Pageant Quotes Novels & Stories

“Hija, huwag kang sobra-sobra. Chic and elegant dapat, hindi parang… naghahanap ng attention. Pero still, dapat may spark.” Margaux, hindi pinalampas, tinitignan ang kanyang reflection sa salamin, sabay-inhale at exhale, parang nagsasagawa ng breathing exercise bago pumasok sa “big meeting.” “Mommy, may red lipstick na ba ako? Baka kulang pa ang effort ko. Dapat flawless, hindi puwede may flaw!”

"Ma'am, kailangan natin maging maayos ang acting natin, ha? Baka kung hindi, mag-isip ang mga bisita na may something fishy sa kasal na ito!" Tinutok ko ang aking mata sa mga bisita na may maliliit na ngiti at titig sa amin. Mukhang may mga kasunod na katanungan sa kanilang mga isipan, at kung hindi kami mag-ingat, baka magising ang kanilang mga duda. Si Ma'am Margaret, habang may malaking ngiti, ay tumango. "Oo, Pipay, alam ko. Pero medyo nahirapan ako sa role ko, ha?" sabi niya, sabay pakita ng pilit na ngiti.

Agad niyang ibinalik ang kanyang mga pampaganda sa loob ng bag at dali-daling tumalikod at humakbang palapit sa mga ito habang nag-aapoy ang kanyang mga mata. “Anong sinabi mo? Tingnan mo nga yang sarili mo. ang galing-galing mong manghusga hindi mo makita yang itsura mo!” sigaw niya at pagkatapos ay sinuyod niya ito ng tingin mula ulo hanggang paa. “Ni halos maghubad ka na nga pagkatapos ay ang lakas pa ng loob mo, ninyo na pag-usapan ako.” inis na inis na sabi niya na halos magtaas baba na ang dibdib niya. Ngunit hindi pa rin siya nasiyahan sa pagsita sa mga ito. “Tingnan mo muna ang mukha mo sa salamin bago ka mamintas at isa pa, hindi mo ba tinantiya yang mukha mo kung bagay ba na pumunt

Ang mukha ni Piper ay halo ng hindi makapaniwala at bahagyang galit na pilit tinatago; nakasikip ang kanyang panga at matigas ang kanyang tindig. As I reached the stage, I didn’t lower my eyes. I met Piper’s gaze with a slow, deliberate smile. “Pakisabi sa auntie at uncle mo,” I said, letting my words roll off my tongue like silk but laced with steel, “na interesado ako sa lahat ng ari-arian nila.” Her eyes flicked toward me, incredulous, her hands clutching the edge of the podium. I could see the fire in her gaze, but she knew she couldn’t challenge me here, not without making a fool of herself in front of all these people.

reklamo naman ng isa pa. “Alam mo, baka kailangan na nating mag-scout sa mga unexpected places. Hindi lang sa mga agency, hindi lang sa mga audition. Minsan, nasa tabi-tabi lang ang destiny model natin.” malalim na wika ng baklang may pulang lipstick habang umiinom ng malamig na tubig. “True! True! Yung tipong simple lang pero may dating! Yung kahit walang make-up, flawless pa rin at parang sinabuyan ng glitter ng langit!” dagdag ng may abong buhok.

Itong taga-hanga ko na panay ang tanong tuwing makita akong mahaba ang panga. "May ulap na naman ba sa mukha ko?" Papilosopo kong balik tanong. "Halata kasi na ninerybos ka. Okay lang iyan. Magtiwala ka sa sarili mo. Alam namin na maging successful ang concert ngayon." Ngumiwi ako imbes na sumagot. "Smile naman. Sayang ang make up at custome mo," aniya sabay hampas ng kamay sa likod ko.

Mag-propose sa harap ng mga mayayaman at makapangyarihang mga anak! Ito ang mga bagay na sobrang ipinagmamalaki niya. Pagkatapos nito, tiyak na kakalat ang kwentong ito sa buong lungsod bukas! Sobrang inis siya. Pagkatapos ng matinding halik, ang mga pisngi ni Beatrice ay sobrang init. Kinuha niya ang mikropono at bahagyang yumuko sa mga tao sa audience. "Pasensya na, umakyat lang ako sa entablado dahil pumayag ako sa emcee na isuko ang voting qualification para sa First socialite ng bansa.

Ang mga bisita, pati na rin ang mga magulang ng bagong kasal, ay patuloy na nagbiro, nagtawanan, at nagbigay ng mga kwento na nagpasaya sa bawat isa. Si Peter, sa kabilang banda, ay hindi na nagpatalo. Nagtanggal siya ng kanyang suit jacket at nagsimulang maglakad patungo sa harap ng stage na may halong pasalungat na ngiti. "Magandang gabi sa lahat ng single ladies!" wika niya habang binabaybay ang dance floor. "Para sa bouquet... may pangako akong magandang ending."

"You have to fight through some bad days to earn the best days of your life. So keep your head high, your chin up, and most importantly keeps smiling, because life's a beautiful thing and there's so much to smile about." Pagkatapos niyang sabihin iyon, pinalakpakan siya ng mga kasama ko. "Wow! Puno ka naman pala ng words of wisdom! Mahilig ka siguro magbasa ng mga books?" saad ni Maki. "Mahilig, pero kasi 'yong quotes na 'yon nabasa ko lang d'yan, oh!" sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life.

“Pero ang totoo, doon tayo natututo. Doon tayo nagiging totoo.” Inalis ko ang microphone sa stand at naglakad sa pinakaharap ng stage. Nilahad ko ang kamay ko sa audience. “And to all young women—everyone rather—you don’t have to be perfect just to show up and most especially, you have to listen to yourself more than others. Take me as an example, I do not have the skills to answer questions in a pageant but still, I’m here. Imperfectly beautiful but beautifully brave. Thank you.”