Pag Ibig Sa Kalikasan Tula Novels & Stories

Pakiramdam ko kasi'y hinuhusgahan nila ako sa mga tingin nila. Bahagyang umawang ang bibig ko dahil sa pagkamangha sa nakikita ko ngayon sa harapan namin. Mahigit sa limang motor. Pero hindi lamang sila simpleng mga motor. Para itong jet ski subalit hindi ito nakalutang sa tubig. Nakalutang ito sa ere. Oo nga't advance na rin ang transportation system ng Earth, pero hindi ganito kaadvance. Yes, may mga motor na bagong labas at bagong mga modelo rin, pero walang nakagawa nito. Mas nakafocus kasi ang mga tao sa Earth sa mga buildings. At sa paglipas ng panahon, mas nagfocus na sila sa paghahanap ng resources dahil nga unti-unti na itong nauubos.

This is for ForbesCollegeAnimator Batch '18 Chapter#1: The Truce "...Mayayabong na puno, nagsisisayawan na mga ligaw na halaman at himig ng kagubatan na minsan di naririnig ng mga normal na tao... Ang mga hagikhik ng mga nilalang na tahimik naninirahan kasama ng mga nabubuhay din dito sa mundong ibabaw. Kung titignan mo parang napakailalim na kagubatan... Ngunit mali... Ito ang lagusan ng tulay ng buhay at patay... Sa gitna nito...ang mga nilalang na naghahari sa patay at buhay. Para maging tahimik ang lahat...

"Both of you. Ikaw at ang ulan. Napakaingay niyo" I saw him licked his lips then put both of his hands inside ahis pocket "Maingay nga, marami namang benefits" nilingon ko siya. I crossed my arms and looked at him "I know rain can be benefial to plants, trees and other natural resources pero pagkatapos? Ingay lang ang binibigay nila" "You have to focus to inner peace. Hindi 'yong panlabas na kapayapaan lang ang gusto mo. Don't hate it because you hate it"

Ipagpatuloy pa ba n’ya ang naka-plano na n’yang gawin bago ito dumating, o isasantabi n’ya ang lahat ng 'yon para makipagsapalaran sa tadhana? Sa mundong mapaglaro, makabuo kaya sila ng ala-alang babaunin ni Isabela sa kabilang buhay, o mananatili nalang itong isang pangyayaring maiiwan sa mundong kanilang sinilangan? Tunghayan ang isang kwentong magpapabago sa pagtingin mo sa kamatayan. Ang kwentong magpapatunay na Pag-Ibig lang ang tanging matitira sa mundong binuo ng matinding pagdurusa.

​ANG PAGBAGSAK NG PARAISO ang​ paghupa ng liwanag. Ang mga lumulutang na siyudad ay dahan-dahang bumababa sa lupa dahil wala na ang power grid ni Gaia. Ang mundo ay muling naging madilim, ngunit sa gitna ng kadiliman, narinig ang unang tunay na iyak ng mga tao—iyak ng takot, ng saya, at ng kalayaan. ​Si Xander ay nakatayo sa tuktok ng wasak na Michael mech, pagod at sugatan, habang pinapanood ang pagsikat ng araw sa Neo-Manila.

he turned it into “Salubong sa Bagong Kabanata” Mulat ang siyang diwa ng bawat isa, Lahat ay may bakas ng ngiti sa mukha, Kapaligiran ay busog sa musika, Bata, matanda, handang-handa na sila, Sa pagsalubong sa bagong kabanata, Tuwa’t galak, bagong taon, parating na. I couldn’t help but to smile as I read the first stanza. I just know that he is good at creating Tagalog poems too. He is always using English as his medium.

paismid na sabi nito kasabay ng tuluyang pagliwanag ng aking silid. Napapikit pa ako dahil sa lakas ng liwanag na iyon kasabay ng tila bagyo ng hangin na bumalot sa akin. Isang segundo lamang ay nakarinig ako ng malalim na katahimikan. Ngunit unti-unti ding napapalitan ng mahinang huni ng mga ibon at kaluskos ng mga dahon. Fresh scent of Lilac fills my nostrils made me crack open an eye.

tanong naman niya. “Hindi ko alam. Para sa akin kasi, mas maganda pa rin ang manirahan sa mga probinsya. Doon, tahimik talaga. Kumpara mo rito na maraming sasakyan at tao sa paligid. Unti unti nang nagkakaroon ng polusyon at mapapansin mo namang unti unti nang dumudungis ang dating malinis at magandang Maynila.” Wika niya.

Yandere's love 'Chapter 03: Broken Marriage' °•~━━✥❖✥━━~•° Napanganga ako nang makita ang malahawak na bukirin. Sa sobrang healthy ata ng bundok ay green na green talaga ang makikita, isabay mo pa ang mga makakapal na ulap na dumagdag sa kagandahan ng view. Ibang klase din talaga ang nagagawa ng imahenasyon, kayang gumawa ng mundong hindi apektado ng climate change.

Ito rin, sa mga bato sa pampang ay gaya ng inukit ng kalikasan ay nagkakaroon ng mga hugis mula sa mga hampas ng mga galit na tubig mula kay poseidon na walang iniwang tatak kundi pagdurusa at kalungkutang mag isang bumubuhat ng kalbaryo. Walang iniwan, kahit katiting na pag-asa man lang na sa kabila ng mga salita ng ibang taong nagbibigay sa amin ng magagandang salita ay hindi ito nakakatulong o nagbibigay man lang ng dagdag na lakas, dahil sa dulo nito ay ang katotohanan na yung aming mismong nararanasang tabing pintong impyerno ay hindi madidikta at maipapaliwanag ng mga istatistika o bilang na naibabalita sa telebisyon o kahit saan man, at ang kawalan ng lunas at bakuna laban dito ang si