Novel & Cerita Over Protective

Pinagaan ko pa ang tinig at ngumiti pa ako para mawala na ang pag-aalala niya. May kung ano sa sinabi ko ang parang lalong ikinabahala ni mama. Bata pa ako overprotective na sa akin si mama. Pero habang tumatanda ako, himbis na maging maluwag siya sa akin mas lalo pa siyang nagiging mahigpit. At nitong mga nakaraang buwan, may napapansin akong kahalo ng overprotectiveness na iyon. Takot. Pero para saan? At bakit? Bumuntong hininga si mama. “Basta mag-text ka sa akin kung nasaan ka at anong ginagawa mo ha?”

At ayokong makita na ako pa magiging dahilan na masira kami dahil lang sa mga fake news. "And about your parents. Ako na bahala makipagusap sa kanila." Napatingin ako sa kanya. "For what?" "I don't like how they treated you. No one deserves to be treated like that. You're my wife, and no one can speak to you like that, lalo na kung naririnig ko pa." He's... overprotective. Gets ko na sinabi ni Maine sa akin. Safe ka kapag kasama mo siya. He protects you like it is his job. Like nothing in the world matters more than your safety.

In his eyes, her safety is not important, not even her job. Kung wala itong pakialam sa mundo, ba't kung makaasta sa ibang babae ay overprotective? Bumuntong hininga siya at winaksi ang nagpapasikip ng dibdib niya.

“Sila ‘yong sinasabi kong parang sumusunod sa akin kanina.” “Sila ba? Huwag kang matakot. They are your security detail." "Security detail?" ulit niya. Tumango si Enzo bago tumugon. "They'll be working directly under me." Isa-isang lumapit at tumayo nang tuwid ang tatlong lalaki. “Miss Adriana, I’d like you to meet the TRIO. Your father ordered them to protect you.” “Trio? What kind of tag is that? It stinks,” ani Adriana habang nakakunot ang magkabilang kilay. “Anyways, seriously… Dad sent me four bodyguards?"

"Manahimik ka na nga, Hector. Ang tanda mo na, inaaway mo pa ang manugang mo! Gusto mo bang awayin din ang mga anak mo ng mga biyenan nila? Mabait lang talaga si Meara at hindi inaaway si Taki kahit pa muntik mo ng sunugin ang bahay nila!" Nanghaba ang nguso ng Daddy niya, "Masama na bang protektahan ang mga anak ko? Hindi ko na sila mababawi kaya sinisigurado ko lang na hindi sila masasaktan." Napangiti siya sa narinig. Over protective lang talaga ang Daddy niya at minsan wala sa lugar. "Sumobra ka ng 100% sa pagiging magiting na ama, Hector," biro dito ng Mama niya kaya napaungol ng disgusto ang Daddy niya.

"Damn! damn! bakit ngayon mo lang sinabi? I'm sorry to hear that. Hindi ko alam. Sorry kung nag-over react ako. It's just I love you so much kaya over protective ako. Ganito ako magmahal, Derie. Gusto ko ako lang. Sorry kung wala sa lugar ang pagseselos ko," "Mahal na mahal din kita at ayokong magagalit ka sa akin. Palagi kitang naiintindihan," Bigla niya akong niyakap kahit na basa ang damit ko. Ako naman ay kilig na kilig dahil gusto ko ang klase ng pagmamahal niya. Yung sinasabing over protective. Akala ko talaga ay lalala pa ang tampuhan namin mabuti na lang at nagkaayos kami agad.

Kuntento kami ni Alaric at masayang gumaling na siya. Nagusap kami tungkol sa pagiingat sa kalusugan ng bawat isa. Dapat ay mas magbigay pansin kami sa kalusugan ng bawat isa. Napakahirap magkasakit. Nakakapanlumo talaga. Gumawa kamo ng precautionary measures para mapangalagaan pa si Brent. Over protective na kung tawagin. Basta para kay Brent ay gagawain namin ang lahat. Basta masiguradong hindi siya magkaka

protecting myself. Protecting my heart.

“...At kung 'yung sa Cafeteria naman ang kinaiinit ng ulo mo… bawal ba kami magpahinga?! Gusto mo bang maging bastos ako at iwan ko na lang ‘yung tao don ng walang dahilan?! Ang hirap naman kasi! Hindi kita maintindihan! OA na OA ka na sa pagiging over-protective mo!” Natigilan si kuya. Nanlaki ang mga mata niya at parang hindi makapaniwala sa lumabas sa bibig ko. “What? OA? So, now I’m too much for not wanting you to get hurt? I’m ‘OA’ for keeping you away from someone whose true intentions we’re not even sure of? Wow… ngayon ka lang nagsalita ng ganyan sa akin sa tagal na panahon na ganito ako sa’yo, at dahil pa sa tanginang lalaking 'yon? Really, Rosie?!”

Magagawa niyang malaman ang totoo ng hindi siya pinipigilan ng kahit na sino. Kilala niya ang kaniyang ama, sigurado na hindi siya nito hahayaan na sumama sa pag alam ng katotohanan sa nangyari. Isama mo pa na sure siya na mas magiging mahigpit ang mga ito at baka nga hindi na siya palabasin ng mga ito sa sobrang higpit dahil kilala niya ang mga ito. Over pa sa over protective ang mga ito. Ngayon na muntik na siyang mapahamak sure na hindi na siya makakakilos ng malaya at palagi na siyang mayroong bantay.