Romans & histoires Overthinking Quotes

"Ang bibig mo talaga kahit kailan e, 'no." "Bakit, totoo naman ah." "Heh!" Ako na ang tumapos ng usapan na 'yon. Ayoko nang makipagsagutan pa sa mga walang kwentang bagay kay Kenneth. Isa pa, pagod na ang buong katawan ko pati na rin utak ko sa mga nangyari ngayong araw. Deserve ko ng pahinga. Pero kahit na ganoon, hindi ko pa din maiwasan mag overthink sa mga nangyayari. Minsan nga gusto ko nalang takasan ito dahil takot na takot ako sa mga pwedeng mangyari sa akin. Nakatulugan ko nalang ang pag-ooverthink.

giit niya ng tumahimik ang babae. Ngunit deep inside his mind, na-b-bothered rin siya pero ayaw niyang dagdagan pa ang aalahanin ng babae. He will just find out the truth by himself, ano pa silbi ng propesyon niya at nag mga koneksiyun niya kung hindi niya lang rin naman magagamit hindi ba? "Yeah, tama ka baka nag-o-overthink lang ko." Ngumiti siya at kinurot ang pisngi ng babae. "Ikaw ata ang pinakamagandang overthinker na kilala ko."

sabi ko sa kaniya. "Ewan ko sa'yo, gutom lang 'yan niccolo, kumain ka na." Hindi ko talaga alam kung ano tumatakbo sa isip niya. No'ng isang araw positive naman siya mag-isip, ngayon negative. Dinaig pa nito babaeng may dalaw...ang gulo! Overthinking can destroy his happiness and his mood. It'll make everything worse than it actually is. "Jaq, take a deep breath...exhale and have faith. What's meant to be will be." sabi ko sa kaniya.

“Huy! Lutang ka ba for today’s video, ha? Bruha ka! Nago-open up ako dito, ha!” Napaigtad naman ito at biglang nagising. “Bakit? Ikaw lang ba ang may karapatan mag-overthink? May iniisip din ako!” “Anong iniisip mo, eh, iba nga ang dapat nating isipin ngayon!” “Hindi yung dapat nating isipin ang iniisip ko pero nag-iisip pa rin ako ng dapat isipin!” “Eh, ano pa ba ang dapat mong isipin kaysa sa dapat na iniisip talaga natin?!”

And it’s all because I was fucking disappointed with the thought of Icarus leaving me without saying anything. And now that I had acknowledged it, I couldn’t stop myself from overthinking anymore. One minute, I was thinking of any other possible reasons except that he did not leave me, and then one minute, here I was, spiraling over the thought that he really did leave without telling me, without giving me reasons. I immediately shook my head. “No, no, no. I should not overthink. He could just be outside,” I said to myself as my eyes went to the closed door of my room.

Kung gugustuhin nila, maraming bagay ang puwedeng mangyari nang hindi nalalaman ng karamihan. Napailing ako at mariing pinagsabihan ang sarili. "Stop overthinking, Jen. Wala kang sapat na alam para husgahan ang nangyari. Isa pa, may karapatan din naman silang magalit. Nakakaawa nga lang kung mawalan ng trabaho si Ate Julie.”

” sabi ko. “Excuse me? Don't judge the book by its cover!” galit na sabi niya. Tama naman s'ya pero hindi bagay sa kanya ang motto na 'yan! “I know. Pero kakasabi ko lang sa 'yo na pina-check ko ang lahat nang background ng pamilya mo, at kong sa 'yo naman ipapatama yung motto na 'yon ay hindi bagay. Alam mo, I think kailangan mo nang magpunta sa mental hospital dahil parang may sakit ka na.... too much obsession.” sabi ko at tinarayan ko s'ya.

“Para yun lang? Xeline, masyado kang nag-o-overthink e, at the first place, hindi ka sure kung totoo ba ang iniisip mo. Ang cute mo talaga!” “Alam ko naman na grabe akong mag-overthink. Isa pa, wala din naman akong proof na totoo ang lahat ng iniisip ko, kaya gets ko na parang ang OA at ang petty lang ng lahat.” Nakayakap sa mga tuhod si Xeline habang nakaupo sa sofa. Nakapatong ang maliliit niyang kamay sa kanyang pisngi, at puno ng confusion ang namimilog niyang mga mata. “Pero hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko.”

Before I can even talk, he shushed me and continued. "Worrying about your grades is important and that's something people shouldn't invalidate, but worrying about it to the point you tend to space out and forget about other things, that's not healthy. Don't overthink about it that much, believe on yourself, I believe on you as well." Nanatiling nakaawang ang aking labi habang nakatitig sa kanya. That was just so. . . comforting. Except from my friends and family's encouraging words, I have never found such words comforting.

Unti-unting nawala ang kaunting ngiti na nasa labi ko at sa isang iglap ay parang lalabas na mula sa dibdib ko ang puso ko dahil sa kaba. “What do you mean?” “Hindi ka slow, Nico. Alam kong naisip mo na ang sagot sa tanong mo.” Tinawanan ko pa siya at pabiro ko pa siyang inirapan. “You know how much of an overthinker I am. I might be thinking of the worst.” “Baka tama iyang nasa isip mo. Sabihin mo sa akin kung ano ang naiisip mo.” No. I’m scared. I hate how fast I catch up on things sometimes. I might be wrong this time though. I am an overthinker. I always think of the worst thing that may happen. And sometimes, it comes out true.