Paggamit Ng Apoy Novels & Stories

Kaniya-kaniyang salba ng mga gamit at ang iba ay hubad barong nagkakarga ng baldeng may lamang tubig upang matulungang apulahin kaagad ang nagngangalit na apoy. Ang naglalagablab na apoy ay walang awang tinutupok ang bawat parting madaanan nito. Ang pagtupok ng apoy ang naging dahilan sa unti-unting pagtumba ng mga bawat haligi ng tahanan at pagkasira sa pag asa ng bawat pamilyang nanirahan roon. Samu’t saring ingay ang maririnig sa lugar. Ingay ng mga taong nagsisigawan, wang-wang ng bombero at pagtangis ng bawat taong apektado.

Umiling ako at ngumiti upang mapanatag siya. “Hindi, magiging delikado lang ito kung mali ang paggamit mo. Ngunit may mga hatid na tulong din ang bagay na ito. Gaya ng liwanag sa dilim at pantaboy ng mga halimaw. Ngayon na alam mo na kung paano ang paglikha ng apoy ay iisipin ko naman kung paano mapapatagal ito.” “Kung ganon—” tinakpan ko ang kaniyang labi gamit ang isa.

Kadalasang ginagamit tulad namin ay lampara. Malimit lang 'din kami gumamit ng lampara dahil nakakakita naman kami kahit na madilim ang paligid. Angking kakayahan ng mga pusa na nakuha namin. Mas maganda sigurong pagmasdan ang mga tanawing ito kapag maaga. Hindi ko tuloy maiwasang isipin kung bakit, bakit kailangan pa kaming makihati sa mundong hindi naman para sa amin.

Stefan. "Paano po ba gamitin? Hindi ako maalam—" "Susmaryosep! Magdadalawang buwan ka na rito hindi mo pa rin alam gumamit nito?" Pinagalitan pa ako. Hindi naman niya itinuro kung papaano? Saka kamay lang talaga ang gamit ko sa paglalaba, parang wala akong tiwala sa laba ng makinang umiikot lang, iniikot-ikot lang din ang damit.

“Kailan mo nakilala ang tatay ko?” Hindi ginagamit ng lalaki ang kaniyang phone. May hawak siyang lighter sa kamay, pinapaandar at pinapatay iyon nang wala sa sarili. Click. Isang maliit na apoy ang tumalon pataas. Click. Muli itong naglaho. Kumikislap ang apoy, at ang ngiti sa kaniyang mukha ay tila nasasalamin sa liwanag nito.

Amoy siya baby sa totoo lang amoy din parang bulaklak. “Lahat sila nagbibigay ng pera para ambag, ganun din sa ilaw namin. Pero mas malaki ang porsyento ko dahil mas marami akong gamit kesa sa kanila at 24/7 ginagamit ang mga equipment sa bahay.” Sagot nito pero ang mata nito nasa daan lang. “Ang bango ng sasakyan mo.. air freshener ba itong naamoy ko?” Tanong ko dito.

Isa pa, may dapat pa akong gawin dito sa mansyon. Malaking benipisyo nga sa akin ang halok ni Tita Kelly. Pwede kong paglaruan at inisin si Locke habang binabayaran ako ni Tita Kelly. Pero hindi ko kayang makipaglaro sa apoy at apulahin ito dahil alam ko na lalo lang lalakas ang apoy kapag pumayag ako sa gusto ni Tita Kelly. Dahil alam ko, si Locke ang klase ng apoy na nakakapaso. Si Locke ang klase ng apoy na mahirap apulahin.

Kahit na medyo gulat at disappointed sa sarili ay nakaramdam ako ng tuwa. Ba't naman kasi gano'n, ito pa ang naunang nakaisip kay Popsy sa halip na ako? "Eh, 'di dapat dalawa lang. Para kay Popsy at 'yong gagamitin mo." "Paano ka?" "Ayos pa naman 'yong sa akin ipapatong ko na lang yong ginagamit ni Popsy para kumapal, pwede pa naman 'yon na gamitin at pagtiisan."

Pero may flashlight naman siyang gamit sa paglalakbay niya pauwi. Nang makapasok na siya ay tiniyak niyang sinara niya ang kaniyang pinto kahit na wala namang magagawa iyon. Ang flashlight din ang nagsilbi niyang ilaw. Hindi na niya ginagamit ang gasera dahil sa takot niya sa apoy. Minsan nga ay halos ayaw na niyang magluto pa. Ang apoy ay nagsisilbing alaala ng traumang sinapit niya dahil sa sunog. Hindi lang ang pilat niya sa likod ang nagpapaalala ng miserable niyang buhay.

Nang makita ang nalilito na ekspresyon ni James, ipinaliwanag ni Rayleigh, "Ang nag-aapoy na sangkap ay isang bihirang kondisyon ng katawan. A Ang taong may nag-aapoy na sangkap ay maaaring maglinang nang mas mabilis kaysa sa isang ordinaryong tao. Gayundin, minsan Ang isang taong may nag-aapoy na sangkap ay nakipagsapalaran sa espirituwal na paglilinang ng enerhiya, ang kanyang katawan ay titigil sa takot apoy. Hindi niya maramdaman ang init kahit na nakatayo siya sa gitna ng umuungal na apoy, at ang apoy ay hindi siya nasaktan..."