Novel & Cerita Paggamit Ng Apoy

Nang makita ang nalilito na ekspresyon ni James, ipinaliwanag ni Rayleigh, "Ang nag-aapoy na sangkap ay isang bihirang kondisyon ng katawan. A Ang taong may nag-aapoy na sangkap ay maaaring maglinang nang mas mabilis kaysa sa isang ordinaryong tao. Gayundin, minsan Ang isang taong may nag-aapoy na sangkap ay nakipagsapalaran sa espirituwal na paglilinang ng enerhiya, ang kanyang katawan ay titigil sa takot apoy. Hindi niya maramdaman ang init kahit na nakatayo siya sa gitna ng umuungal na apoy, at ang apoy ay hindi siya nasaktan..."

Kahit lamok at langaw tinataboy nya paalis ng bahay,hindi daw sila welcome dito sa loob. Dinodouble check ko muna ang lahat dito sa loob ng bahay kung nakapatay na ba ang apoy sa kahoy, ito kasi ang ginagamit namin na panggatong kapag nagluluto. Sinarado ng maigi ang dalawang bintana at kung nakapatay na ang ilaw. Nang makita na ok na ang lahat, kinuha ko na ang bag at ang baonan ko.

Hindi ko na natapos dahil pinasok niya ang dila niya sa bibig ko, at wala na akong nagawa kundi sumuko sa apoy na unti-unting nilalamon ako. --- Sa Gitna ng Apoy Ibinaba niya ako sa kama, mabilis ang galaw, puno ng gutom at pagnanasa. Ang mga kamay niya ay walang pakundangan, nilalaro ang bawat kurba ng katawan ko, para bang wala siyang balak tigilan hangga’t hindi niya ako tuluyang mapasakop.

Napa nganga ako habang naka tingin sa monitor, doon ko napag tanto na ang buong paligid ay ginawa ng lagayan ng mga matataas na armas. Nilingon ko si Boss Flame, gaano siya kayaman para magpagawa ng ganito? Sa araw normal ang nakikita mo pero pag inilabas nila ang gamit nila. Para itong malalaking bilog ngunit apoy ang inilalabas nito hindi ilaw. Nakita ko sa gilid ng screen ang pagtaas ng lebel ng volume ng apoy, lumipas ang halos trenta segundo at tumigil na ang apoy at doon bumukas ang mga ilaw sa labas.

Agad ko namang nilapitan iyon at kinuha. Teka, paano nga uli gamitin ito? Inilalapat lang sa dibdib, hindi ba? Agad akong napailing at binitawan iyon. "Damn it." Mahinang mura ko sa sarili, at dahil sa pagkabalisa at pagiging aligaga ko dahil hindi ko na talaga alam ang gagawin, at paikot-ikot na lang ako ay hindi ko namalayang nasanggi ko ang lamesa na hindi ko napansing may mga kung ano pa lang may mga nakalagay roon na gamit, dahilan para magsi-laglagan ito.

Nang masiguradong kumukulo na ito ay pinatay ko na agad ang kalan at isinalin ang niluto niya sa isang mangkok. Madali lang naman palang gamitin ang kalan nilang ito. Sa aming mundo ay gamit namin ang bato at mga kahoy kung kaya’t masyadong mabusisi, hindi katulad nito na dalawang pihit mo lang sa kagamitan ay may apoy na agad.

tanong nito pagpasok namin. Walang kuryente dito sa aming lugar. Pero may mga solar system kaming gamit. Ang iba na mas nakakaangat-angat ay generator ang gamit. "Um. . . mukhang nasa kasalan pa silang lahat. Mamayang madaling araw pa siguro uuwi ang mga 'yon," aniko na iginiya itong maupo sa gawing sala. Napatango-tango naman itong naigagala ang paningin sa loob nitong bahay. Nahihiya tuloy ako dahil kahit tv o anumang appliances ay wala kami.

Mukha siyang printer pero parang hindi naman nagpi-print ng tinapay. Napakamot ako sa ulo. Ang dami-daming appliances, hindi naman nagagamit lahat. Iba talaga kapag mayaman, hindi na yata nila alam kung saan gagamitin ang mga pera nila kaya bumibili na lang ng mga gamit na hindi naman talaga kailangan.

Chapter 20 Pipay POV Habang abala akong nag-aalok ng piyaya cake sa mga kasamahan ko sa mansyon, hindi ko maiwasang pakinggan ang usapan nina Ma'am Margaret at Ma'am Cassandra. Kung tutuusin, wala naman akong pakialam, pero ang paraan ng pagkakasabi ni Ma'am Margaret ng mga linya niya, aba, parang eksena sa teleserye!