกฝนกับกระดาษอีกหลายใบที่หล่นกระจายบนพื้น “ของคุณหรือเปล่าคะ” “ครับ” ไคตอบหญิงสาวแต่ก็ไม่สามารถขยับไปไหนได้ เพราะเขาเพิ่งสะดุดล้มด้วยความรีบร้อน ทำให้ข้อเท้าข้างหนึ่งซ้น ต้องกระโดดกระต่ายขาเดียวมาหลบฝนอยู่ตรงมุมนี้ ครั้นจะกระโดดเข้าไปในตึกก็กล ัวจะพลาดจนบาดเจ็บเพิ่มอีก “ผมจะโทรหาเลขาให้มารับ แต่โทรศัพท์ดันแบตหมด คุณพอจะมีโทรศัพท์ให้ผมขอยืมใช้หน่อยไหมครับ”

งนิ้วโป้งข้างขวาที่จับโทรศัพท์ลงไปบนหน้าจอ แต่เครื่องก็ดันฟ้องว่าลายนิ้วมือไม่ตรง เขาจะทำอย่างไรดี เขาจึงลองเอานิ้วโป้งด้านซ้ายวางทาบไปบนหน้าจออีกครั้งเพื่อสแกนลายนิ้วมือ แต่ทันใดนั้นสมาร์ตโฟนก็ปลดล็อกได้สำเร็จ เขารีบเลื่อนหาเบอร์ที่ปัทมาภรณ์โทรเข้าเมื่อวันก่อน และพ ลางเลื่อนดูเวลา จากนั้นพอเห็นเบอร์โทรที่จำได้เลขลงท้ายสามตัว 299 เขารู้ทันทีว่านี่เป็นเบอร์ของปัทมาภรณ์ เขาจึงรีบกดโทรออก

ให้ตายไข่มุกเม็ดนี้มันมีมูลค่าเป็นสิบล้านก็ด้วยเพราะเขาอยากซื้อคอนเนคชั่นหรอก “สิบสองล้าน” พินันท์ยังชูมือไม่หยุด ในสายตาชายหนุ่มเขาไม่ได้ต้องการซื้อคอนเนคชั่นจากเปรม

อาเฟยพยักหน้าหงึกๆ อ๋องสี่ใช้นิ้วจิ้มหน้าผากมน "เจ้าหนะเป็นทั้งพระชายาสองแผ่นดินเป็นทั้งเจ้าของหอสุราที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวงหนานหยาง ไม่รู้หนังสือแล้วจะตรวจบัญชีได้อย่างไร?" อาเฟยปัดมืออ๋องสี่ออก แล้วเถียงว่า "ข้าเขียนอักษร หนึ่งถึงเก้าสิบเก้าได้ เขียนอักษรตัวร้อย ตัวพัน ตัวหมื่นได้ ดีดลูกคิดบวกลบคูณหารได้ ทำบัญชีรายรับรายจ่ายได้"

[ END ] ---------

: มหาวิทยาลัย บอลยืนมองพลอยที่กำลังเดินลงจากตึกพร้อมช่อดอกกุหลาบสีแดงสดในมือ เขาจำได้ดีว่าพลอยชอบดอกกุหลาบมากถ้าเธอได้เห็นเขาพร้อมกับดอกไม้ที่เธอชอบเธอต้องหายงอนแน่นอน