Novelas y relatos de Pageant Quotes

'Yong klase ng bulaklak na singhalaga ng buong buhay kong income. Kung hindi lang talaga mahigpit ang kapit ng garter ng panty ko ay baka hindi lang ang panga ko ang nalaglag sa sobrang pagkamangha sa nasasaksihan. Seriously, this was more than just a dream. "Magandang gabi, Señorita!" sabay-sabay na salubong sa akin ng hindi ako sigurado kung katulong ba sila o mga taong may posisyon sa buhay.

May sound effect pa ang pag-dial niya: tudut-tudut. Makalipas ang ilang minuto, bumalik ito na parang spokesperson ng isang CEO. “Pumayag si Master sa kahilingan mo.” Tumango siya, parang beauty queen na nanalo sa Q&A. “Thank you po! At salamat din sa kanya. Hindi man kami nagkakilala nang maayos, at least supportive siyang… misteryosong tatay.” Napatingin siya sa bintana, sabay bulong sa sarili:

dagdag niya na may bahagyang tawa pa, habang pasimpleng sumisilip kay Antoinette. Napailing ako, ang ngiti ko’y malamig ngunit puno ng kumpiyansa. "Well, if she wants attention, she picked the wrong night to stand out." Tumango ako, ipinapakita ang determinasyon sa boses ko. "This isn’t her spotlight. Birthday ng mama niyo kaya dapat sa kanya ang gabing 'to. Ang lahat ng atensiyon ay nararapat lang mapunta kay Mrs. Azcárraga."

"Kung ipipilit mo pa rin ang mga walang kabuluhang bagay kapag haharapin mo ang ganoong tao, baka masira mo ang emperyong matagumpay mong tinayo." Nakatingin pa rin si Quinton sa kanyang kaliwang palad. Maingat niyang tinitigan ang mga linya dito. Matapos ang mahabang panahon, binaba niya ang kanyang palad at ngumiti. “Bweno, kapatid, personal mo ba siyang puntahan? Kung oo, inaasahan kong maganda ang papanoorin kong palabas."

“Gusto lang kitang makausap. Gusto kong magpaliwanag—“ Natawa si Paige, puno ng sarkasmo. “Magpaliwanag? Para ano? Para saan? Nagawa mo na ‘kong saktan, Marco. Huli na ang lahat para d’yan. Kaya h’wag mo na kong lalapitan. H’wag mo na kong guguluhin. Maayos na ‘ko ngayon. Hindi ko kailangan sa buhay ko ang mga gaya mong walang puso!” ani Paige bago tuluyang itinuloy paglalakad sa catwalk.

“I’ll train whoever comes in.” “Kaya mo ‘yan,” sagot ni Lianne, sabay abot ng sticky note: “Bloom where you feel watered.” “Naks,” ani Cesca. “P*******t quote realness.” “Pero bagay sa’yo,” sagot ni Lianne.

dagdag pa ni Jace, ni hindi ako pinansin. "Actually... that's a good idea," komento ni Ma'am habang tinitingnan ako mula ulo hanggang paa. "Marikit has that natural beauty. At kapag naayusan, siguradong lalabas pa lalo ang ganda niya." "P-pero Ma'am... hindi po ako marunong rumampa… At wala po akong maisusuot na gown…" tanggi ko, ramdam ko ang panginginig ng mga kamay ko sa ilalim ng desk.

Pagpapalakas ng loob ko sa sarili ko. "Kung nandito ka pa sana,hindi Ito mangyayari" Zeanna "Maxine" Quirion __________________ Thankyou for Reading:) ❤️ Please! Dont Forget To Vote & Comment

Bago ako sumagot sa tanong nagpasalamat muna ako rito sa pag abot sa akin ng microphone . "Goodevening sa inyong lahat ! I've come this far and I don't want to mess this chance . Why I join this pageant ? I Joined In This Pageant not only for moner, crown, and title but I joined in this pageant because I can show to all the people that I am joining pageant's to boost my self-confidence and to show to our baranggay that I am confidently beautiful with a heart ♥️ and I thankyou "

Dahil do'n ay pinahiram niya ako ng sapatos na pwede kong pag-practice-an. Tinuruan niya akong maglakad. Nag-ipon ako ng confidence na ilakad ang mataas na takong bago ako naglakad gaya noong mga napanood ko. Fierce, chin up, breast out, rampa! "Hindi halatang may experience ka sa pageant!" sarkastikong aniya. "Sigurado kang ito ang first time mong rumampa ng gan'yan ang heels?"