Novel & Cerita Overthinking Quotes

Ano, nagtatago lang? Ayaw niya rin mag-isip ng ganoong bagay pero hindi niya maintindihan ang sarili kung bakit kailangan niya pang isipin ang mga ginagawa ni Enton. Siguro masyado siyang overthinker kaya pati mga simpleng bagay ay big deal sa kaniya.

"Baka matulad ako sa ibang kwento na hanggang second lead syndrome lang." He's overthinking again.

“Ikaw, ah? Ang dami mong rason para paboran ko ang kagustuhan mong mamalagi ako ngayong gabi rito?” “Totoo naman talaga! Sa gusto pa kitang makasama, eh! Ipagpalagay mo na lang kasi ang loob mo. Huwag kang mag-iisip ng mga bagay na imposibleng mangyari because over thinking kills happiness…” sambit nito sabay yakap sa kanyang likuran. “Oo na! Oo na! Halika na sa labas nang makapagsabi na tayo kay kuya Jed! Baka isinusumpa na ako no’n sa galit dahil napakatagal ko na rito sa loob!”

Nakahiga pa rin ako sa kama at niyayakap ang unan ko. Minsan, kahit ano'ng sabihin mo para i-motivate ang sarili mo, kakalabanin at kakalabanin ka pa rin ng sarili mo para mag-overthink. Babalik at babalik sa alaala mo ang lahat ng nakaraan mo at magkakasabay-sabay ang problemang pumapasok sa isip mo. In the end, mas pipiliin mo na lang bumigay o kaya ay mamatay nang matapos na ang lahat ng pinagdadaanan mong pagdurusa. Nang matakasan mo na ang problemang hindi mo na kayang i-handle pa.

“Oo, hindi ko rin maisip. Iyon ang dahilan kung bakit hindi ko sinasabi na ito ay isang problema. Ito ay isang pagdududa lamang. Mr. Hill, sa tingin ko mas mabuting mag-ingat tayo. Mangyaring pag-isipan ito.” Ikinaway ni Harvard ang kanyang kamay. “Hindi na kailangang mag-isip pa. Ang iyong pagdududa ay hindi wasto. Dahil naisip na natin kung ano ang gusto nating gawin, kailangan nating humugot ng lakas ng loob para gawin ito. Kung patuloy tayong mag-o-overthink at mag-aalangan, maaantala ang ating iskedyul!

"Tungkol saan?" Hindi ako agad nakasagot. Dahil paano ko sasabihin sa kanya na siya ang iniisip ko? Na natatakot akong masanay sa presensya niya? Na natatakot akong dumating ang araw na mawala siya? "Dito ka na naman." Napakurap ako. "Ano?" "You're overthinking." Napatawa ako nang mahina.

“Tssk! Oo na! Fine!!” Tinurn ko rin ang katawan ko palayo sa kaniya at nagkumot. Sa totoo lang, hindi ako agad nakatulog — sino ba namang mapapanatag kung katabi mo sa kama ang lalaking halos ikabagsak ng kaluluwa mo kagabi? Grabe ang kaba ko. Grabe ang overthinking ko. Baka mamaya… may mangyari na naman. Baka maulit yung hindi ko alam kung susumpain ko ba o dapat kong iwasan.