روايات وقصص ضمن Pageant Quotes

"Ok. Better." Mabilis dumaan ang araw at linggo at araw na ng pageant ngayon. Bigla akong kinakabahan. Lord, please guide me on this. "Goodluck hon, Goodluck baby girl," sabi ni Ben "Thanks hon." "Kinakabahan ako talaga." "Don't pressure yourself. Whatever the result will be, we will always be proud of you both," Sabi ni Niko "Kaya niyo yan!" Sabi naman ni Cholo

Wala itong kaidi-ideya na makakakuha siya ng zero sa assignment niya. "Ito last na po, Ninang. Magbigay daw po ng isang quotation of life." "Ay mas madali iyan, baby P. Favorite quote ko rin 'to, e." "So ano po iyon?" "Life is gold." Kampanting usal ni Magenta. "Ho? Pero narinig ko na kay Papa 'yon, time is gold po yata ang tama, Ninang." Napakamot sa kanyang ulo ang musmos gamit ang lapis.

Tinuon ko na lamang ang tingin sa harap. "May problema ba?" tanong ni Simon na nasa tabi ko at nagmamaneho. Umiling naman ako at nabalot na ng katahimikan ang buong byahe namin. ——— "Let's start by preparing your talent. Of course you will join the pageant so you need sensible talent." Nag-di-discuss na ngayon sa aking harap si Tita Celine. Nandito kami ngayon sa library at sa tabi ko naman si Simon na nakikinig lamang.

“Anong show iyon kanina? At eternal commitment pa talaga ah? Pwede ka nang mag-acting workshop sagot ko na registration f*e. Ikaw na ang bida!” He smirked, parang walang pakialam sa galit ko. “Relax, Ysabelle. Don’t you see? Napapaniwala sa atin iyong mga tao kanina. Effective iyong statement ko, hindi ba? Kita mo bukas na bukas, viral yan. Manifesting.” “Mama mo effective. Pwede ka namang sumagot nang normal ah. Iyong sagutan mo kanina eh over sa beauty pageant. Kainis.”

Ang mukha ni Piper ay halo ng hindi makapaniwala at bahagyang galit na pilit tinatago; nakasikip ang kanyang panga at matigas ang kanyang tindig. As I reached the stage, I didn’t lower my eyes. I met Piper’s gaze with a slow, deliberate smile. “Pakisabi sa auntie at uncle mo,” I said, letting my words roll off my tongue like silk but laced with steel, “na interesado ako sa lahat ng ari-arian nila.” Her eyes flicked toward me, incredulous, her hands clutching the edge of the podium. I could see the fire in her gaze, but she knew she couldn’t challenge me here, not without making a fool of herself in front of all these people.

Hindi naman same question ang itatanong sa kanila kaya hindi na din sila nilagyan ng head phone. "Here it is. Tell us about a recent goal you accomplished." "As I stand here in front of you, with this huge audience watching over me, I am proud to say that this is my recently achieved goal. And I, thank you!" Short but brief ang sagot niya. Nice one.. At ang sunod naman ay si Maxine.. "What made you decide to enter this pageant?"

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"

he pouted and leaned front on the table with his forearms resting on it. "Awww, don't be sad Baby CJ, it's a term of endearment. It's kind of a call sign that makes you two special to me. Don't be ashamed that I called you two babies, you should be mad if I didn't, and you two are still little kids, don't stress it out. It's fine. I know my limits, I know that when that Yukio girl from your swimming lessons class showed up I will close my mouth," I exaplained and winked at them giving a smile. "And one more thing, there's no one in this world who can dictate what is what according to their age. There's an old quote that says age doesn't matter. Not only that I believed with it, but I agree w

Ikinuyom ko ng mahigpit ang mga kamay ko para maiwasan ang panginginig. "Wala ngang kwenta 'yang pangarap na sinasabi mo! Hindi ka mapapakain niyan. Hinding hindi ka mabubuhay diyan! Do you really want to be a disappointment for the rest of your life?!" Matapang na sinalubong ko ang mga tingin niya. "Hindi po walang kwenta ang pagiging flight attendant and I'll prove you that." "Oh, really?! Then, go! Prove it. Wala ka nang bahay na mauuwian pa!" sigaw niya.

Isang maikli at hilaw na tunog ang lumabas sa kanya at napapikit siya. “Ano ang nararamdaman mo sa football?” tanong ko sa kanya. Sandali siyang sumagot. “May kakayahan. Kompetitibo. Malakas. Makapangyarihan.” “Ganito mo itsura. Wala sa isip mo ang mga katangiang iyon—totoo ang mga iyon. Hindi niya ito itinatago para sa iyo, tinulungan ka niyang linangin ang mga ito. Ngayon, nasa iyo na ang mga iyon habang buhay.” Bahagya akong humarap sa kanyang kandungan, iniunat ang aming noo para pagdikitin ang aming noo. “Kaya lalabas ka at gagawa ng mga kamangha-manghang bagay gamit ang lakas at siglang iyon, Gage. Sa sandaling makapasa ka sa pagsusulit na ito.”