Pag Ibig Sa Pamilya Tula Mga Nobela at Kwento

They are talking like I'm not with them. 'para naman may pakinabang sya' those words. Am I that worthless for this family? For as long as I know, lahat ng gusto nilang ipagawa sakin ay ginagawa ko kahit pa nga labag ito sa kalooban ko, para patunayan sa kanila na hindi ako walang pakinabang gaya ng sinasabi nila. Pero ano nga ba naman ako sa pamilyang ito, hindi ba? "But—" kuya Ry was cut off by our father.

As far as family goes, they’re all I have… and Tyler doesn’t know anyone else. The thought hits me out of nowhere. They’re my family—but is Tyler part of it now, just because we’re married? Even though the marriage wasn’t planned and I’m only staying here for three months? What do I even call him that doesn't sound strange? He’s my husband… but is he a part of my family? This wasn’t supposed to be so complicated. When I reach my room, I unlock my phone. Several missed calls from my uncle and aunt. Two messages from Max. One from Vanessa. A few emails—definitely work-related—so I ignore them.

ani Sami habang marahang tinatapik ang aking balikat. Tumango ako at bahagyang ngumiti. Napakapalad ko dahil may mga totoong kaibigan akong loyal at nakahandang tumulong sa akin anumang oras. Wala na akong mga magulang kaya sila na lamang ang itinuturing kong pamilya. At ayokong magkasira kami dahil lamang sa makasarili kong hangarin.

All this time. Tila nabuhusan ako ng malamig na tubig ng matanto ang ibig nitong sabihin. Alam na ng pamilya ni Thorn ang tungkol sa amin. Binalik ko ang tingin ko sa nanay ni Thorn at tanging pagkamuhi at pandidiri ang ipinapakita niya.

"Nagkakamali kayo, Don Pablo. Walang kinalaman ang damdamin ko para sa inyong anak sa sigalot ng ating pamilya. Mahal ko si Alessandra nang walang kalakip na pagkukunwari." "Hinding-hindi mo makukuha sa akin ang aking anak, Diego. Hindi ako papayag!" "Papa, hindi lahat ng bagay sa mundo umiikot sa iyo at sa kayamanan mo! May sarili kaming buhay at nasa tamang edad na kami para malaman ang tama sa mali. Mahal na mahal ko siya at hindi ninyo kayang pigilan iyon!"

I need love. I have the family, I have the house, I have the money and everything, but love isn't just there. But when Althea came into my life. She lightened up my world. She show me what love is. Siya ang pahingahan at kaligayahan ko na hindi kaylan man mabibili ng pera. So I want to give everything to her. My money, my achievements, my time, and more than anything, my love. I will give her my love. And I promise that kind love, will never be gone.

"Huh? Ba-bakit?" "Ayoko lang po na may gawin na naman siyang kababalaghan laban sa aking pamilya. Kagaya niyo po, ang pamilya ko ang pinaka-importante sa'kin kaya ayoko na maging kumplikado pa ang lahat. Lalo pa't nararamdaman kong may balak na maghiganti sa'kin si Juliet " "Si-sigurado ka ba iho? Baka naman nagkakamali ka lang ng akala." Anang kanyang ina.

irap niya ulit. I smiled weakly, I know and feel welcomed sa pamilyang Pascual. They are more kind and merciful than my family, I must say. "Ni 'di ko nga alam kung saan ka nagmana sa isa sa kanila. Yung kabaitan mo, parang wala sa diksyunaryo nila. Si tito pwede pa, may bait pa naman kahit papano kaso under lang ng nanay mo!" mapait na dugtong niya.

“Saan po tayo, Miss Romano?” This is a small town. Romano is one of the richest family in this place at kilalang kilala ang bawat miyembro ng pamilya namin. Halos pag-aari ng pamilya ang mga lupain sa lugar at halos trabahador namin sa nagkalat na negosyo ang kalahati ng komunidad. When my parents died on a plane crash, half of this land was mourning together with us. “Sa hospital po, Manong.”